Zwarte zaterdag


Doen jullie alsjeblieft voorzichtig allemaal?

Negen maanden blij


Zo heette het boek wat ik 35 jaar geleden las.
In blijde verwachting van ons eerste kind.
Vandaag is haar geboortedag.

Overmorgen is het negen maanden geleden dat ik begon op Blogspot.
Ook hier ben ik vol verwachting aan begonnen.
Het is me goed bevallen.

Als ik trouw, dan ...


Zesendertig jaar
Ik doe het zo weer over
Als ik trouw, dan …. jou

Vandaag of morgen?

Ze liep rustig door het winkelcentrum, stopte zo nu en dan bij een etalage en zuchtte even. Er stonden geen boodschappen op haar lijstje. Ze zocht alleen een beetje afleiding. De weeën kwamen kabbelend om de 20 minuten. Ze waren nog heel zwak, maar onmiskenbaar. Zou ze vandaag moeder worden of pas morgen?

Ze was er klaar mee, met de babykamer, het koffertje en het wachten. Het viel niet mee om de hittegolf te doorstaan. In de schaduw met de voeten in een teiltje water. Maar nu was het eind in zicht.

In de loop van de avond werden de weeën heftiger. De huisarts zou de bevalling begeleiden in Sint Antoniushove. De buren kregen de sleutel om Lucky te kunnen uitlaten.

Bij het instappen leunde ze zwaar op de autodeur om een stevige wee op te vangen. De aanstaande vader keek bezorgd. Om haar of om de auto?



Even na middernacht werd een kerngezonde dochter geboren. (3750 gram, 51 cm, Apgar score 10 na 5 minuten)

Zo kwam ze op donderdag 29 juli 1976 om 0 uur 55 ter wereld en maakte meteen al 2 mensen dolgelukkig.

Kippendroom

Ik wil graag een paar kippetjes.
Zoals deze bijvoorbeeld:

Maar er moet eerst nog een stukje tuin afgeschermd worden.
Waar nu die houten schotten staan.
De prijsopgave voor een schutting viel ons bitter tegen.
Die laten we niet plaatsen.
Waarschijnlijk wordt het gaas.

We zoeken nog een kippenhok, zoiets als dit:
Dat komt dan hier onder de beuk te staan

Enfin, ik droom nog even heerlijk voort.
We zijn nog niet zo ver ……….

Vis bakken


Vis
Moet zwemmen
In echte boter
Ik ben er dol op
Jammie

Ik lieg maar één keer

De laatste tijd pak ik geregeld een paar boeken uit de adolescentenkast bij onze bieb. Gewoon om te kijken wat er zoal wordt geschreven voor onze hedendaagse jeugd .
Dit boek las ik binnen een paar uur uit. Ik ga ook op zoek naar de boeken die ze onder verschillende pseudoniemen schreef.

Wanneer Evie’s vader Joe na de Tweede Wereldoorlog terugkomt van het front, pakt het hele gezin al snel de draad weer op. Maar Joe heeft meer meegenomen dan alleen oorlogsverhalen. Op een dag verschijnt de knappe ex-soldaat Peter Coleridge die in Joe’s legereenheid heeft gediend. Evie is op slag verliefd en ze negeert de geheimzinnigheid die hem omringt…. Tot zich een tragedie voordoet die haar familie schokt en haar leven voor altijd verandert. Iemand zal verraden worden. De vraag is alleen … wie?

De pers over “Ik lieg maar één keer”:

Je kunt de hunkering en tegenstrijdige gevoelens van Evie bijna proeven: het is stijlvol geschreven en verslavend! (Publishers Weekly)

Blundell heeft een spannend, historisch en mysterieus boek geschreven, gevuld met prachtige dialogen. (Booklist)

Een verslavend boek zoals je nog nooit hebt gelezen. Evie’s gevoelens zijn bijna tastbaar. (TeenReads.com)




Home-sweet-home 27

Terug in de tijd.
1975
Dit is ons eerste huis kort voor de oplevering

1977
Onze oudste spruit tussen Lucky en Iwan

1978
Familieportret naast het aquarium

Home sweet home is een initiatief van Barbaramama.
Kijk bij haar voor meer “gluren bij de buren” berichtjes.

