Home-sweet-home 1

In navolging van barbaramama en huizesteen zal ik op maandag steeds een stukje van huis of tuin op de foto zetten. Zodat we allemaal even kunnen gluren bij de buren. Onderstaande foto’s waren al eerder geplaatst, maar ik zet ze hier nog even bij om mijn eerste officiële home-sweet-home bijdrage te leveren.



Open haard zithoek aan de voorkant van het huis. 



Hier zitten we het meest omdat het uitzicht prachtig is.



Dit is mijn bloghoekje in de westhoek van ons huis.

Eerder plaatste ik al 2 berichtjes die ook in deze categorie passen. Dat waren de voor en na kiekjes van verbouwingen en onze eetkamer. Hoe we in deze fase van ons leven in zo'n asociaal groot huis terecht zijn gekomen, kun je hier lezen. 

25 van 30

Een eerste.

Vanaf onze trouwdag wachtten wij vol spanning op het moment dat ik zwanger zou raken. Dat duurde tot oktober 1975 en na een zorgeloze zwangerschap met een hittegolf in de laatste maand, werd op 29 juli 1976 onze dochter geboren. Wat een geweldig moment en wat waren we ongelooflijk trots en gelukkig.

De volgende morgen werd ik per ambulance thuisgebracht en zelfs naar boven gedragen door de broeders. Dat was toen blijkbaar de gebruikelijke gang van zaken.

Voor mijn ouders was dit ook het eerste kleinkind en ze kwamen natuurlijk meteen hun kleindochter bewonderen.

Op deze foto draagt ze haar doopjurk. Mijn moeder heeft die zelf gemaakt van mijn trouwjurk. De sleep werd gepromoveerd tot voorkant. Je ziet meer kant dan kind.

24 van 30

Ik kan huilen van ontroering, machteloosheid, vermoeidheid, woede, pijn en verdriet.

23 van 30

Iets waar ik blij van word …………

Laat ik daar nou op 21 december al over hebben geschreven. Maar blije dingen kunnen niet vaak genoeg worden genoemd dus hier komen er nog een paar:

Mijn man, mooie muziek, jonge dieren, het voorjaar, gedichten, de natuur, zon, maan en sterren, goede sfeer, mijn vader, stilte, rust, harmonie, gelukkige kinderen en ons paradijsje in Ravels.

Snaveltjes


zeven vogeltjes 
do re mi fa sol la si 
snaveltjes open

22 van 30

Waarvan raak ik overstuur?

Over het algemeen ben ik de rust zelve. Ik raak niet snel in paniek en ben meestal nuchter en praktisch ingesteld. Maar er zijn een paar dingen waar ik beslist niet tegen kan. Bijvoorbeeld: afschuwelijke beelden en verhalen van dierenleed, radeloze mensen in rampgebieden, geweld in films, onrechtvaardigheid, wreedheid, ongeneeslijke zieke kinderen en soms ook wanneer ik niet begrepen word.

Kangoeroebaby


kangoeroebaby
prinsheerlijk bij zijn mamma
verwarmd en gewiegd


21 van 30

Mijn favoriete eten.

Ik ben dol op garnalen, slakken, mosselen, haring, forel, tong, mihoen, patat met mayonaise, dipsausjes, schimmelkaas, olijven, rauwkostsalade, filet américain, frikadel speciaal, broodje tartaar met ui, knoflook, tjap tjoi, kaasfondue, champignons, uiensoep, paprika, kip, gemarineerde varkenshaaspuntjes, saté met saus, paling in het groen, pistachenoten, enz.

Gelukkig heb ik maar een piepklein maagje en zal ik me niet snel overeten.
Als bovengenoemde lekkernijen allemaal op dwergformaat zouden worden geserveerd heb je geen kind meer aan mij.

Waar kunnen ze jou voor wakker maken?

20 van 30

Deze maand.

Januari (ook wel: louwmaand, ijsmaand, wolfsmaand, hardmaand) was niet altijd de eerste maand van het nieuwe jaar. Tot 153 voor Christus begon het Romeinse kalenderjaar in maart en de maanden oktober, november en december waren toen de achtste, negende en tiende maand van het jaar. De maand januari is vernoemd naar Janus, de Romeinse god van poorten en deuren.

