De zon op mijn hand


Schrijvend met de zon op mijn hand
ademend tussen blote woorden
op de strandwei van het papier
zie ik een kind door de regels lopen,
zorgeloos, met ogen die alles
drinken tot op de bodem. Alles.

Als ik het roep bij mijn eigen naam
blijft het even tussen de twee zinnen
wachten, kijkt mij verwachtend aan,
ledigt mij en laat mij achter:
dorstend boven een zee van taal.

~ Bert Voeten

12 opmerkingen:

  1. Ik kende 'm nog niet. Mooi gedicht. Past bij deze dag....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer een mooie keuze. Voeten wordt niet veel meer gelezen, onterecht!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi gedicht! Ik zie het voor me!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een schitterend gedicht zeg! Kost me geen moeite me in te leven ;-)

    Dank je wel, liefs en fijne dag verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als altijd weer een lezenswaardig gedicht !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. mooi gedicht....Bert Voeten ken ik niet zal ik eens op googlen

    BeantwoordenVerwijderen
  7. da's een mooie Marja! hoe kom je aan die mooie gedichten? heb je een of ander boek, of meerdere zeer zeker?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb meerdere gedichtenbundels, maar soms staan er ook mooie gedichten op mijn tuinscheurkalender of op het www.

      Verwijderen
  8. Prachtig gedicht. Geweldige dichter.
    Lees je het werk van zijn vrouw ook (Marga Minco).

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hé, deze dichter ken ik helemaal niet. Wat een tof gedicht is dit @->--

    BeantwoordenVerwijderen