Gelijkenis/verschil

Tijdens de verhuizing van paps kwam er een schoentje boven water. 
Hij wist niet meer van wie het was. 
Manlief nam dit schoentje maandag mee naar huis. 
Ik herkende het meteen. 
Het was van onze dochter. 
Wij hebben haar eerste schoentje in 1977 laten verzilveren. 
Voor opa en oma (en peter en meter) is het andere exemplaar in brons gevat.
Na 35 jaar zijn ze weer een paar. 
Bij ons in Ravels. 

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody 

15 opmerkingen:

  1. Hoi Marja,
    Wat een mooie schoentjes. Hier staan ook nog de eerste schoentjes van beide dochters, maar dan in oorspronkelijke staat, niet verzilverd of in brons gevat...
    Blijven zulke leuke dingen, dat die kleine schoentjes eens om de voetjes van je kinders pasten, terwijl hun voeten nu duidelijk groter zijn dan die van mij...
    Fijn weekend alvast,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Och wat schattig zeg! Ik heb de eerste schoentjes van de kinderen nog wel. Wij hebben 3 kinderen maar ik heb maar 2 paar schoentjes boven op zolder staan. De jongste kreeg de schoentjes van middelste aan... 't was toen al recyclen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh dit is wel heel leuk voor de tegenstelling van vandaag. En nu is het weer een paartje dus!
    Ik heb ook de eerste dichte schoentjes (1 ervan laten verbronsen) en de eerste sandaaltjes nog van onze zoon en dochter. Zo leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk gevonden :) Inderdaad ook een leuk thema voor tegenstellingen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Marja, het paar weer samen dat is toch fantastisch! Mooi tegenstelling ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Deze sorry andere bloggers maar dit raakt men hartje, zo lief na al die jaren ,mooie tegenstelling en weder herenigd :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuk! Ik heb de eerste schoentjes van de jongens ook nog.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Een tegenstelling met (emotionele) herinneringen. Mooi! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoioi, je had wel bij mij gereageerd maar niet je linkje geplakt, dus ik ging er vanuit dat je geen tegenstelling had geplaatst.
    Nu ik kom kijken voor 'Zwijmelen' zie ik dat je dat wel had gedaan.
    Allereerst dus sorry voor mijn late reactie!

    Een hele mooie en lieve invulling, had ook goed bij de Thursday Challenge gepast ;-)

    Dank je wel hoor, liefs en fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach... wat schattig , zo'n "stelletje" hóórt toch ook gewoon bij elkaar te blijven !
    Ooit komt het natuurlijk weer bij de "oorspronkelijke eigenaresse " terecht ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Leuk! Tot mijn spijt ben ik niet romantisch uitgevallen en heb ik de eerste schoentjes van mijn dochter weggegeven. Grappig dat de schoenen nu weer bij elkaar zijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Goh, wat leuk. Ik heb ze nooit laten verzilveren maar zo'n paar ligt bij mij nog in de schuur. Toch maar eens aan mijn kinderen geven. Even oppassen want zoon is tegenwoordig nogal weggooierig.

    BeantwoordenVerwijderen