Overwinnen

Triomfantelijk stapt hij met het prachtige dier door de straten van zijn dorp. De herder kijkt voortdurend naar hem op, in afwachting van een commando. Ze zijn maatjes door dik en dun. Samen sterk geworden en gebleven.

De hond was na een verleden van mishandeling en verwaarlozing in het asiel beland en gold als onhandelbaar en onmogelijk te plaatsen. Ontzettend triest, omdat het dier hier zelf niets aan kon doen. De man had, na een beroerde jeugd, een periode van verslaving, diefstal, overval en inbraak achter de rug. Hij was uiteindelijk opgepakt en veroordeeld tot een fikse gevangenisstraf.

Dankzij een uniek project zijn gevangene en asielhond in de gelegenheid gesteld om elkaar als team beter te leren kennen en een band op te bouwen. De gevangene maakt kennis met zaken als discipline, verantwoordelijkheid en zorg. De hond leert dat goed gedrag beloond wordt. Wat een geweldig initiatief.

Zou zoiets niet op meer fronten kunnen worden ingezet? De band tussen mens en dier is immers een goed begin. Zo leren beide partijen sociaal gewenst gedrag en worden daarvoor beloond. Ik kan wel tig kandidaten bedenken, die in aanmerking komen voor een dergelijk programma. Jullie vast ook wel.

Misschien is dit wel iets voor Plato’s Jordy? Zullen we het eens in de groep gooien? Oké, bij deze dus een vraagje aan allen, die zich betrokkenen voelen bij het wel en wee van onze bengel: “Wat vinden jullie van het idee om het ventje aan een lastig hondje te koppelen? Iemand nog een ongehoorzame viervoeter in de aanbieding? Een getraumatiseerde keeshond of een neurotische pitbull?”

Videobeelden van het hele gebeuren kunnen later worden gebruikt op scholen en in opvanghuizen. Ter lering en vermaak. Volgens mij hebben we hier een gat in de markt gevonden. De triomfen die hiermee zijn te behalen zijn talloos.

WE-300 is een schrijfopdracht van Plato. Kijk bij hem voor de andere bijdragen.

Geluk


Geluk is geen kathedraal, 
misschien een klein kapelletje. 
Geen kermis luid en kolossaal, 
misschien een carrouselletje. 

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw, 
maar nu en dan een zonnetje. 
Geluk dat is geen zeppelin, 
't is hooguit 'n ballonnetje. 

~ Toon Hermans

Zin in romantiek?

 
Ik wens jullie een heel fijne, romantische week.

Dorstige koe


Een dorstige koe in de ijstijd 
Dacht eventjes: “Wat is nou wijsheid?” 
Toen nam ze een lik 
Het toestel zei “klik” 
Zo werd ze een echte beroemdheid. 

Stokje: 11 vragen

Voetje gooide gisterochtend een stokje naar mij en vroeg of ik alsjeblieft één keer wil meedoen. Ik wil Voetjes vragen met alle plezier beantwoorden, maar ik ga die volgende 11 mensen niet taggen. Dus lap ik regel 4, 5, 6 en 7 aan mijn laars. Het is nu eenmaal niet mijn stijl om mensen ergens toe te verplichten en ik weet al van diverse bloggers, dat ze hier niet van houden. 

Dit zijn de regels:

1. Je kopieert deze spelregels in een logje.
2. Daaronder beantwoord je de gestelde 11 vragen.
3. Je verzint 11 nieuwe vragen voor de 11 mensen naar wie jij het stokje gooit.
4. Plaats hun link in je bericht.
5. Meld op hun blog dat je hen getagd hebt.
6. Niet terug taggen naar dezelfde persoon.
7. Je mag niet taggen in de zin van “je bent getagd als je dit leest”. Je moet echt 11 mensen taggen.

Voetjes vragen aan mij:

Wat voor soort boeken lees je graag en waarom?
Thrillers, detectives en historische romans, omdat ze spannend en leerzaam zijn.
Heb je nog andere hobby’s dan bloggen? Zo ja, welke?
Denksport, tuinieren en lezen.
Welke auteur zou je graag eens een dagje willen volgen?
Geen flauw idee.
Van welke Tv-serie kan je echt geen enkele aflevering missen?
Twee voor twaalf en met het mes op tafel.
Wat doe je het liefst: in bad gaan of een douche nemen?
Douchen.
Wat wou je vroeger altijd worden?
Moeder.
Ga je liever naar de zee of liever naar de Ardennen?
Ardennen.
Verkies je zout boven zoet of andersom?
Zout en hartig hebben mijn voorkeur.
Wat is jouw droomauto en waarom?
Een automaat met airco die altijd start.
Hoe ziet jouw droomhuis eruit?
Alles gelijkvloers, uitzicht naar alle kanten en dicht bij de bossen.
Wat is je favoriete sport en waarom?
Denksport, om mijn hersens wakker en scherp te houden.

Mijn nieuwe vragen aan jullie:

Houd je van stokjes?
Je wint een groot bedrag. Geef je een feest of houd je het geheim?
Voor welke lekkernij mogen ze jou wakker maken?
Waarin zou je kampioen willen zijn?
Als je opnieuw wordt geboren in welk land zou je dan willen zijn?
Wat is belangrijker voor je: de tv of de computer?
Het gaat stevig vriezen. Gaan je schaatsen uit het vet of schuif je onder een plaid voor de kachel?
In jullie straat wordt wiet gekweekt. Geef je de mensen aan?
Wat is je favoriete vakantieland?
Welke beroemdheid zou je willen interviewen?
Heb je nog een knuffel uit je kindertijd? Zo ja, wat voor een?

