September

September
en ik plukte een roos
en iemand riep:
“Dat mag niet! Die zijn niet van jou…”

De tuin was leeg
en alles was groot en ontzagwekkend om mij heen:
de lucht, het gras, het trillen van mijn hand,
de roos die viel
en de stem die riep:
“Verdriet, dát is van iedereen…”

~ Toon Tellegen

6 opmerkingen:

  1. 'Verdriet is van iedereen...'
    Naar maar waar, al zal de invulling van verdriet bij iedereen heel verschillend zijn.

    Dank je wel voor je bijdrage, fijne avond.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ken meneer Tellegen het toch altijd mooi verwoorden...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik gebruik deze woorden wel meer .Dit vind ik toveren met met woorden ,zo mooi!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tja, gedeelde smart is halve smart ........... meeleven met jou verdriet verzacht.
    Mooi gedicht, wat me raakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Verdriet ...van tijd tot tijd zal ik er niet aan ontkomen,
    maar ik héb rozen in de tuin ,ik koester ze en pluk ze niet, al zal niémand me dat verbieden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen