Tweede leven

Wim staart verbijsterd naar de kolossale ruïne van het Château de Peyrepertuse. Is dit alles wat rest van het magnifieke kasteel waar hij opgroeide tot zijn tiende? Hij weet dat het acht eeuwen is geleden en dat er heel veel is gebeurd, toch ziet hij zichzelf weer spelen en rennen met zijn broertjes en zusjes. Zijn dromen zijn de laatste jaren bepaald door positieve en negatieve herinneringen aan deze plek. Nu staat hij hier met zijn therapeute, overmand door emoties. 
Er is niemand meer over, zijn hele volk is uitgeroeid als ongedierte.

Hij herinnert zich de kernwaarden, die in Occitanië golden ten tijde van het Katharisme: (pretz) edelmoedigheid, respect, opkomen voor zwakkeren, (paratz) gelijkwaardigheid en (convivenza) verdraagzaamheid, respect voor de mening van anderen. Er werden kruistochten tegen hen gehouden en vele katharen eindigden op de brandstapel. En hoewel kinderen die stierven het consolementum* nog niet hadden ontvangen, konden ze toch de hemel bereiken door reïncarnatie. Daarom is hij hier en heeft hij leren omgaan met die afschuwelijke nachtmerries. Hij verdient die tweede kans in het hier en nu.

Zijn therapeute heeft zich verdiept in de vroegere geschiedenis van Wim. Via regressietherapie zijn ze samen door de eeuwen teruggereisd. Het heeft beiden diep geraakt en ze hebben een bijzondere band ontwikkeld. Gelukkig gaat het de laatste jaren stukken beter met hem. Deze reis dient ter afsluiting. Vanaf hier kan hij zijn leven weer opbouwen. Dat wordt hoog tijd na vijf verschrikkelijke jaren.

De volgende dag bezoeken ze Villerouge-Termenès, waar Guillaume Bélibaste als laatste Kathaarse parfait op de brandstapel eindigde. Ontroerd en aangedaan vertrekken ze zwijgend uit het dorpje en rijden richting Narbonne. Vanaf daar staan nog enkele ontspannende tochtjes gepland langs de kust. Over een paar weken begint hij aan zijn studie geschiedenis. “Tweede leven, hier komt Wim!”

*inwijding door handoplegging

Het WE-300 thema voor de maand augustus is “verlaten”. In deze schrijfopdracht van Plato mag het woord zelf niet worden gebruikt.

22 opmerkingen:

  1. Mooi Marja, heel mooi. De aanleiding tot regressie-therapie prachtig verwoord, en impact ervan noch de gevolgen zijn amper te beschrijven.

    Fijn weekend !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi verhaal, heb even zitten zoeken op internet en weer wat geleerd, dat is het mooie van deze blogverhalen. Regressietharapie, ik weet het niet, ik vind het wel interessant maar de mensen die ik hierover gesproken heb hadden allemaal een roemrijke voorgeschiedenis. Waarom nooit een arme sloeber of iemand die het heel slecht had in een vorig leven. (voorzover dat bestaat dan ) . Maar ik geef het voordeel van de twijfel, ik ben daar nooit zo heel diep ingedoken moet ik eerlijksheidshalve zeggen. Heb zelf wel altijd het gevoel omdat Engeland mij zo bijzonder aanspreekt dat als ik in een vroeger leven geleefd heb dat vast in Engeland moet zijn geweest. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tja, de katharen, daar heb ik veel regressieverhalen over gelezen in het boek van Thorwald Dethlefsen. Mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh mooi! Ik heb een aantal boeken gelezen over de Katharen dus dit raakt me. Regressietherapie heb ik twee keer gedaan, maar ik kon er niet echt iets mee. Maar wie weet ...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig geschreven!
    Ik heb jaren terug regessietherapie gedaan, ik ging terug naar een leven als eenvoudige vrouw tussen de Noormannen ...... dus voor mij helaas geen ruïne om te bezoeken :-) maar het goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wauw! Een we300 met geschiedenis, erg mooi.
    Regessietherapie,,,,hmm daar ga ik eens over nadenken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jeetje Marja, wat mooi geschreven! Heel boeiend.
    Zouden we dan echt allemaal een eerder leven hebben gehad? Lijkt me heel interessant om daar meer over te weten, maar tegelijk ook weer een beetje eng. Wil ik wel weten wie ik was.....?
    Ik wens je een heel fijne zondag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nou hier heb je je niét makkelijk vanaf gemaakt zeg !Een onderwerp dat té ver van me afstaat om er iets zinnigs over te kunnen zeggen maar schrijven kán je ! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. We hebben die ruïne ooit bezocht en ik had voordien gelezen over de tragedie van de Katharen. Ik voelde daar de intense triestheid van verloren onschuld en idealen. Bij het woord "verlaten" schoot deze herinnering me als eerste te binnen.
    Regressietherapie heb ik zelf nooit gehad, maar ik weet zeker dat ik eerder heb geleefd. Australië voelt heel vertrouwd en ooit heb ik gevochten als een leeuw. Mijn vader noemde mij vroeger wel eens "De maagd van Orléans" in de tijd dat ik een recalcitrante puber was. ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het kasteel ligt er verlaten bij. Hij is verlaten door zijn (uitgeroeide) volk. En in feite kon Wim zich veilig op zijn therapeut verlaten en zo zijn verleden induiken. Heel bijzondere WE met een rijke buit aan historie. Je bent hier boven jezelf uitgestegen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bovendien verlaten ze dit therapeutische traject bij het verlaten van Villerouge-Termenès. En zijn de Katharen ook niet gigantisch door de hele toenmalige kerk en staat verlaten? Maar nu sla ik door natuurlijk. ;o)
      Dank voor je speurwerk en je commentaar, Plato.

      Verwijderen
  11. Mooi verhaal! Regressietherapie... ik geloof absoluut in eerdere levens maar ben er nog niet uit of ik wil weten wat ik ooit geweest ben. Jouw WE zet me wederom aan het denken, goed gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een pracht verhaal heb je hier neergezet Marja. Ja ik heb wel van de Katharen gelezen. Of ik ooit eerder heb geleefd weet ik niet en ben er ook niet nieuwsgierig naar.Ook niet of er een leven ná dit leven is.
    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Apart verhaal,weer wat bijgeleerd ik kende het verhaal niet.Regressietherapie tja zo nieuwsgierig ben ik nu ook weer niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. petje af dat je verschillende factoren in 300 woorden schrijft. Mooi leerzaam verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een goed geschreven verhaal. Beeldend en boeiend. Graag gelezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Prachtig om historie met het nu te verbinden. Het gaat net iets verder dan fantasie.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Heej, deze WE had ik nog niet eens gelezen? hoe kan dat nou? Zins je verhuizing komen je updates niet meer in mijn leeslijst en mis ik wel vakaer je blogjes. Ik kom nu even bijlezen. Wat een mooi een knap geschreven verhaal! Heeft het echt maar 300 woorden? Er gebeurt zoveel in!

    BeantwoordenVerwijderen