Succes

Als u succes in het leven wenst, maak van volharding uw boezemvriend,
van ervaring uw wijze adviseur, van voorzichtigheid uw oudere broer en
van hoop uw beschermend talent.
Joseph Addison (Engels politicus, schrijver en dichter 1672-1719)

Succes is wat iedereen je toewenst maar niemand je gunt.
Ina Boudier Bakker

Voor alle vijanden van de creativiteit is succes de gevaarlijkste.
O. A. Battista

Karakter zonder kennis heeft vaker succes dan kennis zonder karakter.
Marcus Tullius Cicero (Romeins staatsman en schrijver 106 v.C. - 43 v.C.)

Ik weet niet wat de sleutel naar het succes is,
maar de sleutel naar de mislukking is proberen het een ieder naar de zin te maken.
Bill Cosby (Amerikaans acteur, komediant, producer 1937-)

Succes stelt niets voor als je 's avonds in een leeg huis thuiskomt.
Faye Dunaway

Tracht niet een man van succes te zijn,
maar probeer liever een man van waarde te zijn.
Albert Einstein (Duits - Amerikaans natuurkundige 1879-1955)

Een waar kunstenaar neemt zijn succes als een lintje, dat hij niet draagt.
Adriaan Roland Holst (Nederlands schrijver 1888-1976)

Buiten

Vandaag ga ik genieten in de tuin. 
Na de hitte van gisteren is het nu zalig buiten. 
Ik ga wat onkruid wieden, lezen en puzzelen. 
Verder helemaal niets. 
Fijn weekend allemaal. 

Uitzicht

  
 Want geld moet rollen, nietwaar?

Thursday Challenge "WOODEN"


Kijk voor de andere bijdragen op deze website

Bal

Wat er zoal mis kan gaan met een bal, hebben we in het EK uitgebreid kunnen zien. Sterspelers met een gigantisch prijskaartje konden hem niet raken. 
Ik ben niet iemand, die afhaakt zodra Oranje er uit ligt. Ik kies gewoon een nieuwe ploeg. Op dit moment Spanje, omdat ik dat heb beloofd aan een blogmaatje. ;-) 
Behalve tijdens dit soort toernooien, interesseert voetbal mij letterlijk geen bal. Maar nu zit ik naast manlief avond aan avond mee te leven. Dat wordt dus afkicken na zondag. 

Een galabal, gehaktbal en korpsbal laat ik hier buiten beschouwing. 
Een ballenmopje dan maar?

Twee vrouwen zijn aan het golfen. Eentje geeft een ferme dreun tegen het balletje en verderop wordt een man loeihard geraakt. Hij valt meteen op de grond en vloekt van de pijn. De vrouw snelt er naartoe. Intussen ligt hij ineengekrompen met zijn handen tussen zijn benen. 
Zij: “Kan ik helpen?” 
Hij: “Nee, laat maar, het gaat straks wel beter.” 
Zij : “Ik ben masseuse en kan u misschien helpen”. 
Hij: “Nee, echt niet.” (zijn handen nog steeds krampachtig in zijn kruis gevouwen) 
Zij: “Toe, ik wil het toch proberen.” 
Hij: “Oké, doe dan maar.” 
Zij trekt zijn handen weg en legt ze naast hem. Ze doet voorzichtig zijn broek los, steekt er haar hand in en begint zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen. Na enkele minuten vraagt ze: “En, voelt dat niet beter?” 
Hij antwoordt: “Jawel, maar ik denk dat mijn duim nog altijd gebroken is.” 

Hier vind je meer ballen 

Neem mij tot je


Neem mij tot je
als brood. Drink mij,
adem mij in.

De binnenkant van je huid
zal ik kussen, je gebeente
verwarmen. Je hart
dat als een getergde vogel
tegen de kooi van je ribben slaat,
zal ik liefkozen zachter dan
het licht de toppen der bomen.

Om alles wat mij
niet langer lief kan zijn.
smeek ik je: lijf mij in.
Buiten jou kan ik niet leven.

