Panter

Dit beestje met dwingende ogen 
Kent zelden of nooit mededogen 
Maar mooi is ie wel 
Alleen al dat vel 
Ik zou me daar graag eens mee drogen

Maloetje (1990-2005)

Gisteren zagen jullie haar als pup van 6 weken.
Dat ontlokte bij menigeen vertederende reacties.

Ze is 15 geworden en dit zijn haar laatste paar foto’s.

Bejaarde dame na een trimbeurt
Na een badbeurt - O, wat is ze lelijk
 Je ziet hoe totaal anders ze is opgedroogd. 
Geen bolletje wol, maar een ontplofte pup met luciferdunne pootjes. 
Zie je manlief (2 meter) dit geval al uitlaten? 
We hebben er vaak om moeten lachen. 
Passanten trouwens ook.
Het ergste was als ze ging plassen. 
Ze gooide haar achterlijf omhoog en stond op haar voorpootjes. 
Geen gezicht.

Op/onder

1990 
Onze Drentse patrijs Joyce was hier duidelijk helemaal op. 
Maloe (nog klaarwakker) kroop er heerlijk onder. 

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody

Thursday Challenge "FANCY"

1939 
Verlovingsfoto van mijn schoonouders 

Fancy (Decorated, Embellished, Deluxe, Frilly, Intricate,...) 
Buitensporig (Versierd, verfraaid, Deluxe, met franjes, Ingewikkeld, ...) 

Ook meedoen met deze uitdaging op donderdag? Klik hier.

Potverdorie nog 'ns aan toe!

Moeten we toch nog stemmen. Vallen er van de week ineens twee blauwe kaarten in de bus.
Aangezien we intussen ruim zeven jaar in Vlaanderen wonen, blijken we stemplichtig te zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen. Snotverdesnotver.

Ik weet hoegenaamd niets van de politiek en al zeker niet van de plaatselijke hotemetoten. Ik zal me dus voor zondag de 14e heftig moeten gaan verdiepen in de materie. Nou schijn je stiekem blanco te mogen stemmen, maar als ik daar toch ben. Iemand nog een goede tip?

Ik kan het niet eens combineren met en bezoekje aan de bieb in hetzelfde gebouw. Dat is nou sneu. Ze hebben trouwens een eigen website, zowel de bieb als de Wouwer. Hoezo piepklein dorpje? Ravels rules!

September

September
en ik plukte een roos
en iemand riep:
“Dat mag niet! Die zijn niet van jou…”

De tuin was leeg
en alles was groot en ontzagwekkend om mij heen:
de lucht, het gras, het trillen van mijn hand,
de roos die viel
en de stem die riep:
“Verdriet, dát is van iedereen…”

~ Toon Tellegen

Chicken in the house

Lezers die vorig lief en leed van onze legdames hebben gemist, kunnen onderaan dit blog op “kippetjes” klikken.

Na Dotjes broedse kuren is het even rustig in de tent. Vervolgens besluit Wy niet uit de kast te komen. Wederom worden mijn kiphefspieren getraind en na een dag of 18 is ook dit leed geleden. Althans, dat denken wij in alle onschuld. Tijdens haar broedse periode verscheen trouwens geen enkel ei! Ze heeft gewoon zitten dromen met haar blote buik op helemaal niets. Gek wijf.

Enkele dagen later zie ik haar moeilijk lopen en steeds minder met de andere kippen optrekken. Haar poepjes worden dun en roomkleurig. Er is duidelijk iets niet in orde met Wy. Balen! Dit is nota bene ons opknappertje, onze goede daad. Daar hoort het gewoon goed mee te gaan.

Na wat speurwerk op het www, gok ik op legnood. Ze legt immers niets meer en is duidelijk in nood. Er worden warme baden aangeraden en we moeten haar inpakken en in het donker zetten.
Zondag is het dan zover. Manlief vult een teiltje en ik trek huishoudhandschoenen aan. De patiënte wordt door mij opgepakt en in het sodabad getild. Twee seconden protest en daarna gaat ze bijna glimmen van genot. Helemaal top. Ik wikkel haar in badlakens en zet madam in een plastic kratje naast de cv. Theedoekje erop en knorren maar. Ze gaat compleet onder zeil, terwijl An en Dotje buiten de regen trotseren. Ik ga natuurlijk regelmatig kijken of ze nog wel oké is en niet ineens definitief is omgevallen. 

