Neem mij tot je


Neem mij tot je
als brood. Drink mij,
adem mij in.

De binnenkant van je huid
zal ik kussen, je gebeente
verwarmen. Je hart
dat als een getergde vogel
tegen de kooi van je ribben slaat,
zal ik liefkozen zachter dan
het licht de toppen der bomen.

Om alles wat mij
niet langer lief kan zijn.
smeek ik je: lijf mij in.
Buiten jou kan ik niet leven.

~ Hanny Michaelis

3 opmerkingen:

  1. Een mooi maar heftig gedicht wel.... het zegt veel en tegelijkertijd roept het ook vragen op.

    Dank je wel meis, fijne dag verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. poehhh Hanny overdrijft toch wel iets hoor.(glimlach)
    deze kende ik nog niet.

    BeantwoordenVerwijderen