Loslaten

Wat je niet kunt veranderen, moet je leren loslaten. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Maar het kost veel meer energie, frustratie en verdriet wanneer je blijft piekeren over dingen die je niet in beheer hebt. Of het nou je eigen gezondheid is of het leed van anderen, op den duur krijg je rust door er minder bij stil te staan of je te ergeren.

Concentreer je op al het goede en mooie in de wereld en probeer ellendige beelden en verhalen te vermijden. Ik weet dat het egoïstisch lijkt, maar niemand is er bij gebaat als je depressief wordt. Dan kun je net zo min iets bijdragen en trek je bovendien een wissel op je omgeving.

18 opmerkingen:

  1. ja je hebt helemaal gelijk Marja....ik wens je een mooie zomerse dag toe

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ben het helemaal met je eens. En zelfs als je verdriet hebt, mag je ook lachen om de leuke en goede dingen van het leven, het is niet het één of het ander, maar beiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Totaal NIET mee eens.
    Piekeren hoeft natuurlijk niet, daar heb je wel gelijk in.
    Echter mededogen, medelijden e.d. daar heb ik als katholiek mijn gebed voor.
    Want er staat in een boek (bijbel geheten) "vraagt en ge zult verkrijgen"!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik bedoel hier natuurlijk het piekeren, tobben en somberen, Hulk. Niet het medeleven of medelijden, dat is een heel andere kwestie.

      Verwijderen
    2. Ik snap je wel, hoor.
      Het is echter zo dat ik door mijn ziekte ( manisch/depressiviteit ) veel geleerd hebt wat ik nog WEL KAN.
      En je moet eens weten HOEVEEL dat nog is.
      Ook in superdepressieve buien waarin je enkel op je bed wilt blijven liggen.
      Nee, dan toch te DOEN, wat je voor een ander kunt BETEKENEN.

      Verwijderen
  4. Helemaal gelijk Marja, en ik vind dit voor mezelf vandaag een hele goede hart onder de riem!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Groot en klein leed komt dagelijks je huiskamer binnen via radio, tv en internet. Het is vrij moeilijk om alle narigheid zomaar naast je neer te leggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is ook heel moeilijk. Ik kijk bijna geen tv en luister nooit naar de radio. Via internet komt er al erg veel binnen. Ik leef mee, maar probeer er niet in mee te zakken qua humeur en het niet te laten overheersen. Begrijp je?
      Het lukt me niet altijd.

      Verwijderen
  6. Dat is een goeie Marja. In ons gezin is iets naars gebeurd, dat we niet meer kunnen herstellen. We willen wel de gevolgen beperken en het leven weer zo leuk mogelijk maken. Zeker die foto van de vlinders maakt het in ons geval speciaal.
    Gelukkig heeft niet iedereen de bijbel nodig om verder te komen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je reactie, Cornutus. Welkom op mijn blog.

      Verwijderen
  7. Overdag lukt het wel om niet te piekeren, maar 's nachts lukt dit niet altijd ....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ja, ik heb het vandaag nog weer aan den lijve ondervonden. Piekeren en afwachten, tot ik de koe bij de hoorns vatte en dat gaf duidelijkheid en rust. Dat gaat natuurlijk alleen maar op als er echt iets op te lossen is. Wat je niet kunt veranderen kun je inderdaad maar beter loslaten,ook dat bevalt mij goed. Gaandeweg geleerd...
    Ik ben me bewust dat niet iedereen dat kan en hoe lastig het is.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Klopt ,er zijn dingen die je gewoon beter van je af kunt zetten als je er tóch geen enkele invloed op uit kunt oefenen !
    Zodra ik ergens wélinvloed op heb dan probeer ik maar zo snel mogelijk alles op een rijtje te zetten en te handelen zoals ik denk dat het goed is !
    Maar er blijven dingen die je niet kunt veranderen en die moet je een plek kunnen geven als je er mee wilt leven ,zo niet kun je ze beter mijden !

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Je hebt helemaal gelijk en het lukt me vrij aardig. Alleen als het mijn gezin betreft heb ik er moeite mee. Dan blijft het malen. Oh, en wat Inge zegt.......ik moet echt niet om half 5 's ochtends wakker worden want dan komen al die beren naast mijn bed staan en is die 'angst'wolf ook enorm groot......

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mijn oude baas zei altijd, je mag meeleven met de ellende van anderen, maar je moet erop letten om tijdig afstand te nemen, anders ga je eraan kapot.

    En deze regel is zeker ook van toepassing voor je eigen ellende en zorgen. Blijven tobben en zeuren helpt een mens niet vooruit, kop op en doorgaan...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Volkomen met je eens, Marja! Dat is mindfulness leven, al valt het niet altijd mee.
    Je volkomen bewust worden van die mooie en piepkleine momenten is te leren. Dat heb ik ondervonden. Prachtig gevisualiseerd met die foto erbij!
    Je moet niet verdrinken in de ellende van de hele wereld, ook niet alleen op de oever van enkel je eigen plezier staan. Maar proberen evenwichtig met die stroom mee te dobberen in je eigen bootje.

    RK

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je kan inderdaad niet het leed van de hele wereld op je schouders nemen maar soms ontkom je er niet aan en komt het op je pad en kan je er gewoon niet omheen. Maar daarnaast wel genieten ook van de vele mooie dingen die het leven biedt voor een goed evenwicht. En ja ik heb ook zo mijn nachten van piekeren en denken en dat is vervelend genoeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Loslaten is soms ALLES behalve gemakkelijk...
    Toch heb je gelijk Marja!

    Ik heb dat vooral moeten leren om door het rouwproces heen te komen nadat mijn eerste man was overleden.
    Er waren momenten dat ik zowat verzoop in me verdriet, al snapte dat ik dat ik bepaalde herinneringen teveel koesterde en die me dus al die pijn deden zeg maar, toch kon ik niet loslaten omdat dit toen voelde als verraad aan me overleden geliefde.
    Het was een enorme tweestrijd...

    BeantwoordenVerwijderen