Voor de nacht zetten we haar in de hal met bakjes water en zaad binnen snavelbereik, voor het geval ze hongerig of dorstig ontwaakt. Maandagmorgen zit ze nog steeds tussen de badlakens met haar oogjes dicht. De bakjes zijn niet aangeraakt. Ik pluk de vuile handdoeken voorzichtig onder haar vandaan en zet haar op een schoon exemplaar naast het krat. Haar rechter pootje staat krom waardoor ze omkiepert. O jakkes, dit ziet er helemaal niet goed uit. Ze geeft geen krimp en lijkt geen pijn te hebben, maar dat pootje heeft niets te maken met legnood. Ik vrees dat ze de avond niet gaat halen. En we hebben nog wel zó ons best gedaan.

Een paar uurtjes later glijdt ze weg. Ik troost me met de gedachte dat we haar in elk geval verwend hebben met het badje en de warmte. Ze is vermoedelijk de enige kip die binnenshuis tussen de badlakens is heengegaan.
Dag Wy, slaap zacht...

Herfstsfeer

Herfstsfeer
Bijzondere kleuren
Een laatste explosie
Voordat de winterslaap begint
En de natuur zich voorbereidt
Op bezinning in barre, donkere dagen
We genieten mee van dit bonte spektakel
Daarna trekken we ons terug bij de kachel
En rollen ons op met een boek en muziek
Vol verlangen en hoop, dat het ooit weer lente wordt

Geborgenheid

Verder geen woorden nodig, toch?

Gifgroen

Dit prachtige, gifgroene wezen 
Geeft zó toch geen reden tot vrezen 
Toch aai ik hem niet 
Stel dat hij verschiet 
Dan valt hier voortaan niets te lezen

Vervulling

Verwezenlijking
Totstandkoming
Voltooiing
Bevrediging
Wat een positieve klanken
Missie volbracht

Op de werkvloer
In je fantasie
Door oefening
Van je dromen
Tijdens revalidatie
Of tussen de lakens

Vul zelf maar in

Negentig en beurs

Zaterdag reden wij wederom naar het wilde westen, alwaar mijn vader zijn verjaardag vierde ten huize van mijn broer en schone zus. Gelukkig startten wij met een ritje Tilburg, waar onze jongste twee zonen instapten. De benjamin mocht heen en terug rijden en wij zaten zorgeloos in de auto. Op deze manier kon hij zijn rijvaardigheden weer eens bijspijkeren en hadden wij geen zenuwen voor de rit.
Hieronder wat kiekjes van het feestje:
Pap en zijn zus Annie van 91
Nichtje (dochter van Annie), haar vriend Ton en ik (in het midden)
Dochter, schone zus en haar schoonzoon Perry
Robbert (manlief) en Ronald (jongste zoon)
Robin (middelste zoon) en Donovan (de oudste van mijn broer)
Het was erg gezellig en mijn vader heeft genoten. Hij was wel moe, maar niet beurs.

Die beurs in Keulen stond voor woensdag op de agenda van manlief. Hij reed eerst weer naar Tilburg en werd daar door onze jongste op de trein gezet. Puzzelboekje erbij en ruim drie uur later stapte hij zijn hotel binnen. Hij ontmoette oude bekenden uit Engeland en natuurlijk een hoop Duitse stamgasten. Donderdag netwerkte hij zich de beurshallen door en stortte zich om half zes in een overvol boemeltje richting Venlo om daarna over te stappen in de intercity. Om kwart over negen sloot ik hem in de armen. Mijn etmaal als onbestorven weduwe zat er gelukkig weer op.

Uit/thuis

In de jaren 80 en 90 was dit huis in Gorp 
regelmatig ons "home away from home". 
Er liggen gouden herinneringen. 

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody

Thursday Challenge "PARK"

Herfst 2008 - Gewestbos Ravels
PARK (Woodland, Recreation Area, Playground, Garden,...) 
PARK (Bosgebied, Recreatiegebied, Speeltuin, Tuin,…) 

Ook meedoen met deze uitdaging op donderdag? Klik hier

Geneugten des levens

De schrijfveer van vandaag is er eentje waarvan je meteen al gaat glimlachen. Iedereen zal er direct een paar associaties bij hebben.