Een therapeutische doorbraak


Tissues
Geduldig wachtend
Op de vloedstroom
Na een therapeutische doorbraak
Tranendal

Een groot verantwoordelijkheidsgevoel


Liefde
Zorgzaamheid en
Een groot verantwoordelijkheidsgevoel
Vormen de essentie van
Moederschap

Hoe geef ik mijn kat een pil?

Een minitraining “Hoe geef ik mijn kat een pil?” in 15 stappen.
  1. Pak uw kat op en leg hem in de ronding van uw arm alsof u een baby vasthoudt. Zet uw rechter wijsvinger en duim aan beide zijden van het snoetje van de kat en oefen voorzichtig wat druk uit terwijl u de pil in de andere hand gereed houdt. Zodra uw het bekje opent gooit u de pil naar binnen en geeft u de de gelegenheid om te slikken.
  2. Zoek de pil van de vloer en haal de kat achter de bank vandaan. Leg de kat opnieuw in de ronding van uw arm en herhaal het proces.
  3. Haal de kat uit de slaapkamer en gooi de inmiddels vies en vochtig geworden pil weg.
  4. Neem een nieuwe pil uit het doosje, pak de kat weer in uw arm terwijl u beide voorpoten stevig vasthoudt. Duw de kaken van elkaar en duw de pil naar binnen met uw rechter wijsvinger. Houd het bekje tenminste 10 tellen dicht.
  5. Vis de pil uit het aquarium en haal de kat van de bovenkant van de kast. Roep uw echtgenoot uit de tuin.
  6. Kniel op de vloer en dwing uw kat tussen uw knieën, neem tevens de pootjes in een ferme greep. Negeer het lage gebrom uit de keel van uw kat. Laat uw partner het kopje stevig vasthouden en dwing met een houten liniaal de bek open. Gooi de pil via de liniaal naar binnen en wrijf de kattenkeel stevig om het slikken te stimuleren.
  7. Haal uw kat van de gordijnrail en neem een nieuwe pil uit het doosje. Maak een notitie om een nieuwe liniaal te kopen en de gordijnen te laten repareren. Veeg de kapotte beeldjes en vaasjes aan de kant om later op te ruimen of eventueel te lijmen.
  8. Draai uw kat in een grote handdoek en laat uw partner geheel op de kat liggen, zodanig dat alleen de kattenkop zichtbaar is, van onder uw partners oksel. Zuig de pil met een rietje op en forceer de bek open. Blaas de pil door het rietje in de kattenkeel.
  9. Controleer de bijsluiter om zeker te zijn dat deze pillen onschadelijk zijn voor mensen en neem een biertje om de smaak weg te spoelen. Ontsmet de arm van uw partner en doe er een verband om. Verwijder de bloedvlekken uit de vloerbedekking.
  10. Haal uw kat van het schuurdak van uw buurman. Pak een nieuwe pil en neem nog een biertje. Zet uw kat in het keukenkastje zodanig dat het kattenkopje net buiten steekt. Forceer nogmaals de bek open en schiet de pil naar binnen met een elastiekje.
  11. Haal de schroevendraaier uit de garage en hang het deurtje van de keukenkast weer terug in het scharnier. Zoek de whiskyfles. Neem een flinke teug en leg een koud whiskykompres op uw wangen om te ontsmetten. Controleer of uw tetanusinjectie nog geldig is. Gooi uw gerafelde trui weg en trek een nieuwe aan.
  12. Bel de brandweer om de kat uit de boom te halen. Maak uw verontschuldiging bij de buurman die, terwijl hij uw kat ontweek, door zijn eigen schutting reed. Neem de laatste pil uit het doosje.
  13. Tape de beide voorpoten van uw ettertje tezamen en bind hem stevig aan de poot van de eettafel. Pak uw zware werkhandschoenen en trek deze aan. Duw de pil naar binnen direct gevolgd door een stuk vlees. Pak vervolgens een glas water. Houdt de kop van het huftertje verticaal en giet het water naar binnen om hem zo tot slikken te dwingen.
  14. Neem het laatste beetje whisky en vraag uw partner u naar de Eerste Hulp te rijden. Laat daar uw vingers en onderarm hechten en de restanten van de pil uit uw rechter oog verwijderen. Bel onderweg naar huis de meubelzaak om een nieuwe eettafel te bestellen.
  15. Bel de dierenambulance of ze een gemuteerde "hellekat" willen ophalen en informeer daarna bij de dierenspeciaalzaak of ze hamstertjes hebben.....