Als in januari de muggen zwermen, dan moogt ge in Meert uw oren wermen
Januari zonder regen, is de boerenstand een zegen
Geeft januari sneeuw en vorst, vaak de boer veel granen dorst.

Mijn favoriete maand is het zeker niet. Ik ben een lentekind en leef pas op in maart. Tussen begin november en eind februari zou ik het liefst een winterslaap houden. De sneeuw valt in maart ook nog wel eens, dus ook dat zou ik niet mislopen. En december mogen ze inpakken en cadeau geven aan alle mensen die dol zijn op feestjes. 

Wat is jouw lievelingsmaand? Doe je mee met de winterslaap?

19 van 30

Waarvan heb ik spijt?

Het spijt me heel erg dat ik ooit begonnen ben met roken. Hoe zuur is het om uit te rekenen wat het gekost heeft in fysieke en materiële zin? En wat een inspanning en frustratie kost het om te stoppen!

Bohemian waxwing


dag pestvogeltje
opgeblazen bolletje
het is koud buiten

Met dank aan Hilde, onze Canadese correspondente.
Meer over deze mooie pestvogel vind je hier.

18 van 30

Mijn favoriete verjaardag is een verjaardag die in alle rust voorbijgaat.
Ik houd niet van drukte en vind het niet leuk om in het middelpunt te staan.
Wel vier ik zeer bewust dat ik in maart niet alleen 56 word maar ook 4 jaar.
Dat is een heel bijzondere verlenging waarvan ik iedere dag geniet.

Lentecadeautjes
Nieuw leven onder de zon
De dag wordt geplukt

17 van 30

Favoriete herinnering

Ik heb hier lang over moeten nadenken. Er zijn zo ontzettend veel prachtige herinneringen en het is erg moeilijk om daar eentje uit te kiezen. Eigenlijk is dit net zo lastig als het kiezen van een moment. Want elk moment levert immers een herinnering op. Maar goed, ik kies voor onze huwelijksreis.

We trouwden op maandag 28 april 1975. Robbert had de huwelijksreis geboekt en hield alles geheim voor mij. We zouden de volgende dag vertrekken en brachten de nacht door in motel Hoornwijck, waar ook de receptie en het diner hadden plaatsgevonden. 

Op Schiphol ontdekte ik pas dat we naar Madrid vlogen. We werden verwend met een mooi plekje voorin en kregen champagne van de stewardess. Ze feliciteerde ons en wenste ons een goede vlucht. In Madrid kwam ik er achter dat dit niet de eindbestemming was. We werden naar een andere balie verwezen voor nationale vluchten en vlogen vervolgens naar Tenerife. 

Daar hebben we 17 dagen genoten van het prachtige eiland, onze eigen bungalow met 2 badkamers en een tuin, verrukkelijke escargots - die nergens ooit meer zo lekker smaakten als bij "El Caracol" - en van elkaar natuurlijk. 

We bezochten de vulkaan El Teide, de botanische tuin en pittoreske haventjes. Bij thuiskomst lagen de zwerfhondjes altijd op ons te wachten. Dit mocht van ons nog maanden duren.

16 van 30

Eerste kus.

Op witte donderdag 1971 kreeg ik mijn eerste, echte zoen.
Ik was net 16 en hij bijna 21.
Nu ben ik bijna 56 en hij nog geen 61.
Dat wordt me toch een jubileum op 21 april.

15 van 30

Dromen




14 van 30

Mijn hobby's:

Cryptogrammen en logigrammen oplossen
Lezen: thrillers, detectives, historische romans, (auto)biografieën en humor
Bloggen, mailen en van alles en nog wat uitvogelen op het www
Tuinieren.

13 van 30

Deze week (de 3e week van 2011)
Zondag
Voelde aan als een echte lentedag. Een heerlijk zonnetje lokte ons naar buiten.
Maandag
Stoffen en zuigen. Mailtjes beantwoorden.
Dinsdag:
Bijna volle maan
Woensdag
Volle maan
Donderdag
Familiehulp komt ramen zemen en sanitair kuisen.
Vrijdag
Nieuwe boeken halen bij de bieb
Zaterdag
Weekendcryptogrammen uit de Telegraaf, De Standaard, het AD en het Parool printen en oplossen.
Ook dit is voor niemand interessante informatie. Snel verder naar een ander blog.
Fijn weekend allemaal.