Wat te denken van lentebloesem, madeliefjes in het gras, de zon die tussen de bomen door straalt, fluitende vogels of het ruisen van de zee. Maar ook een prachtig boek, een indrukwekkend kunstwerk, een kus op je haar, een spontane knuffel, lieve complimentjes, een groet van een voorbijganger en muziek.

Voor velen zullen delicatessen, etentjes, drankjes hier ook toe behoren of een weldadig bad dat wordt gevolgd door een goede nachtrust.

Ik ben benieuwd naar jullie top 3.

Tuinbeeld

Sinds een onhandig kunstenaar haar schiep,
staat zij nog steeds op punt van te vertrekken:
ze heft de lompe dij – maar in haar brede bekken
blijft sluimeren wat ook in hem al sliep:

zijn bloed kroop waar het niet kon gaan;
een vrouw ontstond die nog niet eens kan zuchten,
met benen die het ergste wèl doen duchten,
maar toch alleen maar blijven staan.

~ Jan Emmens

Dagdromen

Droompanorama
Favoriete muziek op
Even genieten

Junks

Het is bijna onvoorstelbaar dat we zonder e-mail en internet konden leven. Wat deden we met al die uren? Lazen we meer boeken? Schreven we meer brieven? Of ontmoetten we elkaar in het echt?

Wanneer we nu een halve dag zonder verbinding zitten, dwalen we paniekerig en doelloos door het huis. Het moet niet gekker worden. We boeken een hotel en shoppen via het wereldwijde web. Manlief onderhoudt zijn zakelijke contacten online en ik blog me het heen en weer.

Toch zijn er nog volksstammen die er helemaal niets mee hebben. Ze begrijpen niet wat ons bezielt. Snap jij het?

Giraf

Een schattig klein meisje in ’t roze 
Had deze giraf uitgekozen 
Driekoppig publiek 
Vond haar sympathiek 
Ze stonden zowaar echt te blozen

Kiezer - zwevend


Ze is vier
Voor haar staat een schaal vol heerlijkheden
Ze mag iets uitkiezen
Maar alles is zo lekker
Hoe maak je dan een keuze?
Haar handje zwevend boven de schaal
Haar ogen op mij gericht
Ach lieverd, je mag er drie pakken
Eentje voor nu
Eentje voor straks
En eentje om mee naar huis te nemen
Ze straalt
Soms is het leven zo eenvoudig

Invalshoek is een schrijfuitdaging van reismeermin.

Rook/vuur

Vulkaanuitbarsting in IJsland
Tegenstelling in beeld is een idee van Melody
Eerlijk gezegd vond ik rook en vuur geen echte tegenstellingen.
Mijn associatie is dan eerder water en vuur.
Maar zij zal ons ongetwijfeld een prachtige foto laten zien.
Ik ben benieuwd. 

Thursday Challenge "ATTRACTIVE"


ATTRACTIVE (Beautiful, Good Looking, Handsome, Cute, Sweet,...)
AANTREKKELIJK (Mooi, Knap, Leuk, Schattig,...)

Ook meedoen met deze uitdaging op donderdag? Klik hier.

Ondernemende dame


Wat ben ik blij dat wij niet zulke ondernemende pubers hadden.

Laat er een tuin zijn

Laat er een tuin zijn 
waar de bladeren heel traag 
vallen, menig maal 
hun laatste landingsplaats 
bepalen, alvorens 
de aarde juist te raken 
waar ze in het verlengde 
van hun vrije val ligt. 

Laat het mijn tuin zijn 
waar de wereld eeuwig blijft 
haperen tussen zomer en herfst 
tussen vallen en opstaan.