Ritme

Wij zijn erg gesteld op ons ritme.
Ik nog iets meer dan manlief.
Als een goed geoliede machine tuffen wij de dag door.
Misschien saai in andermans ogen.
Voor ons een rustgevende regelmaat.
Logees zorgen meestal voor verstoring van dat ritme.
Ze gaan later naar bed of staan voor dag en dauw op.
Ze hebben andere eetgewoontes of stellen hogere eisen aan hun voedsel.
Als gastvrouw voel ik me verplicht om te blijven zorgen.
Logees betekenen dus, behalve gezelligheid, extra stress.
Het huis moet schoner, het eten lekkerder en ik sta in de entertainstand.
Met als gevolg dat ik er soms tegenop zie en na afloop gesloopt ben.

Hebben jullie hier ook last van of zit het tussen mijn oren?

Op blote voeten


Op blote voeten
Slenteren over het strand
Een zomers genot

Zoekt en gij zult vinden

Op mijn andere blog staan voornamelijk gedichtjes, al dan niet van mijn hand. Er zijn maar een paar mensen die mijn beide blogs volgen. Een enkeling is alleen op “Rammelaars” te vinden. Waarom? Geen idee.

Wanneer ik een interessant blog lees, ga ik op zoek naar de mens achter het blog. Als er meerdere blogs blijken te bestaan, ga ik daar beslist een kijkje nemen. Ik probeer de totale persoon te leren kennen, voor zover dat mogelijk is in deze virtuele wereld.

Op sommige blogs is echter weinig of geen achtergrondinformatie beschikbaar. Waarschijnlijk uit behoefte aan privacy. Dat is begrijpelijk, maar wel jammer.

Hoe vind je snel de berichtjes waarin de schrijver zichzelf beschrijft of over de huidige woonsituatie vertelt? Soms worstel ik me door archiefmateriaal heen van maanden en jaren, zonder essentiële info te vinden.

Is er een trucje voor? Mis ik de clou?

Een lang weekend

Een aanrader. In een ruk uitgelezen.
“Een lang weekend” van Joyce Maynard.
Nederlandse vertaling: 2010 Orlando uitgevers, Utrecht
Oorspronkelijke titel: “Labor Day”.

De dertienjarige Henry woont met zijn moeder Adele in een slaperig Amerikaans stadje. Vrienden heeft hij niet, en zijn vader ziet hij alleen op zaterdagavond als hij verplicht moet eten met diens nieuwe gezin. Hoe hij ook zijn best doet, Henry weet dat hij met al zijn grapjes en zijn goedbedoelde echtgenoot voor een dag-coupon zijn labiele moeder niet gelukkig kan maken.

Dat verandert allemaal op de dag voor Labor Day, als een geheimzinnige gewonde man Henry aanspreekt en om hulp vraagt. De daaropvolgende dagen leert Henry een aantal waardevolle levenslessen: hoe je een honkbal werpt, het geheim van een perfecte taartbodem, de adembenemende pijn van jaloezie, de macht van verraad en het belang om het geluk van anderen " en dan vooral van degenen die we liefhebben " boven dat van onszelf te plaatsen.

Op een manier die doet denken aan Ian McEwans Atonement en Paolo Giordanos De eenzaamheid van de priemgetallen vertelt Joyce Maynard een verhaal van liefde, seksuele spanning, schrijnende puberteit en verwoestend verraad. Vanuit het oogpunt van een dertienjarige jongen (en de man tot wie hij zal uitgroeien) neemt Maynard de lezer mee naar de gebeurtenissen van een lang, heet en allesbepalend weekend.

Tante Truud

Morgen gaan we weer eens naar het Wilde Westen.
Eerst even de binnenboel op slot gooien en rond het middaguur tuffen we naar de Randstad.
We gaan naar Sweet Lake City.
Thee drinken bij mijn papseflaps en een hapje eten bij mijn schone nicht.
Robbert en zijn nichtje hebben elkaar hervonden.
Na een periode waarin ze elkaar nauwelijks zagen, hebben ze de draad weer opgepakt.
De aanleiding was minder leuk.
Het ging niet goed met hun gezamenlijke (peet)tante Truud.
Door hun gedeelde zorgen voor haar zijn ze elkaar enorm gaan waarderen.