Onze eetkamer

12 van 30

Inhoud handtas

Sleutelring met 2 sleutels, 3 lippenstiften, haarborstel, mascara, spiegeltje, nagelvijl, mobieltje, portemonnee, etui voor leesbril, agenda, pen, loperamide, ibuprofen, mentos en hoestpastilles met eucalyptus en een pakje papieren zakdoekjes. Aangezien ik een huismus ben, staat de tas bijna altijd op de leuning van de bank geparkeerd. Het mobieltje wordt nooit gebruikt en meldt zich alleen als de batterij leeg raakt. Dit onderwerp vind ik totaal niet boeiend. Wie wil er nou weten wat er in mijn handtas zit? 

Reacties

Ze zeggen niet veel. Sommige mensen schrijven een berichtje en tellen het aantal reacties. Helemaal te gek ........... wel 25 reacties ................ stel je voor ............ ik ben populair ............ WOW .............

Ik word stil van een enkele reactie waaruit blijkt dat iemand heel even op dezelfde golflengte zat. Kwaliteit boven kwantiteit.

11 van 30

Mijn broer
Daar was hij dan ……… op 10 juli 1957 ……. Dikkertje Dap of eigenlijk Dirk Pranger. Na overgrootvader Klaas Pranger, grootvader Dirk, vader Klaas was er nu weer een Dirk, mijn kleine broertje. Qua karakter leek hij erg op mijn moeder en ik op mijn vader, waardoor er een soort diagonaal verband ontstond in ons 4-persoonsgezin. Hier kan Henk50 vast nog iets boeiends over schrijven. We delen onze gelukkige jeugd, het Haagse gevoel voor humor, de liefde voor onze ouders en onze ROOTS. Gelukkig hebben we nog steeds een goede band en onze echtgenoten mogen daarvan meegenieten.
 

10 van 30

Mijn outfit vandaag

Rokken draag ik al jaren niet meer, dus een lange broek. Ik ben een koukleum en draag kniekousen en zeer onflatteuze  sloflaarzen/laarssloffen.

Behalve een beha en een hemd heb ik een trui aan en in daluren doe ik daar nog een vest overheen.

Mijn vaste juwelen zijn mijn trouwring (16-2-1974 Robbert 28-4-75) en mijn familiering met 6 briljantjes (pappa, mamma, vier kindjes). Een heel eenvoudig horloge en een leesbril aan een touwtje om mijn nek completeren het geheel.

Niet boeiend genoeg voor een foto. In plaats daarvan een blote uit 1989.

Moet kunnen, op donderdagochtend om 8 uur. :o)

9 van 30

Geloof

Ik ben protestants opgevoed. We lazen dagelijks uit de Bijbel, zeiden een gebed voor en na het eten, een avondgebedje voor het slapen gaan, gingen naar een christelijke school en iedere zondag mee naar de kerk. Vanaf mijn 13e hoorde daar ook de wekelijkse catechisatie bij als voorbereiding voor de belijdenis. Tja ……….. die belijdenis is er dus niet van gekomen. In de puberteit haakte ik al af en bovendien kreeg ik verkering met een paapse kerel. Dat maakte de zaken iets ingewikkelder.
Er was toestemming nodig van de bisschop en gelukkig was de bisschop zo vriendelijk om groen licht te geven. We trouwden in een katholieke kerk en de mis/dienst werd geleid door een dominee en een pastoor. Onze kinderen zijn alle vier gedoopt en hebben op christelijke scholen gezeten. Oudste zoon heeft zich bekeerd en is Jehova’s Getuige geworden.
Geloof .........eigenlijk ben ik daar vanaf gevallen. Als ik zie wat er allemaal is gebeurd in naam van het geloof en nog steeds gebeurt, dan wil ik daar niet meer bij horen. Ik ben een humanist, ik respecteer anderen en hun overtuiging en ik geloof in de veerkracht van moeder natuur.

8 van 30

Wat voor moment? 
Mooi, lief, verdrietig, dierbaar, onvergetelijk, bijzonder, zeldzaam, hilarisch, beschamend, bizar, angstig? 
Of al die duizenden wachtmomentjes aan de telefoon. 
Heeft u een ogenblikje? 
Momentje alstublieft.


voorjaarsverlangens
kriebelen en tintelen
half januari
Ik ben benieuwd hoe andere bloggers dit onderwerp inkleuren.

