Verlangen naar het voorjaar


Als je hiermee je muur zou behangen
Hoef je niet meer alleen te verlangen
Bereikt is het doel
Puur lentegevoel
In de prachtigste kleuren gevangen

What's in a date?

Ik vond een paar leuke links die verband houden met oudejaarsavond.
hier, hier, hier, hier, hier en hier.

Zelf houden we het lekker rustig. Vrienden komen hier logeren en we gaan kalmpjes knabbelend, babbelend, nippend en muziek luisterend het nieuwe jaar in. Voor ons geen vuurwerk of woeste feesten. Ik denk dat ik om 1 uur slaap en om 9 uur ontwaak. Daarna ontbijten we en genieten van het traditionele concert.

Ik wens jullie allen een gezond, gezellig, gelukkig en genoeglijk 2012.

Oud/nieuw

1935 - Mijn opa op zijn nieuwe melktankwagen
Tegenstellingen in beeld is een idee van Melody

Anders

Harold was er helemaal klaar mee. Vanaf nu hield hij op met verstoppertje spelen. Ook al vonden zijn collegae hem een vreemde snuiter en een flapdrol, ze hadden hem te respecteren om wie en wat hij was. Vrijdagavond zou hij ze op het personeelsfeest eens een flinke schok bezorgen. In de moderne maatschappij mocht iedereen immers uitkomen voor zijn geaardheid. Nou, hij dus ook. Het voelde goed dat hij nu voor zichzelf de knoop had doorgehakt en hij slaakte een zucht van verlichting. Glimlachend zette hij de pc uit, sloot zijn bureaulades en slenterde naar de liften.

“Zullen we een terrasje pakken?”, vroeg Wendy spontaan.
Hij wist dat haar vriend vorige maand met de noorderzon was vertrokken en had met haar te doen.
“Goed idee, maar ik betaal.”
“Dat komt goed uit, want ik zit op zwart zaad”, gaf ze eerlijk toe.
Ze vonden twee vrije plekjes in de zon en lieten zich genietend onderuit zakken.
“Twee roseetjes, graag en doe er maar een bittergarnituur bij”, bestelde hij goedgemutst.
“Ga jij vrijdag naar het feest, Har?”, informeerde ze.
“Nou en of, Wendy, en meer dan dat. Ik ben van plan om een onuitwisbare indruk achter te laten”.

Hij onthulde zijn plannen en vroeg haar medewerking met betrekking tot de details en de timing. Ze was dolenthousiast en beloofde hem in alles bij te staan. “We huren die dvd van Julie Andrews. Hoe heet die ook alweer? Hij draaide in 1982 in de bioscoop.” “O, je bedoelt waarschijnlijk “Victor, Victoria”. Dat is een van mijn lievelingsfilms. Wat een goed plan. Daar kunnen we heel veel ideetjes uit opdoen.” Ze spraken af voor de volgende avond en Wendy zou de dvd en diverse accessoires meebrengen. Hij ging op jacht naar het “pièce de résistance”. Hij had er zin in.

In de eerste de beste modezaak zag hij zijn gedroomde jurk. Een roodfluwelen schoonheid met kant langs hals en mouwen. Trots draaide hij rondjes voor de passpiegel en werd daarbij vol bewondering gadegeslagen door het voltallige personeel. Er klonk zelfs applaus. Gelukkig was hij gaan winkelen met pruik en de juiste lingerie. Nu wisten ze niet beter dan dat hij een vrouw was. Hij genoot met volle teugen. Er stonden diverse afspraken bij de plastisch chirurg gepland, maar voorlopig moest hij nog met kunst- en vliegwerk de vrouwelijke vormen aanbrengen.

Wendy en Harold stonden in vol ornaat te wachten op de taxi, die hen naar het feest zou brengen. Wendy in jacquet met een kortgeschoren kopje à la Julie, Harold in zijn droomjapon. Ze vormden een mooi paar. Bij aankomst werden ze verwelkomd door de ceremoniemeester, die hen introduceerde als meneer en mevrouw Anders. Een paar seconden was het stil en keken de feestvierders elkaar onzeker aan, maar even later werden ze beloond met een staande ovatie. Links en rechts barstten discussies los en vlogen de ontboezemingen over tafel. Het werd een personeelsfeest dat zijn weerga niet kende. Iedereen bleek anders dan gedacht.