~ Hanny Michaelis

In het diepe

Met een luide klap viel de winkeldeur achter de laatste klant dicht.
Daarmee was tevens een hoofdstuk van zijn leven definitief voorbij. Er viel simpelweg geen droog brood meer te verdienen in dit vak. Het werd hoog tijd om nieuwe bronnen van inkomsten te zoeken. 
Een uitdaging, dat wel. Toch was hij ook enigszins huiverig. Opgegroeid als zoon van een middenstander en vanaf zijn vierentwintigste zelfstandig ondernemer, voelde dit aan als een sprong in het diepe.
Kon hij als man van bijna zevenenveertig helemaal opnieuw beginnen en genoeg verdienen om zijn gezin te onderhouden? De tijd zou het uitwijzen. Gelukkig ging zijn vrouw ook werk zoeken. Met haar inkomen als basis moest het lukken. 
1997, het jaar van grote veranderingen.

Aline geeft een zin en daarmee beginnen wij een verhaaltje.

Herfstig

Werden jullie ook een beetje chagrijnig van het weer? 
Nou, ik werd er in elk geval niet vrolijker van. 
Gelukkig heb ik een stapel mooie boeken op voorraad en cryptogrammen om mezelf te vermaken. 
Bovendien kan ik jullie leuke, lieve en ontroerende logjes lezen. 
Maar echte inspiratie is momenteel ver te zoeken. 

Dan maar een filmpje:

Kattenwasje

Een peutertje uit Hoogerheide
Die wilde zijn moeder verblijden
Hij pakte de kat
En deed hem in bad
Dat liep niet goed af voor hun beiden

Een kat wil niet worden gewassen
Dus ventje zat onder de krassen
Hijzelf viel in bad
Per ongeluk had
Hij ook in zijn broekje staan plassen

Snipperpaadje en pluimvee

Dat is een slechte combinatie. 

We hebben na het hakselen van takken een klein paadje gemaakt van de houtsnippers. Het is een half rondje naast de vijver. Best leuk. Kijk en dat vindt ons vee dus ook. Ze gaan helemaal uit hun dak terwijl ze staan te schoffelen, schuifelen en schaatsen in de snippers. De olijkerds. Wij liggen in een deuk om die maffe kippetjes. Geeft niks hoor, we harken het wel weer bijeen. Het houdt ons lekker bezig.

Achterin - onder de pijnbomen – is ook een favoriete schoffelplek van de dames. Ze kunnen er uitgebreid spelen als kleuters in een zandbak.

Wy begint al aardig wat veertjes te ontwikkelen en legt nu dagelijks een eitje. An is even gekapt met leggen, maar sinds twee dagen weer begonnen en Dotje schenkt ons 4 eitjes per week.

En wij genieten met emmers.

Schaarste/overvloed


Ik vond deze wel typerend.
Meestal ligt er een enorme berg van de een of andere aanbieding.
En dan probeert zo’n winkelier de kopers te pushen met deze kreet.

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody

Vrouw verhuist naar tombe

 Bron 

Dit zou bijna komisch zijn als het niet zo triest was.

Thursday Challenge "HOT"


Kijk voor de andere bijdragen op deze website

Een schok

Een klusjesman uit Pieterburen
Die boorde graag gaten in muren
Maar plots met een schok
Vergruisde een brok
En zat hij op schoot bij de buren

Prinselijk

 
Van dril naar kikker 
Mooie metamorfose 
Wie kust hem tot prins

Aarde

Heel diep in de aarde woont Magmalia. Ze is een heetgebakerd typetje, dat kan ik jullie verzekeren. Haar temperatuur schommelt tussen de 650 en 1200 graden. 
Niet iemand om ruzie mee te maken. Wanneer ze woedend tot uitbarsting komt, verandert haar naam in Lavatia. De gevolgen zijn vaak desastreus, zoals je kunt zien op dit schilderij, waarop de uitbarsting van de Vesuvius staat afgebeeld.

 
Yeti is smoorverliefd op haar. Hij kan haar echter nooit bereiken zonder zelf op te lossen. De verschrikkelijke sneeuwman is verdrietig en smeekt een toverfee om hulp. Fantasia wil hem wel helpen en ze geeft Yeti een isolerend pantser waarmee hij Magmalia kan benaderen. Vervolgens brengt ze hem naar het binnenste van de aarde. Daar wentelt hij zich zielsgelukkig van top tot teen in zijn grote liefde en omarmt zij hem met al haar gloeiende hartstocht. 

Er volgen geen uitbarstingen meer en Yeti is nooit meer teruggekeerd. Zo nu en dan rommelt het nog wel eens onder de aardkorst, maar ja, zelfs in de beste relaties komen wel eens wat hobbeltjes voorbij.

In dit geval zijn er geen 250 woorden gebruikt, maar dat mag de pret niet drukken. Meer verhalen vind je bij Aline

Niet rooskleurig


Niet rooskleurig
het licht van mijn feiten:
een hand vol dode mussen
en geen vogel in zicht.
Toch hoor ik hem zingen,
de lijster, voorbode van
de zoveelste lente
en prompt steekt de hoop
zijn zoveelste kop op.

~ Hanny Michaelis

Ga je mee?

Heb je zin om met mij mee te gaan? 
We gaan naar dromenland. 
Kom maar, geef me een hand en zweef met me mee. 
Zie je die prachtige stranden, dat heldere water en de bossen op de achtergrond? 
Voel je de krachtige stralen van de zon en dat heerlijke briesje? 
Hier ben je gewichtloos. 
Op deze plek bestaan geen zorgen of beperkingen. 
Alles is in perfecte harmonie. 
De vogels fluiten speciaal voor jou en mij. 
We mogen hier onbeperkt vertoeven. 
Het kost niets en is vlakbij. 
Sluit je ogen en je bent al halverwege. 
Kom maar, je kunt het best.

Aline geeft ons iedere dinsdag een zinnetje en wij mogen daar een verhaaltje van maken van minimaal 100 woorden.

1001

1000


Na 596 dagen plaats ik hier mijn 1000ste berichtje
Ik ben blij met jullie allemaal
Dank voor alle lieve, hartelijke en positieve reacties
op “Ram in Ravels” en “Rammelaars”

Ruby-throated hummingbird

 
Dit schatje kan stil blijven hangen
Om zo heel veel nectar te vangen
En vedertjeslicht
Blijft hij op gewicht
Voortdurend naar zoetheid verlangen

Groene ruimte

Wie zich door de kermis van de Leidsestraat naar de Gouden Bocht van de grachtengordel heeft geworsteld, vindt achter de 17e- en 18e-eeuwse grachtenpanden een andere wereld, een onvermoede aaneengesloten groene ruimte.

Boshyacinten bloeien onder eerbiedwaardige beuken. Kastanjes, seringen en blauweregens geuren, kikkers springen tussen felgroene struisvarens en in donkere vijvers hangt de kleine watersalamander onbeweeglijk tussen de waterplanten. Slakken doen zich bijna hoorbaar te goed aan mals ontluikend hostablad. En wat duidelijk hoorbaar is, is de stilte.

Het is een bijzondere ervaring om in het hart van Amsterdam de wind in een boomkruin te horen ruisen. Meer dan de obligate buxushaagjes zijn het de volwassen bomen die de grachtentuinen de sfeer van een geheime tuin verlenen, waar in donkere, vochtige hoeken het blad van vorig jaar traag verteert en het mos de oude tuinornamenten langzaam overgroeit.

Meer info vind je hier

Voor/achter

Donzige bescherming aan voor- en achterzijde

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody

Kennis is macht?

Helaas hielp het niet echt. 
Maar deze Noah is een kanjer!

  
  
De tweejarige Noah Baas kent alle spelers van het Nederlands elftal uit het hoofd. Vorige week hing zijn vader in de kamer van de peuter een poster op met de hele selectie, en tot verbazing van de hele familie dreunt Noah alle namen nu een voor een op. 
Volgens Noahs vader Thijs Baas ontstond de belangstelling de afgelopen weken spontaan. "Hij bleef maar vragen stellen over 'Hup Holland Hup', de 'voetballers' en Oranje." 
Noah blijkt in het op YouTube geplaatste filmpje geen enkele moeite met te hebben met een lange naam als Stekelenburg. Alleen van de begeleidende staf heeft hij ze nog niet allemaal op een rijtje, maar ter compensatie krijgt keeperstrainer Hesp een extra 'e' achter zijn naam en noemt Noah spitsentrainer René Eijkelkamp liefst tweemaal op.

Thursday Challenge “BIG”


Big Ben is genoemd naar de politicus Benjamin Hall (1802-1867) die vanwege zijn rijzige gestalte Big Ben werd genoemd. Sir Benjamin gaf de aanzet tot de bouw van de toren, die ongeveer 96 m hoog is. De grote klok werd geïnstalleerd in 1858. Hij slaat alleen de volle uren. De kwartieren worden geluid door een wekkering van vier kleinere klokken die eromheen hangen. Zowel de toren als het geluid van de klokken hebben wereldwijde bekendheid verworven.

Kijk voor de andere bijdragen op deze website

Bekoorlijkheid

Een prachtig woord dat voor geen millimeter betrekking heeft op mij. Ik ben nogal een stevige brok vrouw en mijn bewegingen hebben in het geheel niets sierlijks. 

Mijn vriendinnetje in de jaren 70 was anderhalve kop kleiner, slank en ze zat op ballet! Dat heeft voor hilarische foto’s gezorgd, want wij wilden in dezelfde pose op de kiek. 

Foto een: zij stond bevallig tegen een boom geleund. 
Foto twee: het leek wel of ik probeerde de boom omver te duwen. 
Foto drie: liggend in het gras met een hand op de heup en een grassprietje in de mond. 
Foto vier: een aangespoelde walvis, grasspriet onzichtbaar. 

Nou overdrijf ik natuurlijk een ietsepietsie, maar we hebben er nog vaak smakelijk om gelachen.

Donkere kamer

Camera obscura is de feitelijke naam van de doka. Ik vind het nog altijd een mooi verhaal hoe bij toeval is ontdekt dat een beeltenis, geprojecteerd door een klein gaatje in de muur, op z’n kop op de overstaande muur verschijnt.

In de jaren 80 had de basisschool van onze kinderen een project “licht”. Daarbij werden alle kanten hiervan benut in de acht groepen en medewerking van de ouders werd van harte toegejuicht. 

Dat was een kolfje naar de hand van manlief. Waarbij kun je kinderen nou beter laten zien wat “licht” zoal kan bereiken dan bij fotografie? De oudste groepen mochten mee naar de donkere kamer op de Wagenstraat in Den Haag en kregen uitleg bij het ontwikkelen en afdrukken van foto’s. Ze mochten meehelpen. Geweldig vonden ze dat.  

Met de jongere groepen deed ik allerlei proefjes om de magie van licht aanschouwelijk te maken. Fotopapier, een voorwerp en enkele seconden later zagen ze de afdruk van het voorwerp op het papier verschijnen. Ook kregen ze allemaal een heel simpel cameraatje in handen en zelfs de kleuters mochten een aantal foto’s maken. Vaak voor het eerst van hun leven. 

Het was geweldig om ze te laten zien hoe je heel stil moet blijven staan en door de zoeker je onderwerp mag zoeken. Later werd alles geprint en kregen ze hun eigen maaksels mee naar huis. Een leuke bijkomstigheid was, dat een camera vervolgens bovenaan hun verlanglijstjes prijkte en dat kwam de handel in onze fotozaak natuurlijk weer ten goede.

Dit is een schrijfopdracht van Aline

Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

~ Martinus Nijhoff

Opwindend

Nee, hier volgen beslist geen slaapkamerverhaaltjes. Als je daarop rekent, kun je nu gerust afhaken. Hoe open en eerlijk ik ook schrijf, er zijn terreinen die ik niet met jullie deel. Jammer dan. 

Mijn Friese wortels en praktische natuur zorgen ervoor dat ik eigenlijk niet zo gecharmeerd ben van opwindende dingen. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. 

Dat komt mede door mijn allergie voor herrie, rommel, drukte en aanstellerig gedrag. Daar heb ik echt drie keer niets mee. 

Op dit blog vind je dus geen spannende, gejaagde, verwarrende of driftige nervositeit. En zeer zeker niet in het oranje!

Manlief

 
Is het geen schatje?
Vandaag wordt hij 62.
En hij is nog steeds even lief.

Nestje

Een nestje blijft altijd bekoren
Heel stil, want je mag ze niet storen
Vertederend fijn
Zo kwetsbaar en klein
Ik heb er mijn hart aan verloren

Lezen

Zielsverwanten en maatjes hoeven niets uit te leggen. Een blik, houding of zelfs stilte kan boekdelen spreken. Iemand zo door en door kennen is heel bijzonder. Net zo speciaal als gekend en begrepen worden door die ander.

Ik heb enorme bewondering voor schrijvers die exact dat gevoel weten over te brengen. Jodi Picoult is daar een voorbeeld van. Ze beschrijft de intense emoties van al haar romanfiguren zo treffend, dat je het gevoel hebt naar een film te kijken of zelf aanwezig te zijn. Bovendien weet ze een thema van zoveel kanten te belichten, dat je steeds nieuwe invalshoeken ziet. Ze schrijft boeken waarover je blijft nadenken en die je wilt bespreken met anderen. Zo’n schrijfster zou ik zelf graag zijn.

Letterhongerig was ik vanaf mijn zesde. Ik vrat elk stukje abc dat ik te pakken kon krijgen. Ik was onverzadigbaar. Er ging een wereld voor me open. Personen, dieren, plaatsen en ideeën, waarover ik misschien nooit zou hebben nagedacht, lagen binnen handbereik. De biebmiepen waren mijn grootste vriendinnen. Zij begrepen wat mij bezig hield en waar mijn honger vandaan kwam.

Dat is nu al meer dan vijftig jaar geleden en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zou weten wie ik nu geweest zou zijn zonder al die boeken.Ze hebben ervoor gezorgd dat ik dingen van verschillende kanten ging bekijken. Ze hebben me de hele wereld laten zien, voelen en ruiken. Geen kleur, ras of soort is onbeschreven. Proza, poëzie en psychologie onder de dekens met een zaklantaarn of onderuitgezakt op de bank. Zalige woordsferen en letterstemmingen.

Charles William Eliot (1834-1926), president van Harvard College zei al: “Boeken zijn de rustigste en trouwste vrienden. Ze zijn de meest toegankelijke en wijste raadgevers en de geduldigste van alle leermeesters.” Kijk, dat was nou echt een man naar mijn hart.

De WE-300 van juni heeft “lezen” als thema. Het woord zelf mag niet worden gebruikt. Lees meer bij Plato.

Het wil even niet


Kleumende verenpakken onder de bakfiets.
Exploderende onkruidvelden.
Trammelant bij dierbaren.
Geen zomer te bekennen.
Ik denk dat ik morgen maar in bed blijf.

Zout/zoet


Tegenstelling in beeld is een idee van Melody 

Thursday Challenge “CONTAINER”

Kijk voor de andere bijdragen op deze website

Nee, we noemen geen namen

Sommige mensen zijn zo vals dat ze uit pure nijd een ander verlinken en diens carrière om zeep helpen. 
Dat soort mensen beschadigt je geloof en vertrouwen in het goede. 
Ze vernielen iemands leven en slapen er geen seconde minder om. 
Van tevoren zou je nooit hebben gedacht dat ze tot zoiets in staat waren. 
Toch proberen wij geen kwaad met kwaad te vergelden. 
We hopen alleen dat we ze nooit meer tegenkomen. 
Dan sta ik namelijk niet voor mezelf in. 
Voorlopig staan we de gedupeerde in deze kwestie zoveel mogelijk bij. 

S.v.p. ook geen namen noemen in jullie reacties.

Bureau

Nog steeds geniet ik dagelijks van het “beroemde” computermeubel/zenuwcentrum, dat we vorig jaar juli mochten afhalen bij de familie Triltaal. Het staat inmiddels in een andere hoek van de woonkamer in verband met het zonlicht. In de winter verhuis ik misschien weer naar het oude plekje. Nu kijk ik naar de zuidelijke diagonaal en links van me zie ik de achtertuin. Zo houd ik ook de kippetjes een beetje in de gaten.  

We hebben in de loop der jaren al heel wat bureautjes versleten. Van staal, hout, kunststof of aluminium. Mijn allereerste in 1967 was een secretaire van teakhout. De klep kon op slot en ik waande mijn dagboek veilig. Twaalf jaar later verfde ik hem wit en werd hij (kleploos) gebruikt als luierkastje in de babykamers van spruit nummer drie en vier. In plaats van de klep hing er een gordijntje voor met blauw/witte bloemetjes. 

Het allermooiste bureau vind ik zo’n ouderwetse Engelse desk. Wanneer ik daar achter ga zitten, vloeien de romantische verhalen spontaan uit mijn pen, bij wijze van spreken. Momenteel wil de fantasie even niet meewerken, maar hopelijk komt dat binnenkort wel weer. 

Ik weet nog dat ieder van onze kinderen een half uurtje achter de computer toebedeeld kreeg begin jaren 90. Nu hebben manlief en ik onze eigen plek, hij in zijn bureel of aan de eettafel en ik in mijn hoekje in de woonkamer. Een prima oplossing waarmee we zeer tevreden zijn.  

Hebben jullie een eigen werkplek of moet je die delen met anderen?

Write on wednesday is een schrijfopdracht van Aline

Zelden gelukt het


Zelden gelukt het te schrijven
op een zo simpele wijze
dat de woorden als kinderen
ademen in het
bed van de taal
onder de dekmantel van het gedicht.
Soms slapen ze allemaal
als rozen
soms richt
een zich op
kleine slapeloze
en vraagt om iets onbestaanbaars.
Men geeft hem een pop, een betekenis
een pose
iets ongehoords.
Men haast zich het licht aan te steken
men blijft op de rand
van de taal zitten lezen
woord voor woord
hand in hand.

~ Guillaume van der Graft

Biertje?

Met “Bloed, Zweet en Tanen” nam ik de hindernis.  
Dom, dom, dom. Dat had ik beter niet kunnen doen. Dat bier gaat in je knieën zitten. Meer dan acht procent alcohol. Nou, dat voel je! Ik sprong dus niet over het slootje, maar er middenin. Iedereen hing in een deuk en ik krabbelde beschaamd overeind.   

Dit is natuurlijk je reinste fantasie. Ik drink nooit bier. Maar je googelt eens wat rond en komt terecht bij een ambachtelijke bierbrouwerij, gevestigd in de historische korenmolen “De Arkduif” (anno 1697). Er is van alles te beleven. Neem gerust een kijkje op hun website.

Aline geeft ons iedere dinsdag een zinnetje en wij mogen daar een verhaaltje van maken van minimaal 100 woorden.

Nederlands mooiste begraafplaats

 
Op een ets van Romeyn de Hooghe, in het bezit van het Rijksmuseum in Amsterdam, is te zien hoe in de 17e eeuw een trekschuit afmeert bij de Portugees-Israëlitische Begraafplaats in Ouderkerk aan den Amstel. Deze Sefardische begraafplaats, de mooiste van Nederland, is nog steeds in gebruik en behoort niet alleen tot het joodse, maar ook tot het nationale erfgoed.

Hier ligt het echtpaar begraven dat waarschijnlijk model stond voor Rembrandts schilderij “Het joodse bruidje”. Tussen de prachtig gebeeldhouwde 17e-eeuwse zerken van diplomaten en kooplieden zijn de graven te vinden van Joseph Bueno, de arts die aan het sterfbed van Maurits werd geroepen, en Elie Montalto, de lijfarts van Maria de’ Medici. Hier is ook het graf van de ouders van Spinoza.

Er wordt tegenwoordig op cultuur bezuinigd; cultuur zou een linkse hobby zijn. Dat valt toch moeilijk vol te houden als het om een begraafplaats gaat. Hopelijk blijft er geld beschikbaar voor het David Henriques de Castrofonds, opgericht voor de restauratie en instandhouding van de begraafplaats Beth Haim – Huis des Levens – die al in 1653 door Jacob van Ruisdael werd geschilderd.

Orchidee

Met trots tonen wij onze schoonheid
Die ons met haar bloemen weer verblijdt
Veel mooier in ’t echt
Foto doet geen recht
De camera stamt uit de oertijd

Man of vrouw?


Nou vraag ik me toch oprecht af of ik door zo'n uitslag daadwerkelijk zou veranderen. 
Is dat een gekke vraag?

Armoede/rijkdom

Tegenstelling in beeld is een idee van Melody 

Trouwen in Weelde

Vandaag trouwen D en L in het gemeentehuis in Weelde. 
Zij is onze familiehulp, die komt poetsen en kuisen op de donderdagmiddag. 
Een jaar lang hebben wij alle verhalen gehoord en meegeleefd met de voorbereidingen. 
Natuurlijk gaan we vanmiddag even kijken naar haar “mooiste moment”. 
Morgen vertrekt de hele familie, inclusief zus, ouders en grootouders naar Turkije. 
Is dat niet bijzonder? 
We wensen dit straalverliefde paar een lang en gelukkig leven.