Fietstocht


Het verre postkantoor was de magneet.
Niet om de luchtpostzegels of de taal
Van overzeese stempels – nee, het deed
Op tweehoog ’s middags dienst als jeugdleeszaal.

Tweemaal, op dinsdag en donderdag,
Verdween ik in het ruime trapportaal
En kwam weer buiten met een brede lach.
Ik had mijn voorraad boeken andermaal.

Met in mijn hoofd een eerste regel die
Ik vluchtig had gezien bij een verhaal
Werd, fietsend, al naar het vervolg gegist.

Toch geselde ik vervaarlijk het pedaal
Om sneller thuis te zijn, omdat ik wist:
Het boek is beter dan de fantasie.

~  Gerrit Komrij (1944-2012)

2 opmerkingen:

  1. Mooi gedicht, voor een lezer ook heel herkenbaar! Zo stapte ik ook altijd de biep uit ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja inderdaad, de lezer herkent zich hierin. Mooi geschreven gedicht, zeer treffend.

    Fijn weekend hoor.

    BeantwoordenVerwijderen