Vijf van vrijdag is een schrijfopdracht van Aline. Vijf gegeven (onderstreepte) woorden moeten in evenzoveel alinea’s worden gebruikt, met een totaal aantal woorden tussen de 450 en 500. Klik hier voor de andere verhalen.

Het leven

Het leven stoot je om en helpt je op
als een horzel steekt het je
en het streelt je als je geliefde

Het versiert je huis
met de guirlandes van het voorjaar en
het doet je vluchten voor de kou

Het jaagt je angst aan
in het holst van de nacht
en zegent je
met de heldere genade van het morgenlicht

Het vult je hart tot aan de rand
met blijdschap
en doet je schreien als een kind

Het rumoert in je
met haar zinnelijke bombardon
en het fluistert je een schietgebedje in
als je aan sterven toe bent

O wonder
dat ik onnozele
dit grandioze leven leven mag

~ Toon Hermans

Collage van maandag

Impressie van 26 december:
Stukje boom, hongerige zoon, bloggende moeder en dapper geraniumpje dat rustig door gaat met bloeien onder de lichtslang.

Let wel: 
De foto's staan hier niet in chronologische volgorde.
Zodat jullie niet denken, dat dit mens achter haar pc zit terwijl haar kind honger heeft.
Deze moeder werd gekiekt na half 10 en toen was het kroost reeds gevoederd. ( je weet maar nooit wat mensen denken, toch?)

Ik heb nog een vraagje aan de lezers met groene vingers: "Waarom ging deze geranium pas hangen na 6 maanden? Was hij van mei tot november nog te blij?"

Geweld in de Kempen


En wij dachten in onze onschuld dat we hier veilig woonden.

In vuur en vlam

Pauze


Even ongegeneerd uitbuiken. Al hebben we niet overdreven gegeten, je eet toch net iets anders dan normaal. Die sausjes hè, zo lekker. En die escargots met knoflookboter, jammie.
De hele tent ruikt naar open haard en gourmet en die arme kerstboom staat haar geur voor niets te verspreiden.
Het waren fijne, rustige en sfeervolle dagen. Precies zoals we ze graag hebben.
We schakelen nu een tandje terug en kunnen ons over vier dagen tegoed doen aan de bollen en flappen in het gezelschap van goede vrienden. Daarna zien we wel weer verder. Het leven is goed en we zijn gelukkig.

Snowy on the wing


De bron van wijsheid
Op vleugelen gedragen
Wonderschoon wezen

Huis en hut vanuit de tuin


Het kerstgevoel wilde zaterdag nog niet komen 
Pas nadat manlief de buitenverlichting zag branden 
En de kerstmuziek door de kamer klonk 
Zag ik zijn ogen gaan glimmen en neuriede hij mee 
Daar was het gevoel eindelijk ………

Wensen

Je levensdoel

Het dichtste bij mijn levensdoel 
Komt een ultiem geluksgevoel 
Ik ben totaal niet ambitieus 
Maar maakte heel bewust een keus 
En stelde huis en haard voorop 
Manlief en kinderen aan kop 
Heel ver daarachter kwam de rest 
En dat beviel me opperbest 
Die overtuiging blijf ik trouw 
En wat jij vindt, dat is aan jou

Kerstlijstje


Ik hoop dat ze morgen haar cadeautjes krijgt.

Mijn alfabet

Age: 56
Bed size: 180 x 220 met twee matrassen en dekbedden
Chore I hate: de afvoergoot van de douche schoonmaken
Drink: koffie, thee, water, Martini, cola light, Cuba libre
Essential to start my day: koffie
Favorite color: kuikentjesgeel
Gold or silver: goud
Height: 1.76
Internet obsession: best wel
Job title: geen, afgekeurd
Kids: 1 dochter en 3 zonen (35, 33, 32 en 30 jaar)
Live: gelukkig getrouwd
Mom’s name: Riet
Nicknames: Rammetje
Overnight hospital stays: 12
Pet peeve: chagrijnen en leugenaars
Quote from a movie: ?
Righty or lefty: rechts
Siblings: broer (54)
Time I wake up: tussen 8 en half 9
Underwear: heel oubollig
Vegetables I dislike: bietjes
What makes me run late: lastige darmen
X-rays I’ve had: tientallen, wanneer ik scans meetel
Yummy food I make: salades en grote garnalen met look
Zoo animal favorite: apen

Dit idee is overgenomen van Mrs. T. 

