Mijn oma

Na het overlijden van mijn moeders vader in november 1963, kwam mijn oma (61) bij ons in huis. Een geweldig lief mens met gevoel voor humor. De reden dat ze na het overlijden van mijn opa (63 jaar) bij ons introk was de volgende: de woning hoorde bij de zaak en toen er een nieuwe bedrijfsleider werd aangesteld, moest mijn oma vertrekken om plaats te maken voor hem.
Mijn broer en ik hadden ieder een klein kamertje van 2 bij 3 meter. In mijn kamer kwam een onderschuifbed te staan en ’s avonds werd het onderste bed uitgeklapt en tegen de andere muur geplaatst. Er was dan een heel smal gangetje tussen het bed van mijn oma en dat van mij. Ik moest iets eerder naar bed en probeerde te slapen voordat oma kwam. Dan volgde het hele uitkleedritueel in het donker en tegen een uur of 10 stapte ze in bed. Iets later begon het snurken. Soms was het best moeilijk om dan nog in slaap te vallen. Ze woonde niet permanent bij ons, omdat ze ook regelmatig naar haar andere twee dochters ging en na verloop van tijd verhuisde ze naar een kleine tweekamerwoning in de binnenstad. Daar mocht ik wel eens logeren en dan hadden we dikke pret. Spelletjes doen, een kroketje halen of gewoon samen zitten lezen en zo nu en dan elkaar aankijken en zeggen: “Wat hebben we het gezellig, hè?”
Toen ze borstkanker kreeg en moest herstellen van de operatie en de bestralingen, was ze weer vaak bij ons te gast. De 7 trappen die ze moest beklimmen verdeelden we in 2 etappes. We zetten een keukenstoel op de tweede verdieping, zodat ze even kon uitrusten en op adem komen.
Helaas is ze in juni 1972 overleden, drie maanden voordat wij eindelijk verhuisden naar een eengezinswoning in Zoetermeer. Daar zou ze een prachtige eigen slaapkamer hebben gekregen. Zo verdrietig dat ze die nooit heeft kunnen gebruiken. Ze was pas 69 jaar.

9 opmerkingen:

  1. ach....
    Evengoed fijn oranje weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi beschreven die herinneringen over je oma, iets om te koesteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. weer een prachtig verhaal! beetje triest ook, door het vroegtijdig heengaan van een lieve oma, maar weliswaar erg mooie herinneringen! ;)))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook ik had zo'n lieve leuke Opoe,ja dat zeiden wij nog .Gezellig modern en altijd was iedeen van ons welkom.Vooral op Zaterdag middag zat haar huisje bomvol met kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen .Toen ze niet meer thuis kon zijn alleen liet ieder het afweten .Mijn man en ik hebben alles bekeken en overwogen of het kon om haar bij ons te nemen .Maar het kon echt niet in ons mini huisje met twee kleine kindjes .Ik heb heel veel verdriet gehad en me heel lang schuldig gevoeld toen ze overleed ,ze kwijnde weg in dat '' verzorgings'' tehuis met zes mensen op een kamertje .Een mooi verhaal van jou en herinneringen om te koesteren
    Liefs Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een bijzondere oma heb jij gehad. Fijn dat je zulke goede herinneringen aan haar hebt.

    Geen Scrupules deze week? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. O heerlijk zo'n verhaal! Wel erg dat ze haar eigen huis uit moest en dan van de ene dochter naar de andere. Gelukkig werd ze liefdevol ontvangen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een eigen kamer of niet, jullie hebben haar liefdevol verzorgd en dat was véél belangrijker!
    Leuk om over je oma te lezen, Marja.
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je oma vond ik toen al een topper en zo denk ik er nog steeds over!
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.