Jullie mogen antwoorden in het reactieveld of per e-mail.

Koppig?

Bron 

Dit is toch ongelooflijk?

Stijgen/dalen

Meer tegenstellingen vind je bij Melody.

Erfenis

Na het overlijden van zijn oudtante besloot Sjakie, als enige erfgenaam, het meubilair via een veiling te verkopen. Er zaten ongetwijfeld antieke spulletjes bij en hij was reuze benieuwd naar de opbrengst. Zelf gaf hij niets om al die oude rommel en voor schilderijen had hij al helemaal geen interesse. De diverse doeken met verzamelingen bloemen, voorwerpen of fruit werden stillevens genoemd. Zo had de taxateur (schatter) hem uitgelegd. Nou, prima. Hij hoopte van de opbrengst in ieder geval stil te kunnen leven. Het huis was vrij van hypotheek en bracht vermoedelijk ook wel een paar ton op. De toekomst zag er florissant uit.

Sjakie had zijn hele leven nog geen dag gewerkt en nu hij bijna vijftig werd, was zijn kostje definitief gekocht. Geen bedriegerij meer, geen gesjoemel. Voortaan zou hij eerlijk en oprecht met zijn medemens omgaan. Als oplichter eerste klas had hij vanaf zijn tienerjaren velen benadeeld en belogen. En hij was daar altijd goed mee weggekomen. Nooit betrapt, nooit gepakt. Jammer genoeg had hij geen zonen om zijn ervaringen en trucjes mee te delen. Het was bijna zonde van zijn talenten. Oudtante Clara had gelukkig geen idee gehad van zijn levensstijl, want anders zou ze alles aan het dierenasiel hebben nagelaten.

De verkoop van het huis had hij uit handen gegeven aan een makelaar uit het dorp. Die zou de kijkers en potentiële kopers begeleiden, zodat hij zelf niet te pas en te onpas aanwezig hoefde te zijn. De keuken had nog een opfrisbeurtje gehad, omdat een ouderwetse waterpomp anno 2012 toch echt niet meer kon. De apparatuur was vernieuwd en het sanitair had een kleurtje gekregen. Het zag er gelikt uit. De rekeningen zou hij wel betalen na de verkoop van Clara’s kunst en kitsch. Het spul zou toch zeker een kleine dertigduizend euro opbrengen.

Op 18 januari vermomde Sjakie zich met pruik en baard en zocht een plekje in de zaal waar de openbare verkoping zou plaatsvinden. Verbijsterd volgde hij de biedingen, die zijn voorstellingsvermogen overtroffen. Er verschenen eurotekens in zijn ogen. Alleen al meer dan een ton voor alle kastjes, kleedjes en vazen. Nu waren de schilderijen aan de beurt. Als laatste werd een doek geveild waarop aardbeien en asperges stonden afgebeeld. Dit juweeltje bracht nog het meeste geld op. Sjaak was in de wolken. Hoezo kwam boontje om zijn loontje en loonde misdaad niet?

In het dorpscafé zat aannemer Adrie al ongeduldig te wachten. Een kwartiertje later parkeerden makelaar Mark en taxateur Tom hun wagens en staken het plein over. Gedrieën namen ze plaats aan een tafeltje achterin. Barman Bram bracht hun pintjes en toostte samen met hen op de goede afloop. Ze kenden elkaar al hun hele leven en misten hun dierbare pleegmoeder Clara verschrikkelijk. Wat hadden ze alle vier veel van haar gehouden. Haar liefde en wijsheid had deze mannen gemaakt tot wie ze waren. Hun erfenis was niet in geld uit te drukken. Gelukkig hadden ze iets terug kunnen doen. Haar laatste wens was ingewilligd. De bedrieger bedrogen.

Deze schrijfopdracht van Aline mag 500 woorden bevatten in 5 alinea’s. In elke alinea moet één van de gegeven (onderstreepte) woorden worden gebruikt. Kijk bij haar wat de anderen hiermee hebben gedaan.

Binnenvriend

Dat was je ooit
In betere tijden
Op jou kon ik aan

Betrouwbaar
Geen gezeur
Klachtenvrije ruimte

Grondlegger
Vermenigvuldiger
Oermoeder

En nu
Binnenvriend?
Ik zou je buiten moeten gooien

Verjaardagen

Het is in geen geval mijn bedoeling om mensen te beledigen, laat ik dat voorop stellen. Toch wil een klein logje wijden aan het al dan niet (mogen) vieren van verjaardagen.
Zoals ik in een van mijn autobiografietjes schreef, is onze oudste zoon bekeerd. Gisteren werd hij 34 en zijn vrouw wordt vandaag 36, maar dat mag niet worden gevierd.

Wij hebben daar respect voor, al delen wij die mening niet.  Familie en vrienden hebben soms iets meer moeite met deze overtuiging. Evenals met het niet vieren van Kerst en Nieuwjaar. Zo is het voor mijn vader van 89 nog steeds best lastig om zijn oudste kleinzoon geen kaartje te mogen sturen bij dit soort feestdagen.

Wat vinden jullie hiervan?

Yukon

Tedere tinten 
geven de Yukon rivier 
magische schoonheid

Vliegen

In dromen kun je alles, dus ook vliegen.
Als kind droomde ik hier regelmatig over. Ik ging dan al slapen met de gedachte daaraan en vaak slaagde mijn opzet.