 ~ Peter Theunynck



Nieuwsgierigheid


Vorig jaar schreef ik al een logje over de schrijfveer van vandaag.
Nu wil ik opnieuw een paar dingen aan jullie vragen:

  1. Is bloggen een levensbehoefte?
  2. Blog je dagelijks, wekelijks of minder vaak?
  3. Doe je wel eens mee met schrijfuitdagingen?
  4. Ben je nieuwsgierig?
  5. Wat is je lievelingsonderwerp om over te bloggen of lezen?
Je kunt de vragen kopiëren naar het reactieveld, zodat de antwoorden voor iedereen duidelijk zijn.
Alvast bedankt voor jullie reacties.

Zorgeloos


Dit kleintje kent nu nog geen zorgen
Het wordt met veel liefde geborgen
Zijn moeder ontfermt
Zijn vader beschermt
Totaal nog geen angsten voor morgen

Huize Avondrood

Hij heeft genoten. Van maandag tot vrijdag was hij hier te gast. We hebben onwaarschijnlijk geboft met het weer en pappa heeft helemaal niets hoeven doen. Hier zou hij zomaar aan kunnen wennen. Wat is het heerlijk om je vader zo in de watten te leggen.

Thuis moet hij er weer vol tegen aan. Als enige bewoner van een eengezinswoning met twee trappen, betekent dat een hoop gepoets en geregel. Langzaam maar zeker gaat hij beseffen dat een bejaardentehuis zijn volgende adres wordt. Best heftig als je pas 4679 weken jong bent. Maar volgende week vieren we eerst een feestje!

Uitstappen

In de loop van de jaren ben ik er een paar keer uitgestapt. Soms vrijwillig, soms gedwongen. De ene keer betrof het werk, de andere keer koos ik voor dromenland. Om het wat luchtig te houden zal ik hier geen ontslag, pijn, wanhoop of stress beschrijven. Dit thema zal al meer dan voldoende stof doen opwaaien op de blogs van andere WE-deelnemers. Plato, wat heb je opgeroepen? Gelukkig las ik al een paar komische en alternatieve manieren om het thema van de maand september te benaderen.
Ik neem dit keer een simpel voorbeeld uit mijn jeugd. We hadden geen auto in de jaren zestig en moesten ons dus regelmatig verplaatsen met het openbaar vervoer. Ik vond dat vreselijk omdat ik altijd last had van wagenziekte. Trams en bussen waren mijn grootste vijanden. Wanneer we dan van de ene kant van Den Haag naar de andere kant moesten, zat je al gauw 15 haltes in die ellendedingen.
Mijn moeder ging dan meestal oplossingsgericht van start met pepermuntjes en hoofd tussen je knieën adviezen. (horen jullie die ondertonen: “we hebben toch betaald”, “het gaat vanzelf weer over” en “niet teveel bij nadenken”.) Maar tegen de tijd dat ik grijsgroene tinten begon te vertonen, hakte mijn vader de knoop door en stapte samen met mij uit het monster. Op die momenten hield ik nog meer van hem dan anders.
Na een paar kilometer en vele diepe zuchten kwam ik een beetje op kleur en kreeg weer praatjes. Ik voelde me vaak schuldig omdat hij ook dat hele eind moest lopen. Hij wuifde dat altijd weg en zei dat hij graag met mij wandelde. Hoe lief is dat?

Hij is nog steeds mijn grote held en al wordt hij volgende week 90 jaar, ik hoop dat hij nog heel erg lang niet zal uitstappen.

Het WE-300 thema voor de maand september is “uittreding”. In deze schrijfuitdaging van Plato mag het woord zelf niet worden gebruikt.

De zon op mijn hand


Schrijvend met de zon op mijn hand
ademend tussen blote woorden
op de strandwei van het papier
zie ik een kind door de regels lopen,
zorgeloos, met ogen die alles
drinken tot op de bodem. Alles.

Als ik het roep bij mijn eigen naam
blijft het even tussen de twee zinnen
wachten, kijkt mij verwachtend aan,
ledigt mij en laat mij achter:
dorstend boven een zee van taal.

~ Bert Voeten

Gevangen

Ik zag dit “stokje” bij Melody en Minoesjka en vind hem wel leuk, dus heb ik ‘m gevangen.

Heb je huisdieren?
Alleen 3 kippetjes. De tijd van honden, katten, konijnen, cavia’s, woestijnratten, enz. is voorbij.

Noem 3 dingen die op dit moment het dichtst bij je liggen.
De muis, mijn agenda en het toetsenbord.