7 van 30

Mijn beste vriend is mijn man.

Voor 1971 waren dat Jolanda, Hanneke, Erna, Carla en Tineke.







6 van 30

Mijn dag......... maandag............ nog 2 dagen ......... dan is hij weer vol...........
Ik heb nooit een hekel gehad aan maandagen. Heerlijk om weer een nieuwe week te beginnen of om na de vakanties weer naar school te mogen. Maandag, wasdag geeft ook meteen een schoon gevoel.

5 van 30

4 van 30

Wat aten we vandaag?

Ik startte met 2, 3 mokken zwarte koffie zonder suiker. Als brunch at ik een banaan, rond 1 uur gevolgd door een zachtgekookt eitje (alleen op zondag) en een salade van witlof, appel, ui en olijven tussen 2 en 3 uur. Rond half 7 namen we ieder een kippenbout met frietjes en boontjes.

3 van 30

Mijn ouders.

Ook hierover heb ik uitgebreid geschreven in mijn autobiografietjes. Nog even heel kort: mijn maagdelijke vader en leeuwin van een moeder hebben mijn kreeftbroertje en mij een geweldige start gegeven. Ik heb heerlijke herinneringen aan mijn jeugd.

2 van 30

Mijn eerste liefde ................

Waarschijnlijk de borst van mijn moeder, gevolgd door de stem van mijn vader, tijdelijk ingevuld door lijs (een slungelig, stoffig tiepje) en vlak voor mijn 16de lente overgenomen door mijn huidige (v)echtgenoot.

Inspirerende vogels


in spite of the cold
this red bellied woodpecker
looking quite happy




rode kardinaal
in de Canadese sneeuw
een vurig contrast

Met dank aan Hilde, mijn Canadese correspondente.

1 van 30

De 30 punten uit Sandra's blog. Leuk idee.
Die ga ik ook behandelen.

Nummer 1: Introduceer jezelf.

Dat doe ik met een collage, omdat ik in mijn autobiografietjes al veel over mezelf heb geschreven.

Voor en na

Naar aanleiding van haar berichtje, heb ik ook een paar verbouwingsresultaten opgezocht.

Het roze sanitair en de donkergroene tegeltjes werden vervangen en het bad moest zijn plaatsje afstaan aan de inloop/regendouche.

2005
2007

2007
De gang volgde met een metamorfose. 
Helaas waren toen de centjes op en bleef de vloer oranje.
2005
2007

2007

De verveloze kozijnen, voordeur, lantaarn en brievenbus werden groen geschilderd.
De ramen kregen dubbel glas en vitrage hebben wij niet nodig. Wij willen naar buiten kunnen kijken.

2004

2006

Hier was de hond van de vorige bewoners gehuisvest.
2005

2009

2009
Wij vonden het een stuk leuker als gastenverblijf.

Hoe mijnheer Prikkebeen op reis gaat en per schip Europa verlaat

En toen hij nu reizen ging,
Wat was 't eerste, dat hij ving?
In zijn net een.... grenadier,
In zijn hoed een.... vrouw. Getier
En geschimp was 't geen gebrek;
Iedereen hield hem voor gek.






Maar tot laat nog in den nacht
Houdt hij vol toch met zijn jagt,
Tot een katuil, schuw door 't licht,
Hem komt vliegen in 't gezigt.
Dat maakt aan het spel een end
En hij zoekt een logement.



Eindlijk, na een dag of twee,
Komt hij aan het strand der zee,
‘Waar een schip juist zeilreê ligt.
Bij dat heugelijk gezigt
Juicht heer Prikkebeen het uit
En neemt aanstonds een besluit.
In een bootje roeit hij voort
Naar het groote schip aan boord;
Vrolijk zwaait hij net en hoed
‘Holland’ roept hij, ‘wees gegroet!
'k Lach nu met zus Ursula,
En ga naar Amerika!’