Het hielp enorm dat we vierhoog woonden, want ik hoefde alleen mijn kantelraam maar open te zetten en op de vensterbank te klimmen. Benen buitenboord, armen wijd en daar ging ik.

Wat een zaligheid om zo door de lucht te glijden en bijna gewichtloos al het moois beneden te bewonderen. Ik kon er geen genoeg van krijgen.

Het dichtst bij dit gevoel kwam de vrije val bij mijn duosprong vanuit een vliegtuig. Samen met mijn dochter stapte ik in een knalgeel pak aan boord. We werden zittend op de bodem van de kist tot de juiste hoogte gebracht en intussen werden we vastgegespt aan de mannen waar we bijna op schoot zaten. Een bijzondere ervaring!

Eenmaal boven schoven we paarsgewijs op onze derrières naar de openstaande deur. Een, twee, drie en hopla daar gingen we. Armen wijd, benen naar achteren, kin omhoog en je rug zo hol mogelijk maken om de val iets te vertragen.

Een sensationele ervaring waarvan ik heb genoten. Je lippen fladderen bijkans voor je ogen en alle vetkwabben worden gestroomlijnd tot achter je oren. Geweldig!

Helaas moest de parachute op een gegeven moment worden geopend. Het openen zorgde voor een enorme schok en even leek je zelfs terug naar boven te gaan.

Dochterlief landde keurig staand in de grindcirkel, maar ik stortte op mijn zitvlak ter aarde. 








Dit is een oude opdracht van 6 oktober 2010. Meer bijdragen vind je bij Aline.

Cystoscopie

Er zijn vanmiddag poliepen in mijn blaas gevonden.
Ze zijn niet zo aaibaar als ze klinken. Ze moeten eruit.
Het heeft geen haast en ik wil dit eerst even verwerken.
De planning is april.
Daarna ga ik het controlecircuit weer in. Helaas, pindakaas.
Niet van wakker liggen, mensen.
Ik ben niet voor één gat te vangen!

Liefs uit Vlaanderen.

Tuinieren

Het is nu ook wetenschappelijk aangetoond: tuinieren is goed tegen stress. In een artikel gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift “Journal of Health Psychology” (juni 2010) worden de resultaten besproken van een experiment van Wageningen University onder 30 leden van de volkstuinvereniging Amstelglorie in Amsterdam. Een Nederlandstalig verslag van dit onderzoek is te vinden in het Alterra-rapport “Natuur, stress en cortisol”.

Er werd eerst flink wat spanning opgewekt door middel van een stressvolle computertaak. Na deze taak ging de helft van de tuinders een halfuur buiten aan de slag in de eigen volkstuin, de andere helft mocht binnen in het eigen huisje lezen in niet-groene tijdschriften. Metingen van cortisolgehalte in het speeksel wezen uit dat de hoeveelheid stresshormonen bij de schoffelaars veel sterker was afgenomen dan bij de lezers. De tuiniers voelden zich ook beter dan de lezers.

Mooie dooie

Zingen - ouder



Voor deze invalshoek vind ik dit wel een mooie video. 
Heerlijk om ze te zien en horen genieten. 

Kijk bij reismeermin voor de bijdragen van andere bloggers.

Hoe ek voel

As ek jou net kon vertel
as ek jou net kon laat sien
sou ek n skilder opdrag gee
om n prent vir jou te maak
en as hij eindelik klaarmaak
as hy sy meesterstuk voltooi
sou jy weet, jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel oor jou

As ek jou net kon laat sien
as ek jou net kon laat lees
sou ek n faksmasjien gaan huur
en gedigte vir jou stuur
en as jy anderkant dit kry
as jy dit uithaal en jy kyk
sou jy weet, jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel oor jou

As ek jou net kon laat lees
as ek jou net kon laat hoor
sou ek n koor na jou toe stuur
n serenade in die laatnaguur
en as jy wakker word een aand
en jou vensters staan wyd oop
sou jy weet, jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel oor jou

jy sou weet, jy sou dit weet
jy sou dit weet, jy sou weet
as jy teen die tyd nog vergeet
hoe ek voel, hoe ek voel oor jou

Vertaling:

Als ik het jou niet kon vertellen
als ik het jou niet kon laten zien
dan zou ik een schilder opdracht geven
om een schilderij voor jou te maken
en als hij het uiteindelijk af heeft
als hij zijn meesterwerk voltooit
zou jij weten, dan zou jij weten
als jij het tegen die tijd nog vergeten zou zijn
wat ik voel, wat ik voel voor jou

Als ik het jou niet kon laten zien
als ik het jou niet kon laten lezen
dan zou ik een faxapparaat gaan huren
en gedichten aan jou sturen
en als jij aan de andere kant dit krijgt
als jij dit uit de fax haalt en jij kijkt
zou jij weten, dan zou jij weten
als jij het tegen die tijd nog vergeten zou zijn
wat ik voel, wat ik voel voor jou

Als ik het jou niet kon laten lezen
als ik het jou niet kon laten horen
dan zou ik een koor naar je sturen
een serenade in het late nachtelijke uur
en als jij op een avond wakker wordt
en je raam wijd open staat
zou jij weten, dan zou jij weten
als jij het tegen die tijd nog vergeten zou zijn
wat ik voel, wat ik voel voor jou

zou jij weten, dan zou jij dit weten
jij zou dit weten, jij zou weten
als jij het tegen die tijd nog vergeten zou zijn
wat ik voel, wat ik voel voor jou

Music painting

 
Enjoy!