Hoe is het weer op dit moment?
Het is droog en donker buiten.

Rijd je auto? Zo ja, heb je wel eens een ongeluk gehad?
Ik reed auto van 1973 tot 2011, maar mijn onderdanen hebben helaas geen empathie meer met de pedalen. In 1979 reed ik tegen een verkeerszuiltje dat ik niet zag staan, doordat ik het ijs niet volledig van de voorruit had gekrabbeld. Super stom natuurlijk.

Hoe laat stond je vanmorgen op?
Om half 9.

Wanneer heb je voor het laatst gedoucht?
Vanmorgen.

Wat is de laatste film die je hebt gezien?
Ik kijk niet zoveel films, maar volgens mij was dat “Bucketlist”.

Wat staat er in je laatste sms’je?
Ik sms nooit.

Wat is je ringtone?
Geen flauw idee. Ik heb een mobieltje in mijn handtas, puur voor noodgevallen. Niemand heeft mijn nummer, dus hij rinkelt nooit.

Ben je wel eens in een ander land geweest?
Ja. In Italië, Tsjechië, (toenmalig) Joegoslavië, Frankrijk, Menorca, Canarische eilanden, Duitsland, Engeland, België, Luxemburg en Tunesië.

Hou je van sushi?
Ja.

Waar doe je je boodschappen?
Die doet mijn man. Meestal bij de Aldi, AH en Jumbo.

Heb je ooit medicijnen ingenomen om sneller in slaap te vallen?
Ja, ik slik al jaren Zopiclone.

Hoeveel broers/zussen heb je?
Ik heb een jongere broer.

Heb je een gewone computer of een laptop?
Een gewone computer.

Hoe oud word je op je volgende verjaardag?
58

Draag je contactlenzen of een bril?
Ik draag een leesbril. Mijn beide ogen zijn aan staar geopereerd en daarna heb je bijna altijd +3 lenzen.

Verf je je haar?
Nee, ik heb een natuurlijke mengeling van blond, asblond en grijs.

Vertel iets over je planning van vandaag.
Ik plan weinig. Als eerste zet ik het koffiezetapparaat aan en vervolgens de pc. Ik check mijn e-mail, Facebook en ik blog. Bij mooi weer ga ik hier of daar een hoekje wieden in de tuin. Ik lees en puzzel wat en verzorg de kippetjes en de planten.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
Maanden geleden.

Wat is de perfecte pizza?
Met zeevruchten en ansjovis.

Wat vind je lekkerder? Hamburgers of cheeseburgers?
Cheeseburgers.

Heb je wel eens een nacht doorgehaald?
Vroeger een enkel keertje. De laatste 30 jaar niet meer.

Wat voor kleur ogen heb je?
Blauw.

Proef jij het verschil tussen Pepsi en Coca Cola?
Nee. Ik drink trouwens altijd Cola light van de Aldi.

Ik geef dit stokje niet door, maar iedereen mag zelf bepalen of hij meedoet.

Brombeer


Zijn stemming is ietsje chagrijnig
Maar toch is dit schepsel wel geinig
Zo recht in de lens
Is echt ieders wens
Zo’n treffer zie je toch maar weinig

Voeding

De schrijfveer van vandaag zegt me eigenlijk niet veel. Ik heb niets met voeding en beschouw het min of meer als een noodzakelijk kwaad. Een mens moet nou eenmaal eten om te kunnen leven.

Feitelijk is mijn relatie met voedsel nooit een liefdevolle geweest, maar toen ik hondsberoerd was van de medicijnen en chemo, was ik er helemaal klaar mee. Als ik zou kunnen kiezen voor een pilletje per dag om aan de nodige voedingsstoffen en vitamines te komen, dan zou ik dat prima vinden.

Nou niet allemaal over me heen vallen met voorbeelden van mensen, die zouden willen dat ze te eten hadden. Dat bedoel ik natuurlijk niet.
Terwijl volksstammen lyrisch worden van recepten, urenlang tafelend doorbrengen met een 7-gangendiner en de maaltijd het hoogtepunt van de dag vinden, word ik er niet koud of warm van.

Zijn er meer van dit soort mensen of ben ik de enige?