Sneeuw

Deze kiekjes kwam ik vandaag tegen in de camera 
Manlief had dit moment vastgelegd 
terwijl ik al in ons echtelijk etui vertoefde.

Lengen


Zoals jullie hier kunnen lezen was het gisteren de kortste dag en gaan de dagen vanaf nu weer lengen. Nu nog een zonnetje erbij en ik sta al met mijn vergrootglas bij de forsythia.
Ja, ik weet dat de ergste kou nog moet komen en dat ik een beetje voorbarig ben met mijn lentewens, maar dromen mag. En ik moet eerlijk zeggen, dat dit seizoen ook een paar voordelen heeft:
  • Nu het blad is geruimd, kunnen de tuinklusjes in de vriezer. 
  • Er is meer licht in de tuin, doordat de beuken in hun blootje staan. 
  • Ik zie allemaal blije vogeltjes smullen van de vetbolletjes. 
  • Men zoekt weer even contact met elkaar. 
  • En mijn agenda is nog heerlijk leeg en schoon.

Oud - nieuw

“Gooi geen oude schoenen weg, voordat je nieuwe hebt.”
Dat geldt voor heel veel zaken. Toch wagen velen die sprong wel. Er worden zelfs programma’s aan gewijd. Mensen verkopen hun huis, zeggen hun baan op en vertrekken naar een gehucht om daar een camping of bed met ontbijtje op te zetten.
Sommigen vinden dat moedig, sommigen vinden dat dom. De waarheid ligt zoals altijd in het midden. Wel vind ik het nogal onbezonnen om kinderen mee te slepen naar het buitenland, terwijl niemand in het gezin de taal spreekt en het huis nog een bouwval is.

Wat vinden jullie hiervan? 

Kijk bij reismeermin voor andere invalshoeken

Ravelse Alpen


We wachten alleen nog op sneeuw. 
Daarna openen we een nieuw skigebied voor kabouters. 
Gat in de markt, toch? 

IJskonijn


Onaangedaan 
Zelfs onderkoeld 
Doorstaat hij seizoenen 
Met alle diepvries elementen 
IJskonijn 

Meer DiDi (dichten op dinsdag) vind je hier.

Wanda

Bron 

Ik vind dit een dapper initiatief. 
Misschien was ze op weg naar Bethlehem?

Kerst 1949


Kerstkwartet, vijfde onderweg, manlief in wording. 

Kijk bij Joke voor de andere bijdragen aan Zes Woorden Met Beeld

Goud

Vandaag zijn mijn oom en tante vijftig jaar getrouwd. Zij is het jongste zusje van mijn moeder.
Hulde aan het paar. Als je het zolang samen volhoudt verdien je groot applaus. Hierbij zend ik nogmaals mijn allerbeste wensen naar Sweet Lake City.

Helaas heb je het niet geheel en al in de hand. Mijn moeder zou die mijlpaal ook graag hebben bereikt, maar ze mocht slechts 61 worden en was op dat moment 37 jaar getrouwd.

In april is het onze 37ste trouwdag. Dat zijn toch telkens momenten waar je bij stilstaat.
Als niets ons tegenhoudt, gaan wij voor goud!  

(het kiekje heb ik van Hyves geplukt en hopelijk zijn ze onherkenbaar. Indien gewenst, verwijder ik het natuurlijk meteen)

Kerstkiekje uit de oude doos

 1959

Pap kijkt naar mij 
Broer kijkt opzij 
Mam en ik doen ons best 
De boom vertelt de rest

Kerstsprookje

Het was hartje winter in Magidonië. Een ijskoude wind joeg de sneeuw door de straten en bijna iedereen zat thuis bij de kachel. Achter een vuilnisbak zat echter een manneke ineengedoken te bibberen. Hij had geen huis en haard en was helemaal alleen op de wereld. Niemand hield van hem en dat was zijn eigen schuld. Jarenlang had hij de mensen belogen en bedrogen.

Deze zomer was hij woedend weggelopen uit het weeshuis en nu had hij vreselijk veel spijt. Hij zou alles willen terugdraaien en goedmaken als dat kon, maar hij had geen idee waar hij zich nu bevond en hoe hij dit moest aanpakken. Hij was hopeloos verdwaald in alle opzichten.

Ineens hoorde hij belletjes rinkelen en voelde hoe iets kleins op zijn schouder landde. “Hallo, ik ben Noëlle en ik ben kerstfee in opleiding. Kan ik je ergens mee helpen?” 
“Ik weet het niet”, antwoordde hij verbaasd. “Wat kan jij allemaal? Kan je toveren en mijn wensen vervullen?” “Sommige wensen wel, maar ik ben nog niet zo ervaren. Probeer maar eens. Wat zou je het allerliefst willen?”  “Een warm huis en mensen die van mij houden. Ik ga het allemaal anders doen als ik nog een tweede kans krijg.”  “Ik denk dat ik wel iets voor je kan doen. Doe je ogen maar dicht en tel tot tien.” 

Hij voelde zich een beetje duizelig en toen hij zijn ogen opende zag hij eerst helemaal niets. Iemand tilde hem op en hij hoorde papier ritselen. Laagje voor laagje werd zijn omgeving onthuld. Naast hem brandde een open haard en er zaten twee mensen op hun knieën aan weerszijden. Ze lachten en huilden tegelijk en bleven hem maar vastpakken en knuffelen. Een zoon, ze hadden een prachtige zoon. Eindelijk waren hun gebeden verhoord en was hun grootste wens uitgekomen.

Nog veel meer kerstverhalen vind je bij Plato.

Gewoon weekend

Het laatste “gewone” weekend van 2011 staat voor de deur.
Daarna stort bijna iedereen zich in het feestgedruis.
Wij houden van spreiden en zien morgen mijn vader verschijnen samen met onze dochter en haar vriend. Gezellig.
In het daaropvolgende weekend vragen wij onze jongste twee spruiten te eten en het laatste weekend logeren hier goede vrienden, die met liefde het vuurwerk in de Randstad ontvluchten. Ook gezellig.
Voor januari staan twee afspraakjes in de planning: een vriendinnenlunch en een dinertje met een klasgenote en haar man. Zo worden de donkere dagen in mijn belevenis een behapbaar verhaal. Easy does it.

Duwen/trekken


De hulp bij de geboorte van een kalfje vind ik wel een treffend voorbeeld.
Moeder duwt en de boer trekt.

Meer tegenstellingen vind je bij Melody.

Werelden ontmoeten elkaar

Het is best bijzonder dat in Blogland werelden elkaar ontmoeten. Geen verzuiling, grens, religie of politiek standpunt weerhoudt mensen ervan om mee te leven met anderen. Of het nou om klein of groot verdriet gaat, om besparingen of gescoorde hebbedingetjes, om oma’s of dertigers, iedereen kan rekenen op medebloggers, in welke vorm dan ook.
Soms vind je zelfs mensen waar je “in real live” nooit aan was blijven plakken en die een enorme verrijking voor je leven blijken te zijn. Je leert schrijffouten te negeren, omdat ze zijn begaan door lieve, spontane mensen. Je krijgt begrip voor kwesties, die erg ver van je bed lagen. Je gaat mensen missen en je zorgen maken, wanneer hun blog stil valt. Best bijzonder.

Window

Bank

Als iets tot de verbeelding spreekt, is het wel het elfenbankje. In gedachten zie ik al die piepkleine elfjes daar gezellig zitten keuvelen. Intussen doet het bankje zelf hard haar best om allerlei rommel in het bos op te ruimen.

Nog belangrijker is de donorbank, die ongelooflijk veel mensen helpt. Hetzij levensreddend, hetzij levenbrengend. Daar las ik laatst een mopje over: Een vrouw komt bij de dokter en zegt: “Ik heb een ongelukje op het werk gehad en ik ben zwanger.” Waarop de arts verbijsterd reageert: “Maar mevrouw, dit kunt u toch onmogelijk een bedrijfsongeval noemen. Waar werkt u dan in vredesnaam?” “Bij de spermabank”, is haar opgewekte antwoord.