Flora breidt zich uit

We kennen allemaal de alarmerende berichten over de achteruitgang van onze flora. Deze is zeker gaande, maar wist u dat er in Nederland jaarlijks meer soorten lijken bij te komen dan te verdwijnen? Het Franse walstro (Galium parisiense) is zo’n voorbeeld. Het werd afgelopen jaren massaal aangetroffen in de Aalbersestraat in Alkmaar. Frans walstro heeft zijn natuurlijke areaal in Zuid- en Midden-Europa, waar het in grote gebieden algemeen is. De soort is nauw verwant aan ons kleefkruid. De zaadjes blijven makkelijk aan kleding haken. Een uitgeklopte automat, een uitgeschudde tent… wie zal het zeggen waardoor Frans walstro de Aalbersestraat is binnengebracht?

De laatste editie van Heukels’ flora van Nederland (2005) telde maar liefst 151 soorten meer dan de editie daarvoor (1996). Sindsdien zijn er alweer ruim 80 soorten bijgekomen. Geschat wordt dat gemiddeld één soort per twee jaar verdwijnt maar dat er elk jaar vijf nieuwe soorten bij komen.

De vestiging van nieuwelingen uit warmere streken overtreft dus het verdwijnen van noordelijke planten. Het blijkt dat zowel de koude- als de warmteminnende soorten in aantal toenemen. Tegelijk zijn er koudeminnende soorten die terrein verliezen.

De meeste van deze nieuwe soorten worden gevonden in een stedelijk milieu. Tal van oorzaken kunnen hieraan ten grondslag liggen: mensen reizen meer en nemen zo (on)bewust zaadjes mee, het klimaat warmt op, nieuwe soorten komen mee met zaai- en plantgoed dat steeds algemener verhandeld wordt, enzovoort.

Gelezen op mijn tuinscheurkalender

Sleepy shores

Een appeltje voor de dorst

Franz van den Bosch (1933-2011) schreef onder andere dit leuke gedicht voor kinderen. 
Meer informatie over hem en over zijn schrijfkunst vind je hier en hier op het blog van zijn dochter.

Illustratie: Laurent van Loon.
Vormgeving: Véronique Verheyen.
Gepubliceerd met toestemming van de familie.

Bolletje


Hoe de hele wereld
samengebald zat in dat
bange bolletje veertjes
en wild bonzend daarbinnen
nestwarm
een mussenhartje

en hoe ik toen
diep ademend
met zijdezachte handen
mijn vingers
o zo omzichtig
open plooide als de
spijltjes van een kooitje.

~ Cyriel Gladines

Achterkant


Nana is naar de kapper geweest en heeft een foto van het resultaat geplaatst. Maar dan wel eentje van haar achterhoofd. Ze daagt ons uit om ook een foto van ons achterhoofd te plaatsen. Nou, die uitdaging wil ik wel aannemen. Ter vergelijking heb ik wat oudere kiekjes toegevoegd.

Vroeger had ik heel lang haar. Tot na de geboorte van onze oudste in 1976. Daarna heb ik er een flink stuk af laten knippen. Vervolgens jarenlang diverse kapsels gehad van halflang tot stekeltjes aan toe.

In oktober 2010 had de kapster me net iets te kort geknipt naar mijn zin en ik besloot om daar voorlopig weg te blijven. Dat is nu dus 15 maanden geleden.
Zie hier het resultaat:

Test

“Test, een, twee, drie.”
Of mag het iets meer zijn?

“Nou stoot ik me daar toch mijn test. Jemig. Dat doet zeer. Ik weet dat ik twee meter lang ben en de kelder maar honderdnegentig centimeter hoog. Ik weet het heus! En toch overkomt het me zo nu en dan. Ik loop te dromen, ik pak iets op en doing, oeps, au! Snotverdulleme!”
Dit soort monoloogjes heeft manlief geregeld met zichzelf. (dat kan als je onder het teken Tweelingen bent geboren)

Hoe stresserend zijn de dagen die je moet wachten op de uitslag van een test? Vreselijk! Vooral wanneer het je gezondheid betreft. Ook examens gooien je complete vochthuishouding in de war. De keuring van je auto kan je zelfs een beroerde dag bezorgen.

Een ouderwetse test om voedsel in te serveren roept daarentegen fijne associaties op. Beelden van zorgvuldig bereide gerechten en dankbaarheid van degene die het geserveerd krijgt.

Maar het meest spannend is momenteel het ontwaken van mijn pc. Stel je voor: ik sta op, ga naar de wc, zet het koffiezetapparaat aan en vervolgens mijn computer… 1 op de 3 keer start hij Windows niet op. Dan moet ik de draadjes van mijn kapotte startknop een paar seconden tegen elkaar houden om hem uit de ring te gooien.
Doet Windows het? Halleluja! Vervolgens is het de vraag of er verbinding wordt gemaakt met het modem. Tegen die tijd hoor ik gelukkig pruttelgeluiden uit de keuken. Er is koffie! Het leven als junk is nog niet zo simpel.

Lees meer bij Aline.

Delen


Deel je brood en het smaakt beter, deel je geluk en het wordt groter.

~ Phil Bosmans (Belgische pater en schrijver 1922 - 2012)

In memoriam

O, ik weet het niet


o ,ik weet het niet, 
maar besta, wees mooi. 
zeg: kijk, een vogel 
en leer me de vogel zien 
zeg: het leven is een brood 
om in te bijten en de appels zien rood 
van plezier, en nog, en nog, zeg iets. 
leer me huilen, en als ik huil 
leer me zeggen: het is niets. 

~ Herman de Coninck

Chicklit


You rule, why don’t they understand?

Zoniënwoud

Schilderij van Lodewijk de Vadder
In het Zoniënwoud in Hoeilaart bij Brussel staat een groepje mammoetbomen waarvan enkele hoger zijn dan 40 meter. De hoogste boom zou 45,60 meter hoog zijn met een stamomtrek van 4,25 meter. Daarmee is dit de hoogste mammoetboom van de Benelux en mogelijk de op een na hoogste van Europa (de hoogste staat in het Britse Lyndhurst en is 51 meter hoog).
Volgens de archieven van het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) zijn de mammoetbomen aangeplant in 1906, 1917 en 1918. De oudste exemplaren zijn dus ruim honderd jaar oud.
De mammoetboom (Sequoiadendron giganteum) is een van de oudste en grootste bomen op aarde. De Amerikaanse “General Sherman”, de grootste mammoetboom ter wereld, is meer dan 80 meter hoog met een stamomtrek van 25 meter. Zijn leeftijd wordt op 2100-2200 jaar geschat. De mammoetboom werd pas in 1852 “ontdekt”in het Sierra Nevadagebergte in California. Sinds zijn introductie in de negentiende eeuw in Europa zijn bij ons vele honderden mammoetbomen aangeplant. Ondanks hun relatief jonge leeftijd kunnen het ook hier majestueuze bomen worden, zoals de bomen van het Zoniënwoud bewijzen. Dus niet direct iets voor de kleine stadstuin.
In de onmiddellijke nabijheid staat overigens nog een kampioen: een beuk van maar liefst 45,65 meter hoog en een omtrek van 5,20 meter. Dat zou de hoogste beuk van de Benelux en mogelijk van Europa zijn. Hij is wel iets ouder dan de mammoetbomen: hij werd omstreeks 1777 aangeplant.

Humor



We got married last Friday 
My girl was right there beside me 
Our friends were all gone 
We were alone 
Side by side 

We were so happily wed when 
She got ready for bed then 
Her teeth and her hair 
She placed in a chair 
Side by side 

One glass eye so tiny 
One hearing aid so small 
Then she took one leg off 
And placed it on the chair by the wall

I stood there broken hearted 
Most of my girl had departed 
I slept on the chair 
There was more of her there 
Side by side

Cadeautje

Vorige week mailde onze dochter dat ze een cadeautje voor ons had besteld. Vrijdag lag het klaar bij het postpunt in Goirle. Manlief heeft het opgehaald en het blijkt een tuinkalender te zijn met allemaal interessante weetjes.
Natuurlijk hebben we hem opgehangen in het kleinste kamertje. Daar heb je immers alle tijd om dagelijks wijsheden tot je te nemen, terwijl je andere zaken loost.

Wist je dat:

As van de open haard op de composthoop mag?
Wilgen niet perse natte voeten willen?
Aarde van molshopen op het gazon direct moeten worden uitgespreid om grassterfte te voorkomen?
Drie januari de katholieke naamdag is van de heilige Genoveva en de maagdenpalm haar is toegewijd?
Je natuurwaarnemingen kunt doorgeven op www.telmee.be en www.waarneming.nl?

Natje/droogje

En zo vliegen de decemberkilootjes er weer af 

Tegenstellingen in beeld is een idee van Melody

Oma

Na doorbraak van de dijken hadden ze geen tijd gehad om spullen te redden. Ze moesten razendsnel naar zolder om daar via het raam op het schuine dak te klimmen. Hun hond was gelukkig gered door een buurman die hem in een bootje tilde. De poes was met ze mee gevlucht naar boven en zat nu erbarmelijk te mauwen naast de schoorsteen. Maar hoe zou het met oma zijn? Die woonde aan de andere kant van het dorp en was slecht ter been. Alle telefoonlijnen waren uitgevallen en oma had geen mobieltje. Hoe konden ze haar bereiken en in veiligheid brengen?

Het water steeg nog steeds en de halve dorpsbevolking zat inmiddels op de daken. Helikopters vlogen af en aan. Er werd geroepen en gehuild. Een voor een werden de mensen van de daken geplukt en in de heli’s gehesen. Zodra Frans en Nel aan boord waren, informeerden ze naar oma. Was ze al gered, hadden ze een lijst met slachtoffers? Ze hielden hun hart vast. Maar de redders konden hun niet met zekerheid zeggen of ze de tachtigjarige vrouw ergens hadden gezien. In elk geval hadden ze niemand van die leeftijd op een dak aangetroffen.

Na een doorwaakte, angstige nacht in de plaatselijke sporthal mochten ze de volgende ochtend met een boot van het Rode Kruis mee om oma’s huis te controleren. Vanuit de verte zagen ze al dat de voordeur wagenwijd open stond. Dat betekende dat het water vrij spel had gehad en tot de tweede verdieping het huis was binnengestroomd. Hoe kon ze dat hebben overleefd? Ze kon met haar rollator onmogelijk trappen beklimmen. Oma’s slaapkamer was op de begane grond en daar gingen ze het eerst kijken. Behalve doorweekte meubels en beddengoed was er niets te zien.

In de woonkamer en keuken was ook niemand.
Zou oma op tijd zijn gered en had iemand haar onderdak geboden? Ze werden steeds nerveuzer.
Hoewel het onvoorstelbaar was dat ze naar boven had weten te komen, moesten ze voor alle zekerheid het hele huis doorzoeken. Stap voor stap sopten ze over de drijfnatte traploper naar boven. Ook op de tweede verdieping waren de vloeren doordrenkt en de meubels tot halve hoogte besmeurd met modder. Bovenop de kaptafel lag een modderig plastic douchegordijn, waaruit zacht gesnurk klonk. Wat was dat in vredesnaam? “Oma, oma, word wakker!”