Ach, pas komt hij aan op 't schip,
Of.... wie krijgt hem bij zijn slip?
Zijn lief zustertje Ursula
Was gereisd hem achterna,
Zag, hoe hij naar boord vertrok,
En pakt hem nu bij zijn rok
En ze huilebalkt en schreit,
Tot hij haar heeft toegezeid,
Af te zien zijn leven lang
Van zijn dwaas kapelgevang. -
Prikkie kuijert stil en stom
Met haar op het schip wat om.



Ursel speelt tot zijn pleizier
Blindeman met broerlief hier,
En de onnoozle sukkel tast
Zoekend rond.... potsierlijk was 't!
Tot hij eindlijk als zijn buit
Ursula in de armen sluit.






Thans is Ursel blindekoe;
Stijf trekt hij den doek haar toe,
En wipt toen met zachten stap
De kajuit uit langs den trap.
Ursula blijft dus alleen
En zoekt vruchtloos Prikkebeen.



Op het dek staat hij daar zoo
En zucht klaaglijk Och en O!
Omdat hij niet meer voortaan
Op de vlinderjagt mag gaan. -
Kijk, zijn oogen rollen wild
En tot zelfs zijn neus toe trilt





Onderwijl zit Ursula
Nog maar altijd broerlief na;
Maar, al zoekt zij al haar best,
Nergens vindt ze iets, tot ze op 't lest
Zich den doek van de oogen trekt
En geen spoor van hem ontdekt.

Wie dolgraag de verdere avonturen van mijnheer Prikkebeen wil lezen, mag dat hier doen. Ik wil niet zomaar alle verhalen van het internet plukken. Dat mag ook niet, bij mijn weten. Veel leesplezier.

Marie en Louis

Ben jij tevreden met je naam? 
Zo nee, hoe zou je graag willen heten?

Hoe mijnheer Prikkebeen aan zijne zuster een afscheidsbrief schrijft

Maar helaas, 't was jammer, dat 
Prik een booze zuster had, 
Die hem dagelijks bekeef, 
Dat hij bij haar t' huis niet bleef, 
Tot hij eindlijk op papier
Bragt dit korte briefje hier:






‘Lieve zuster Ursula! 
Ik ga naar Amerika; 
Dat is 't echt kapelleland. - 
'k Schrijf je dit met eigen hand 
En blijf, evenals voorheen, 
Je getrouwe Prikkebeen.’




Doch, pas is dat schrijven klaar, 
Of wie komt me binnen daar? 
't Is zijn eigen zusjelief; 
Dadelijk pakt die den brief, 
Leest en.... de arme, onnoozle Prik 
Staat te trillen al van schrik.

Ursel krijgt een kleur als bloed, 
Pakt zijn net en schreeuwt verwoed: 
‘Wat? Jij woudt van mij van daan? 
Jij woudt mij verlaten gaan?’ - 
Bevend, bang, bleek als een doek, 
Kruipt ons Prikkie in een hoek.



Ursel gaat vlak voor hem staan, 
Kijkt hem met booze oogen aan, 
Tikt hem op zijn langen neus 
En zegt: ‘Nu vertel me eens heusch, 
Wil je reizen, broertjelief?’ - 
‘Neen, nooit,’ zegt hij, ‘hartedief!’






Och, 't ontbijt, het smaakt hem niet. 
Vol van spijt en van verdriet 
Zit hij daar en spreekt geen woord; 
Ursel, die hem zuchten hoort, 
Zegt in 't end: ‘Toe, praat eens wat; 
Wees maar niet zoo triest, mijn schat!






‘Kom, ik wil tot je pleizier
Eens wat spelen op 't klavier.’
En met hare schelle stem
Zingt ze een heel mooi lied voor hem;
Doch hij hoort dat brommend aan 
En denkt: ‘Loop jij naar de maan!’







Eindlijk houdt hij 't niet meer uit; 
‘Laat mij gaan, zus!’ roept hij luid
Maar zij schreeuwt: ’Daar komt niet van, 
Jij zult stil hier blijven, man!’ 
Waarbij ze op de tafel slaat, 
Dat die 't onderst boven gaat.






Nu heeft Prikkebeen gewacht
Tot in 't hartje van den nacht, 
En toen sloop hij als een muis 
Op zijn teenen uit het huis. -
‘'k Groet je, zus! Als 't kan geschiên, 
Hoop ik je nooit weer te zien.’