Truud werd in 1932 geboren.
Ze was het jongste zusje van de vader van nichtje en mijn schoonmoeder.
Ze trouwde met haar grote liefde.
Maar bleef al op haar 49ste kinderloos achter op 26 augustus 1981.
Ik weet het nog als de dag van gisteren.
Onze jongste zoon was 10 dagen oud.
Rond 2 uur ’s nachts ging de telefoon.
“Geer is dood”.
Zes weken na zijn 50ste verjaardag.
Haar wereld stortte in en ze werd nooit meer de oude.

1939 Truud – 1e communie

1956 Verloving Trudy de Wilde en Geer Westen

2006 Het jaar waarin ze overleed
Eindelijk weer samen met haar Geertje.

Home-sweet-home 26

In dit logje beschreef ik de plekken waar ik “thuis” was.
Bijna alle locaties hebben een ding gemeen: uitzicht op de natuur.
Tot mijn twintigste werd die keuze natuurlijk bepaald door mijn ouders.
Na ons trouwen probeerden wij bij iedere verhuizing een stukje “verder” te kijken.
Ik heb er wat foto’s bij gezocht.

Tilburg (1997-2005)

Ravels (2005-nu)
Verschillende seizoenen, maar altijd een stuk natuur in het vizier.

Home sweet home is een initiatief van Barbaramama.
Kijk bij haar voor meer “gluren bij de buren” berichtjes.

Rara


Wie, o wie tuften vandaag naar de andere kant van de grens?
(vergezeld door een zonnetje en prachtige wolkenpartijen)
Wie werden zo vriendelijk ontvangen in huize Triltaal?

En welk zenuwcentrum werd vervolgens in Vlaanderen ingewijd?
Wie zagen onderweg nog een prachtig aangebouwd gymlokaal?
(dat 100% meeviel en zelfs mooi was)

Bedankt lieve mensen.
Ik ben helemaal blij.

Lawaai

Waar ik echt een bloedhekel aan heb?
Aan lawaai.
Ik belandde net op een blog en schrok me te pletter.
Na een paar seconden begon er keihard een muziekje te spelen.
Nee, bedankt.
Daar kom ik dus nooit meer terug.
Ik houd niet van herrie.
Niet van geblaf, gegil, harde muziek, getoeter en plotselinge geluiden.
Ik houd van stilte.

Tevredenheid

Een boterham zonder beleg wordt een boterham met tevredenheid genoemd.
Ik moest vroeger regelmatig een halfje brood halen als ik rond 12 uur van school naar huis liep. Met een rammelende maag was dat een listige onderneming. Ik snoepte onderweg al heel wat plukjes weg en kwam wel eens thuis met een uitgehold, aangevreten halfje. Maar oh, wat smaakte dat hemels.

Stille waters



Jy't gesê ons liefde sal bly staan
Al tuimel al die berge in die oseaan
Doen vir my 'n gunsie voor jy gaan
Gooi vir my 'n klippie
'n Klippie in die oseaan

Wie sal ooit die liefde kan verstaan?
Nader as 'n hartklop, verder as die maan
Daar is 'n tyd van kom, en 'n tyd van gaan
Dit het ek gelees maar
Hoe sal ek dit ooit verstaan?

En kyk hoe sak die sekelmaan
In die stille oseaan
Stille waters diepe grond
Onder draai die duiwel
Onder draai die duiwel rond

Miskien is liefde net 'n fantasie
Dis nie alles maanskyn en rose nie
Jy was vir 'n rukkie aan my sy
Was jy net 'n bietjie
Net 'n bietjie lief vir my

Miskien is daar 'n plek vir ons twee saam
Anderkant die berge van die maan
En as die maan weer opkom sal ek onthou
Ek was vir 'n rukkie
Ook 'n bietjie lief vir jou

Ek was vir 'n rukkie
Ook 'n bietjie lief vir jou

Oom Joop

Hij was een beetje apart, die vrijgezelle collega van mijn vader. We noemden hem oom Joop. Hij kwam regelmatig bij ons eten en genoot van mijn moeders kookkunsten. Een echte vleier die haar voortdurend complimentjes gaf en zelfs een parkiet naar mijn moeder vernoemde. Hij was erg ijdel en rook altijd lekker.

Met kinderen had hij niet zoveel. Zolang wij op de achtergrond bleven vond hij het best. Zijn Friese wortels had hij met mijn vader gemeen. Als ze samen waren, spraken ze Fries en konden wij er geen touw aan vastknopen.

We zijn een of twee keer met ons gezin bij hem op visite geweest. Hij woonde in Scheveningen, vlakbij het strand in een super opgeruimde en nette etagewoning, waar alles (tot op de mm) een vast plekje had. Mijn broertje en ik zaten daar keurig met onze handen in de schoot. Zo braaf waren wij in de jaren 60.

Toch mocht ik hem wel. Mijn vader kletste veel meer dan we van hem gewend waren en mijn moeder genoot van zijn charmante gedrag. En het werkt blijkbaar naar twee kanten: als de kinderen het naar hun zin hebben, zijn de ouders happy en vice versa.

Hij is nooit getrouwd en na zijn pensionering is hij naar Hoogeveen verhuisd. Hij belde nog regelmatig met mijn vader. In het Fries natuurlijk. Ik denk dat Oom Joop eigenlijk altijd een beetje verliefd is geweest. Op mijn vader, mijn moeder en ons hele gezinsleven.

Hoezo sociaal netwerk?

Mocht iemand nog de illusie hebben, dat Facebook en Hyves sociale netwerken zijn, dan helpt onderstaand artikel je wel uit de droom. Wat ontzettend triest.
Bron: Telegraaf

Hersenspinsels


Droombeeld
Valse inbeelding
Waandenkbeeld of utopie
Bewust of onbewust verzonnen
Hersenschimmen

De dertiende

Wat gebeurde er zoal op 13 juli?

Laten we hopen dat er vandaag alleen maar leuke dingen gebeuren.

Zijn jullie bijgelovig?

Zo lief


Cocktailprikkers


Cocktailprikkers
Vol lekkernijen
Spannend drankje erbij
Tast toe en geniet
Partytime

11 juli

Ik vind het wel aardig om vandaag nog even aandacht te besteden aan de Guldensporenslag.
Dus op de valreep een artikeltje hierover:

Officiële feestdag van de Vlaamse Gemeenschap ter herdenking van de Guldensporenslag.

Op 11 juli 1302 versloegen de milities van de Vlaamse steden en gemeenten, die voornamelijk bestonden uit voetvolk van ambachtslieden en boeren, een leger van Franse ridders te paard, aan de Groeningekouter bij Kortrijk.
Op het slagveld werden nadien honderden gouden sporen teruggevonden, maar de naam Guldensporenslag wordt pas in de loop van de negentiende eeuw algemeen gebruikt.
Deze veldslag moet worden gezien als een episode in de strijd van het voormalige graafschap Vlaanderen tegen de politiek van de Franse koningen om het graafschap aan te hechten bij het Franse kroondomein.
Los van de sociaaleconomische factoren die mee oorzaak waren van het verzet en de opstand tegen de Franse koning, en van het democratiserende effect van deze overwinning op de samenstelling van de stedelijke bestuursorganen, heeft deze veldslag een definitieve annexatie van het historische graafschap Vlaanderen bij het Franse kroondomein kunnen verhinderen.
De Guldensporenslag bood alle elementen voor een romantische visie op het eigen verleden, die in de loop van de negentiende eeuw en kort na de Belgische onafhankelijkheid opgang maakte. Deze veldslag gold als een voorbeeld van verzet tegen vreemde overheersing en van drang naar zelfstandigheid en autonomie.
Het ontluikende Vlaamse ontvoogdingsstreven binnen België vond daarin het ideale symbool en voorbeeld voor de verdere ontwikkeling van de eigenheid en het zelfbehoud van Vlaanderen. In een niet geringe mate heeft ook de geromantiseerde versie van deze veldslag door Hendrik Conscience in het boek De Leeuw van Vlaenderen (1838),daartoe bijgedragen.
De gebeurtenissen van 1302 zijn tot het collectieve bewustzijn van de Vlamingen gaan behoren en liggen vandaar mee ten grondslag aan de officiële symbolen van de Vlaamse Gemeenschap.

Dan barst de hel los



Stap ik op lijnen
Tussen de trottoirtegels
Dan barst de hel los

Home-sweet-home 25

Zoals jullie zien op deze luchtfoto uit 2007, staat ons huis op een hoek.

Vanaf dat kruispunt heb ik de eerstvolgende 4 foto's gemaakt.
Lijsterweg ZO

Jachtweg NO

Lijsterweg NW

Jachtweg ZW

Ons paradijs

Onze directe overburen. 
Als ik naast mijn monitor kijk, is dit mijn uitzicht.

Wat een zondagsrust in ons wijkje.

Home sweet home is een initiatief van Barbaramama.
Kijk bij haar voor meer “gluren bij de buren” berichtjes.

Niemandsland

Gisteren schreef ik over mijn wiedsysteem.
Er is echter een stuk grond waar ik me niet aan waag.
Het ligt aan de buitenkant van onze tuinmuur.

In feite is het dus niet van ons.
Maar niemand doet er iets aan.
Eens per jaar komt er zo’n brede bermmaaier van de gemeente.
Die gooit alles plat langs het paadje naar de akker.

Behalve dit stukje gras met onkruid, stenen en takken.
Het is toch een beetje onze entree.

We zoeken naar een definitieve oplossing.
Heeft iemand nog een briljant en goedkoop idee?

Halve zool

De afgelopen week heb ik iedere dag in de tuin gewerkt. 
Soms samen met manlief en soms alleen. 
Op mijn melkkrukje, gewapend met een harkje, schuifel ik decimeter voor decimeter onze tuin door. 
Iedere dag een ander hoekje. 
Ieder half uur neem ik een korte pauze om iets te drinken en mijn rug te strekken. 
Je mag me gerust voor gek verklaren, want welke halve zool doet zo’n lap tuin zittend? 
Ikke dus. 
Mijn benen houden niet van staan.
En laten we eerlijk zijn, als je alles staat los te schoffelen moet je het uiteindelijk toch van de grond rapen. 
Ik hoef niet te bukken, want ik zit immers al. 
En mijn emmertje staat naast me. 
Daar pletter ik alle ongewenste elementen in, die vervolgens op onze composthoop belanden.
Ik kom tot rust, geniet van de vogels en word vrolijk van iedere onkruidvrij stukje grond. 
Ook al weet ik dat ik na een dag of 10 weer kan beginnen op het eerste stukje. 
Laat mij maar schuiven.
Je hebt geen kind aan me.

De ander

De ander zal huilen in de lege
schoenen en ze wat bewegen,
de kuil in het andere kussen zoenen
zolang die daar nog is te voelen
maar geen vaarwel bedoelen,

ze zal nog een hele tijd
knechten en kinderen moeten zeggen
welke koud geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de volgroeide eenzaamheid,

zal later, als de scherpe hoeken
van verlies zijn rond gesleten,
in onze nagebleven boeken
duimelen en hun doel vergeten
en niet meer zoeken,

zal eindelijk, nog onuitgepraat
en helemaal onuitgesproken
slapen met een arm uitgestoken
naar degene die al lang niet meer bestaat.

~ Leo Vroman; 'Nee nog niet dood', 2008.

Een kolfje naar mijn hand

Vorig jaar kreeg ik van een vriendin een mooi bloemstukje.
De appeltjes gingen na een paar weken schimmelen.
De blaadjes verdroogden.
Maar het was een leuk schaaltje en 2 plantjes deden nog dapper hun best.
Eind oktober “leenden” wij een paar kolven van de akker hierachter.
Ik vond de kleur wel leuk passen bij het bordje “PLANTS”.
Hier kwam dus gezellig een kolfje te liggen.

En kijk dan wat die boef gedaan heeft.
Hij zit zo vast als een huis en heeft zichzelf vermenigvuldigd.
Je kan die jongens ook niet even alleen laten of ….. hup, daar gaan ze.

Maar ik ben stiekem toch wel erg trots op “ons” ventje.