Toen ze haar hadden bevrijd, bleek de oude dame niets te mankeren. Ze klaagde alleen over een beurs gevoel. Dat was ook niet zo vreemd, want wat had ze gedaan toen ze het geluid van bijna zestig jaar geleden herkende? Ze had de voordeur open gezet en zichzelf onderaan de trap in het plastic gewikkeld. Het wassende water had haar opgetild en tree voor tree naar boven gestuwd. Daar was ze uiteindelijk op het hoogste punt blijven liggen en van vermoeidheid in slaap gevallen. Het klonk allemaal zo simpel, maar wat was daar een leeuwenmoed voor nodig geweest.

Kijk voor andere bijdragen bij Aline.

Afscheid

We hebben hier vele malen over gesproken, soms geëmotioneerd, soms in alle rust en nuchterheid en soms met humor. Wie mag eigenlijk bepalen op welke manier het zal plaatsvinden? Voor de nabestaanden is het een ontzettend belangrijk en beladen moment, waar ze later troost uit putten of vrede mee hebben. Degene die verscheiden is, maakt het niet bewust meer mee. Toch wordt de laatste wil meestal als een soort heilige missie beschouwd. Uit respect behoort alles naar zijn of haar wensen te worden ingevuld.

Vaak wordt vastgehouden aan standaardrituelen, terwijl tegenwoordig bijna niets meer onmogelijk is. Je kunt het zo gek niet verzinnen of het is wel eens gedaan. Eeuwenlang was begraven de enige manier van lijkbezorging in Nederland en hoewel de eerste crematie in Nederland plaatsvond in 1914 werd crematie pas in 1955 wettelijk geregeld. In 1991 werd crematie uiteindelijk wettelijk gelijkgesteld met begraven. Binnenkort kunnen we ook kiezen voor resomeren.

Hoe dan ook, we weten het tijdstip maar zelden van tevoren. Het is heel belangrijk om je wensen vooraf kenbaar te maken aan je dierbaren. Ze hebben anders nog een extra belasting boven hun persoonlijke verdriet. Zorg dat je duidelijke instructies achterlaat met betrekking tot je verzekeringen, bankzaken, administratie, websites en wachtwoorden. Houd je adressenbestand en telefoonlijst up-to-date. Maak het niet moeilijker voor je partner of kinderen dan het al is.

Het is vreemd genoeg nog steeds een taboe om over de dood te spreken. Op mijn bericht van ruim een jaar geleden kreeg ik toch wat schrikreacties. Maar in dit geval kan ik gerust de verantwoording bij Plato leggen. Want of ik nou schrijf over bezetenheid, zweten of de dood, uiteindelijk zijn die stukjes allemaal geïnspireerd door zijn WE-300 schrijfopdrachten (grote grijns). Zo kom ik hier toch maar mooi mee weg. Dus zeg ik: “Adieu en vaarwel”.

Meer bijdragen? Kijk bij Plato.

Je eigen naam

Mijn naam past me wel 
Als kind was ik er blij mee 
Ram is mijn bijnaam 
Je kunt de letters keren 
Anagram of spiegeling 

* De Kyoka is in feite identiek aan de Waka, d.w.z. ook 31 lettergrepen, maar de inhoud was grappig (Kyoka betekent ook "gek gedicht"). De populariteit, die dateert uit de 18e eeuw. was niet gebonden aan klassen. Er werd vaak de spot gedreven met de politici of andere gewone en ongewone gebeurtenissen. Een bekende kyoka-dichter was Ota Nampo (1749-1823).

Bomen


Bomen 
tasten met hun vingers 
voorzichtig 
de luchten af. 

Als ze krakend 
hun gewrichten strekken 
loom de ledematen 
tot in de ruimte rekken 
houdt zelfs de wind 
beschroomd de adem in 

Wat zijn ze verliefd 
op het licht 
deze reuzen 
met hun grote lijven. 

Bang ineengedoken 
gluren ze ’s nachts 
door de spleten van hun ogen 
ongeduldig wachtend 
op de eerste vogels 
die glinsterend op hun vleugels 
het zijden zonlicht dragen. 

~ Cyriel Gladines

Uitschakelen

Boksen was haar lust en haar leven. Ze bokste dagelijks een uurtje of drie. Het kon geen kwaad en ze had nog nooit een blauw oog of gebroken neus opgelopen.

Ze vond het stom dat andere meiden haar niet begrepen. Dit was toch zeker mega keigaaf. Al haar energie en woede kon ze erin kwijt. Zo kon ze haar onvrede en frustratie enigszins beheersbaar houden. Wie weet waar ze anders toe in staat zou zijn?

Ze was kwaad op alles en iedereen. Het leven had haar alleen maar ellende gebracht. Niemand wilde haar vriendje zijn. Van jongs af aan was zij degene die de klappen kreeg - van haar grootvader, de schoolmeester en de buurtkinderen. En waarom? Omdat ze rood haar had, een bril droeg en loenste? Ze had geen idee.

Nu was ze eindelijk volwassen voor de wet en had ze recht op haar eigen leven. Met behulp van een uitkering, huursubsidie en een persoonsgebonden budget hield ze zich niet alleen staande, maar sloeg ook van zich af. Letterlijk, in dit geval. Ze had er al honderden knock-out geslagen en de volgende ronde stond op het punt te beginnen.

Ze voelde een lichte tinteling in haar middenrif. Wat was dat? Angst? Opwinding? Of had iemand haar geraakt? Nee, dat was onmogelijk. Ze bokste op de meest veilige manier. Ze bokste virtueel met haar Wii. Ze knipperde met haar ogen en haar hart sloeg over. Nee toch? Het kon niet waar zijn. De verbinding was verbroken. Ze was definitief uitgeschakeld.

Dit is een oude schrijfopdracht van 21 april 2010. Hier staan de andere bijdragen.

Tussentijds blaasnieuws

Voor alle lieve meelezers en meelevers een kleine update.
De uroloog heeft vanmiddag een echo gemaakt van mijn nieren en blaas. Daar was niets geks op te zien.
Hij kan echter veel meer zien bij een cystoscopie. Op dinsdagmiddag 24 januari ben ik aan de beurt. Hij heeft me voor een deel kunnen geruststellen. Spontane bloedingen komen vaker voor na bestraling en met name na 5 of 10 jaar. Zo’n impact heeft dat blijkbaar.
Ik mag weer starten met de bloedverdunners, omdat hij het risico voor de stent anders te groot vindt. Ik moet in de toekomst rekening houden met dit soort spontane reacties van mijn blaaswand. Dat is niet zo fijn.

Kleurrijke taal

Ik laat jullie even meegenieten 
van een stukje krant uit Zuid-Afrika. 
De broer van een goede vriendin woont daar 
en zelf is ze er geboren. 
Is het geen verrukkelijke taal? 
Bedankt, Martin.

Jaws getemd


Ik vind het indrukwekkend.

Tijdsbeleving

Waarom vliegt gezellige tijd voorbij en duurt wachten vaak zo eindeloos lang? Heeft het iets te maken met de relativiteitstheorie? Vast wel.

Net als dat er een gevoelstemperatuur bestaat, heeft ieder mens waarschijnlijk een persoonlijke tijdsbeleving. Die kan ook nog behoorlijk verschillend zijn in diverse levensfases.

Hoe lang moest je niet wachten tot je eindelijk naar de grote school mocht of tot je mocht opblijven op oudejaarsavond. En hoe snel vliegen je vakanties voorbij en worden je peuters plotseling pubers. Ook zomers zijn over voordat je er erg in hebt, terwijl winters eindeloos lijken te duren.

Dimensie naar eigen perceptie.

In de kinderwagen

Mijn moeder vertelde 
dat ik als baby al wagenziek was 
waar andere kleintjes in slaap werden gewiegd 
spuugde ìk de boel onder 
in bus, tram en auto bleef dat zo 
tot ik zelf leerde rijden 
alleen moet ik beslist niet lezen onderweg

Bron - inspiratie

Hierbij moet ik meteen denken aan de prachtige muziek van Bedrich Smetana. (1824-1884)
Op onderstaande filmpjes kun je zien hoe de rivier van bron tot monding in de Elbe hem inspireerde tot het componeren van “Die Moldau”.



De Moldau van Bedrich Smetana schetst een tocht door het Boheemse land van de Moldau (Vltava). Aan het begin beschrijft een snel thema in de twee fluiten het geborrel van twee kleine bronnen. De stroompjes vloeien samen en vormen het begin van de rivier. Er klinkt een bezielende en beeldende melodie, waarachter de strijkers weer het geborrel van de twee kleine bronnen laten horen. Terwijl de rivier de Moldau door het bos stroomt, imiteert de kopersectie van het orkest het geluid van jachthoorns , en roept zo beelden op van de jacht verderop in het landschap. Daarna verandert de muziek in een polka, als de rivier langs een plek stroomt waar gasten tijdens een bruiloft aan het dansen zijn.



De strijkers beelden, met zacht spel, een groepje mythologische waternimfen uit. Dan nadert de Moldau de hoofdstad Praag, de bekkens slaan en de trommels roffelen als het water de stroomversnellingen van St. Jan boven de stad bereikt. Het gedicht eindigt in een jubelende sfeer, als de Moldau door Praag heen stroomt en zich dan samenvoegt met de Elbe.

Op het blog van Reismeermin vind je meer invalshoeken.

Hangen/staan

Ik heb het héél netjes gehouden. 
Kijk bij Melody of de anderen dat ook hebben gedaan.

Veertig koningen

De snoeptrommel staat klaar. 
Laat ze maar komen. 
Gemiddeld zo’n veertig per jaar. 
Met theedoeken en tafelkleden om de nek. 
Al dan niet geschminkt. 
Och, zongen ze maar zo zuiver als op dit filmpje.
In België en Nederland gaan kinderen (en soms volwassenen) zingen op 6 januari. 
Ze zijn dan vaak verkleed als de drie Koningen of Wijzen uit het Oosten. 
Soms is één van de kindjes zwart geschilderd. 
Het attribuut om Driekoningen te gaan zingen is een ster. 
Meestal een gewone ster op een stok, bekleed met goudkleurig papier of goud geschilderd. 
Diegenen die een handige papa of opa hebben, 
dragen een luxe exemplaar met een touwtje en een mechanisme dat de ster doet draaien. 
Soms hebben de kinderen ook lampionnen bij. 
Dit gaat terug op een heidens gebruik, want licht verjoeg de boze geesten. 
De zangers gaan van deur tot deur en zingen het volgende liedje: 
Driekoningen, Driekoningen, 
Geef mij een nieuwe hoed, 
Mijnen ouwe is versleten 
Ons moeder mag het niet weten, 
Ons vader heeft het geld op de rooster geteld.  

Discussie met Kobus

Dinsdagmiddag had ik onderstaande discussie via het helpforum van Blogger. 
Misschien dat sommige mensen iets hebben aan zijn antwoorden. 
Het schijnt allemaal voor een groot deel de schuld te zijn van cookies en cache. 
De eerste moet je accepteren en het andere legen. Succes allemaal! 


Klik hier voor de rechtstreekse link.

Eten


In meer dan 26 landen heerst alarmerende hongersnood. Het verschil tussen “Wát eten we vandaag?” en “Eten we vandaag?”. Bovendien is er sprake van “stille honger” - meer dan een miljard mensen in de wereld hebben acute honger of zijn chronisch ondervoed. Dat zijn schokkende cijfers zo vlak na de kalkoen en oliebollen.

Eten is ook een precair onderwerp voor mensen met anorexia of boulimie. Of voor degenen die lijden aan een ernstige allergie voor bepaalde voedingsstoffen. Dat zijn in ieder geval negatieve associaties met eten.

De positieve kant is de afgelopen maand natuurlijk ruim aan bod geweest. In onze welvaartslanden hoort feestelijk voedsel bij speciale gebeurtenissen. Paaseitjes, speculaas, banketletters en marsepein, Flappie naast de boom en flappen tijdens het vuurwerk. Dan is er nog beschuit met muisjes, verjaardagstaart, bonbons op Valentijnsdag, erwtensoep naast de ijsbaan en kleffe cake bij het laatste afscheid. De weegschaal kunnen we hierbij natuurlijk niet gebruiken. Die staat goed opgeborgen op zolder.

Eten heeft ook veel te maken met emotie. Chocolade is troostvoer, maar soms zit je keel zo dicht dat je juist geen hap naar binnen krijgt. Je kunt ondeugend worden van sommige schelpdieren en dan druk ik me nog voorzichtig uit, (dit is namelijk een logje voor alle leeftijden).

Het wordt zelfs echte kunst om te eten terwijl je door de ruimte reist. Gelukkig zijn daar goede oplossingen voor verzonnen. Wie weet wordt ooit een geweldige uitvinding gedaan, waardoor alle voedselproblemen in een keer uit de wereld worden geholpen. Ik hoop het zó.

Andere bijdragen aan deze schrijfopdracht van 250 woorden vind je bij Aline.

Storm en ik

Wij zijn geen vriendjes 
Hij kleurt mijn dag donkergrijs 
Compleet uit balans

Valse start

Ondanks alle goede wensen is mijn blaas het jaar beroerd begonnen.
Het is bekend dat bestraling schade kan aanrichten, maar na vijf jaar reken je niet op nieuwe verschijnselen. Vanaf zaterdagmiddag was het echter foute boel en van de zenuwen sliep ik zondagnacht slechts vier uurtjes.
Vanochtend zat ik bij de huisarts met de beste wensen voor haar en een potje narigheid in een plastic tasje. De kleur en substantie kon je nauwelijks urine noemen. Details bespaar ik jullie.
Het is geen blaasontsteking en de uroloog kan mij pas 10 januari ontvangen. Ik moet onmiddellijk stoppen met de bloedverdunners die me na plaatsing van de stent levenslang waren voorgeschreven en kreeg tranexaminezuur voorgeschreven. Dat werkt precies tegenovergesteld. Ik drink me nu te pletter, mijn blaas huilt en ik ben bang.

Redding

Dankzij natuurhulpcentrum zijn ze gelukkig gered
 Kijk bij Joke voor andere beeldverhalen

Maandag, wasdag

Hoe komt het eigenlijk, dat maandag wasdag is geworden?
Ik snuffelde wat rond en ontdekte dat het met de wekelijkse badderbeurt te maken had. De mensen moesten immers schoon naar de kerk en gingen op zaterdagavond in de teil. Dat badwater werd opnieuw gebruikt en dat mocht niet op zondag. Dat was de rustdag.
Het werd in de week gezet met soda en de volgende dag opgeschuimd met vers water. Omdat chloor werd gebruikt om vlekken te verwijderen, vergeelde het wasgoed enorm, waardoor vervolgens Reckitt blauw moest worden toegevoegd om het weer helderwit te maken.
En dinsdag was …. strijkdag.

Tweelingzusje

Sinds wij in '97 verhuisden uit de Randstad, word ik bij tijd en wijle geconfronteerd met een onbekend tweelingzusje. (het is hier gebruikelijk om bij je meisjesnaam te worden ingeschreven)

De eerste keer overkwam me in het Tweestedenziekenhuis het volgende: de dame bij de inschrijfbalie hield bij hoog en bij laag vol dat ik reeds patiënt was, terwijl ik dat jaar net in Tilburg was komen wonen en nog nooit in de buurt van dat ziekenhuis was geweest. Ze ging zelfs aan mijn verstandelijke vermogens twijfelen. Straf, nietwaar? Uiteindelijk heb ik haar kunnen overtuigen door met mijn rijbewijs te wapperen. Ik wist toch verdulleme wel wie ik was?!

De laatste jaren gebeurt het nog steeds met enige regelmaat. En eigenlijk ben ik wel benieuwd naar dat “zusje”. Mijn vader beweert van niets te weten en ik geloof hem natuurlijk op zijn woord. Er is nooit stiekem een zusje ter adoptie afgestaan.

Wie helpt me zoeken naar mijn dubbelgangster? 
Wil de andere M.A. Pranger, geboren op 27 maart 1955 en wonende te Poppel, zich alsjeblieft melden?