Sixteen, going on seventeen



Doordat ik na de mulo doorstroomde naar 4 havo, belandde ik in een klas met leerlingen waarvan de meesten elkaar al jaren kenden. Ik had gelukkig één klasgenote die hetzelfde traject volgde en we hadden bijna gelijke vakkenpakketten. ’s Morgens stond ik met mijn brommertje voor haar flat en zij stapte op haar fiets. Dat was een beetje lastig en soms hing ze wel eens aan mijn arm. Dat schoot lekker op. Tot we werden aangehouden en op de bon geslingerd. Dertig gulden was veel geld. Daar moest ik 2 zaterdagen voor werken. We hebben ieder de helft betaald en ons voortaan braaf aan de verkeersregels gehouden.
We integreerden moeizaam en er was ook weinig teamgevoel. Door al die verschillende pakketten kwam je elkaar bijna alleen tegen bij de vaste verplichte vakken, zoals godsdienst, maatschappijleer, handvaardigheid en gym. Het was op zich een leuke school, maar mijn prioriteiten lagen elders. Ik wist toch al niet wat ik later wilde worden, behalve echtgenote en moeder. Mijn pakket was dan ook een zogenaamd “pretpakket” met Nederlands, Engels, Duits, geschiedenis, biologie en scheikunde.

Het integreren in de schoonfamilie was ook niet zo simpel. Het was een groot katholiek zakengezin en van de zeven kinderen waren de oudste vier inmiddels getrouwd. Hierdoor was mijn lief de oudste van de drie “kleintjes” geworden. Hij had nog een broer van 17 en een zusje van 13. Zijn vader was een charmante, vriendelijke familieman en zijn moeder was een kritische, snobistische en moeilijke vrouw. Ik druk me hier nog voorzichtig uit.
Mijn protestantse achtergrond was al haar eerste struikelblok. “Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen.” En in haar ogen kon ik me als dochter van een ambtenaar natuurlijk helemaal niet voorstellen hoe ik me diende te gedragen als partner van een succesvolle zakenman.
Ik was trots op mijn wortels en mijn ouders. Ik was opgevoed met normen en waarden. Ik had ook geleerd hoe verschillend mensen kunnen en mogen zijn. Ik was weliswaar verlegen en respectvol, maar ik liet mijn familie toch zeker niet beledigen. Ik flapte er dus wel eens wat uit, tot grote schrik van haar eigen kinderen. We hebben heel wat aanvaringen gehad in de loop der jaren en dikke vriendinnen zijn we nooit geworden.

Bij ons thuis werd hij hartelijk welkom geheten. Mijn broer van 14 sloot hem direct in zijn hart, mijn moeder viel voor zijn charmes en mijn vader lette scherp op of ik wel liefdevol genoeg werd behandeld. Nou, dat zat wel snor. Er werd al meer liefde gedeeld dan op mijn vaders programma stond. Al snel werd mij geadviseerd om eens met de huisarts te gaan praten over een receptje. Pappa nodigde mijn arme schat uit voor een zondagmiddagwandelingetje en had een serieus gesprek met hem. Hoe stond hij tegenover mij, wat waren zijn plannen, was hij zorgzaam genoeg en hield hij wel rekening met mijn leeftijd? Zo benauwd als hij vertrok, zo opgelucht kwam hij thuis.
Hij koestert nog steeds warme herinneringen aan dat moment en draagt mijn vader op handen. Mijn ouders waren modern. Tof hè?

10 opmerkingen:

  1. Joh, het wordt een hele roman zo. Wel erg leuk om te lezen en veel herkenning op vele punten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt het getroffen met je ouders. Het kan ook heel anders. Dat receptje bij de dokter heeft bij mij thuis voor oorlog gezorgd. En vriendjes werden niet geaccepteerd, laat staan dat er mee gepraat werd. Een herinnering om te koesteren.

    Leuk om je levensverhaal te lezen. Het is erg pakkend geschreven;-).

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh jee, dat pretpakket: dat van mij was nog 'prettiger'.... met Nederlands, Engels, Duits, Aardrijkskunde, Geschiedenis en Textiele Werkvormen.
    Ik vind 't ook leuk om je verhaal te lezen trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pretpakket? Met biologie en scheikunde? :-o

    Heel leuk om te lezen. Leuk dat je ouders en je man het zo goed kunnen vinden. Beetje jammer van je schoonmoeder maar ja, zo zijn ze nu eenmaal, haha. (nou ja, er zitten ook goeie tussen he ;))

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat is het toch leuk om je verhalen te lezen .Mijn vrierdje [nu mijn man] werd direct geaccepteerd Tja dat receptje van de dokter veroorzaakte oorlog bij mij thuis .

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Leuk verhaal om te lezen en wat leuk dat je vriend zo welkom was. fijne dag. Hélène

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh wat waren jullie verliefd, en wat heerlijk dat gesprek van man tot man! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooi verhaal! En niet alleen een verhaal... jullie leven en jouw beleving van een hele intensieve en mooie tijd, maar ook zoveel onzekerheid en zoveel uit te zoeken... Ik weet niet of ik die tijd over zou willen doen... ik denk van niet. Jij?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Allebei afkomstig uit een andere familie en allebei maling hebben aan de zaken waar de familie voor heeft gekozen. Tenslotte wordt geloof je bijgebracht door je ouders. Het is nooit een echt "vondst" die je doet. En allebei hebben jullie de enige, juiste keuze gemaakt. Over die dertig gulden zijn jullie wel heen gekomen.
    Leuk om het verhaal eens van "de andere kant" te horen.

    BeantwoordenVerwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.