Dat doet de deur dicht

De verhuizing van paps is achter de rug. Sinds maandag vertoeft hij op zijn nieuwe stek. Het meubilair ging deels mee en deels naar de Pelgrimshoeve, want de hele inboedel van een eengezinswoning past natuurlijk niet in zijn nieuwe appartement, bovendien had hij diverse meubels van de vorige bewoner kunnen overnemen. Tijdens de verhuisdag was het dus opletten geblazen. Stel dat de verkeerde spullen in de verhuisauto verdwenen. Er waren gelukkig diverse regisseurs aanwezig en het is allemaal goed verlopen.

Manlief ging die dag ook nog wat spullen halen in Sweet Lake City en dat was een mistig ritje. Hij nam onder andere een paar dozen met paperassen mee. Paps wilde alles weggooien, maar daar heb ik een stokje voor gestoken. Niets heerlijker dan grasduinen tussen oude brieven, rapporten en herinneringen. Wij mogen nu de dingen behouden waaraan we waarde hechten en de rest zullen we daarna zelf met het oud papier afvoeren. Nu maar hopen dat hij zich thuis gaat voelen in de Albrandswaard.

De afgelopen weken zijn hem niet in de koude kleren gaan zitten. Zo nu en dan stond hij als een dwaallichtje tussen de dozen in zijn aftakelende honk. Veel te veel mensen struinden behulpzaam door zijn huis. Voor een pietje-precies als hij was dat een ware nachtmerrie. Hij liep op zijn wenkbrauwen, de arme schat. De rust moet nu weerkeren en hij moet zijn draai zien te vinden. Onder de liefdevolle leiding van zijn vriendin en met hulp van familieleden, die in hetzelfde gebouw wonen, gaat dat zeker lukken.

En hiermee is een belangrijke periode afgesloten. Vanaf mijn zeventiende woonden we op Collinsland. Pap, mam, mijn broer en ik. Onze eerste woning met een tuin. Een heerlijk huis met ruimte en sfeer. Er is getrouwd en gerouwd, gelachen en gehuild. Partir, c’est mourir un peut.

Het thema voor de maand november is “scheiden”, waarbij het woord zelf niet mag worden gebruikt. Kijk bij Plato voor de andere bijdragen aan deze schrijfuitdaging.

22 opmerkingen:

  1. Dat is niet niks...
    Kan me voorstellen hoe je Pa zich moet hebben gevoeld met al die helpers om zich heen... blij met de hulp maar tegelijkertijd wanhopig en ontheemd door alle actie. Wat hebben jullie die verhuizing snel voor elkaar zo... al met al... knap!
    Hopelijk gaat je Pa zich snel weer thuis voelen.

    Liefs,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je de dozen met paperassen hebt bewaard. Stop al je gevoelens over de verhuizing, de verandering en het afscheid erin. Als je de komende tijd de brieven en foto's gaat bekijken, kun je telkens een stukje emotie uitpakken en verwerken, bewaren of weggooien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Lieverd, toen mijn schoonouders gingen verhuizen maakten wij ons ook zorgen maar het is zo goed bevallen. Schoonmoeder bloeide helemaal op en ook pa had het reuze naar zijn zin. Schoonmama is al overleden en pa woont er nog steeds en doet al veel aktiviteiten mee en is verleden jaar uitgeroepen tot vrijwilliger van het jaar daar omdat hij zoveel doet.
    Ja en dan het afscheid nemen van je ouderlijk huis, een periode voorgoed afsluiten. Altijd moeilijk.
    Ik hou er helemala niet van om dingen los te laten en af te sluiten.
    Kan me voorstellen dat t allemaal even een plek moet krijgen voor jou en je vader.
    Er zullen vast ook veel mooie herinneringen bovenkomen.
    Veel liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een ontroerende WE Marja! Het zal wel heel erg wennen voor je vader zijn maar hopelijk vindt hij zijn draai snel met aardige mensen om hem heen. En 'scheiden' van je ouderlijk huis is voor niemand makkelijk!
    En dan al die papieren en wat al niet meer. Je zult er doorheen gaan met een lach en een traan! Sterkte en succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooie WE Marja. Lijkt me wel moeilijk om op die hoge leeftijd te wennen aan een nieuwe woonomgeving, maar dat zal vast gaan lukken!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit verhaal ging mij ook niet in de koude kleren zitten. Het deed me zo denken aan het opruimen van mijn moeders huis toen ze in het verpleeghuis terecht kwam. Wat een verschrikking om die dingen te moeten schiften en weggooien. Je voelt je net een inbreker in eigen huis. Ik weet wel dat dit verhaal iets anders is, maar ik kan me die ontreddering van je vader zo goed begrijpen. En voor jullie als kinderen moet het ook een moeilijke operatie zijn geweest. Ik hoop van harte dat hij daar gaat wennen en dat hij er veel gelukkige uren mag beleven. Dat zal jullie ook weer rust geven.
    Prachtige, ontroerende en tot diep peinzen verleidende WE.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. "Zo nu en dan stond hij als een dwaallichtje tussen de dozen in zijn aftakelend honk."
    Die kwam vol aan.

    Gevoelige weergave van een zware verhuizing.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Fijn dat alles goed is gegaan! Ik hoop dat je vader zich gauw thuis voelt in zijn nieuwe huis!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hopen dat deze oude boom nog wel te verkassen is, dat hij zich snel thuis voelt en kan genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Moeilijk lijkt mij dat ook voor jullie, gelukkig zit hij er nu en nu maar hopen dat ie zijn draai gauw gevonden heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Is een heftige stap deze, want het is waarschijnlijk de laatste verhuizing. Dat doe wel wat met je, dat snap ik. Mooie WE.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ja dan komen een hele hoop emoties op je pad,maar dat hebben jullie nu gehad herinneringen koester je in je hart en het tasbare wat je heb gehouden. Nu je papa dat hij nog vele mooie en gelukkige momenten in zijn nieuwe thuis mag beleven in goede gezondheid.

    Liefs Laura x

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Dat moet zeker heftig geweest zijn voor je Vader ,ik hoop dat hij nu wat tot rust zal komen en zal kunnen wennen aan zijn nieuwe huis.Ook voor jullie moet het moeilijk zijn allemaal.Ik hoop dat je nog wat mooie herinneringen terug zult vinden tussen alle papieren!!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Mooi geschreven, Marja. Een hele verandering voor je vader en voor jullie. Je sluit toch een tijdperk af. Ik hoop dat hij snel gewend is.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hoi Marja,
    Ik hoop zo dat je vader zich heel snel thuis zal gaan voelen en dat dit voor hem straks lekker zijn 'eigen' stekkie gaat worden...
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Een melancholiek verhaal ,begrijpelijk want dat soort gebeurtenissen hakt erin !

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Dat is niet zomaar iets. Oude bomen mag je niet verplaatsen, zeggen ze altijd. Maar helaas is het vaak noodzakelijk. Overgang van een woning naar een klein appartement is niet niks.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik duim voor je vader dat hij zich gauw thuis voelt in zijn nieuwe omgeving.

    Het is toch een grote verandering voor hem en begrijpelijk dat hij zich wat verloren voelt.

    Het zal voor iedereen wennen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Mooie We! wat zullen er weer veel herinneringen boven komen bij zo'n verhuizing.
    Ik hoop dat je vader gauw zal wennen op zijn nieuwe plekkie.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Liefdevolle observatie, herkenbaar en mooi verwoord.
    Hopelijk voelt hij zich gauw op zijn gemak in die nieuwe omgeving.
    Goede WE, compliment.

    BeantwoordenVerwijderen