Over geld kan ik wel meer dan één w.o.w.’tje schrijven. Net als over bankrovers of banken die roven. Die betekenis laat ik hier maar even buiten beschouwing. Er wordt al genoeg over gezeurd.

Als het zou kunnen, had ik graag een mosselbank en een oesterbank in de tuin, want ik ben dol op die schelpdieren. Helaas zijn deze soorten hier ongeschikt. Maar dromen mag, toch?

Rond de winkeltoonbank heb ik mijn grote liefde leren kennen. Zie dit oude logje. Deze mag in dit rijtje dus zeker niet ontbreken.

Ik sluit af met onze eigen bijzondere bank. Die is speciaal gekocht in de periode dat ik ernstig ziek was. Hij zit geweldig, hij ligt geweldig en het was de enige bank in de hele winkel waarop ik eventjes geen pijn had. Over een paar maanden is hij jarig en wordt hij vijf.

Kijk bij Aline voor de andere bijdragen.

Boom

Die kunnen we opzetten, letterlijk en figuurlijk.
De kerstboomlogjes vliegen je om de oren. Het ene fotootje nog mooier dan het andere. Die van ons staat nog te kleumen op de veranda. Gisteren door manlief gehaald in Tilburg, omdat de man in Ravels-Eel blijkbaar een jaartje oversloeg.
Helaas hebben wij zeventien jaar geleden de standaard weggedaan toen de nepboom werd aangeschaft. En wat doe je met een kerstboom zonder kruis en zonder standaard? Juist, helemaal niets.
Een foto van dit trieste geval zal ik jullie besparen. We hopen dat het een dapper exemplaar is.
Hij moet nog heel eventjes wachten.

Een kip


eerst was ‘k een ei 
nu ben ‘k een kip 
en kip zijn vind ik mooier 
er zit wel leven 
in een ei 
maar toch is het wat dooier 

~ Toon Hermans

Meer DiDi vind je bij Melody

Reuzenweta


Is het geen schatje?

Anna's hummingbird

Bron 

Kolibri 
Dapper kleintje 
Vernoemd naar Anna 
Trotseert de koude winter 
Bibberend

Dringende oproep

Ons berichtenblad is wederom aanleiding voor een logje.
Dit is Vlaamse humor op zijn best.
Hier kan de STER nog veel van leren.
Links heb ik een gedeelte van de pagina geplaatst, want anders denken jullie misschien dat ik dit zelf heb verzonnen.

400


Gisteren verscheen mijn vierhonderdste berichtje op dit blog. 
Vandaag neem ik een snipperdag.
Fijne zondag allemaal.

We are the world

Engelse dorpjes

Ik ben er dol op. Vooral de sfeer vind ik zo romantisch en een beetje mysterieus. We zijn in 2006 naar Engeland geweest en boften met het weer. Dat was wel een groot pluspunt natuurlijk. En mijn beruchte jeugdkamp in 1973 bevond zich in Colchester.

Ook Britse detectiveseries hebben onze voorkeur.
A touch of Frost, Midsomer murders, Hercule Poirot, Miss Marple, Inspector Morse, Inspector Linley mysteries en Inspector Georg Gently.

Ooit zou ik nog wel eens naar Cornwall willen. Een indrukwekkend graafschap. Maar misschien volstaat het om een mooie film te huren over dat gebied.

Heeft iemand een goede tip?

Pittig/mild


Meer tegenstellingen vind je bij Melody

Bedrog - listig

De afgelopen weken zijn er weer heel veel kindertjes bedrogen. Met Sinterklaas mogen ouders en andere opvoeders een uitzondering maken. Op allerlei listige manieren wordt verklaard waarom er meerdere sinten rondrijden, waarom hij klinkt als oom Jan en hoe kindjes zonder kachel hun cadeautjes door de radiator geprutst krijgen.

Sommige kleintjes zijn bang en plassen van de zenuwen weer in hun bed. Tegenover lastpakken wordt regelmatig gedreigd met de zak. In feite zijn we een beetje vreemd bezig met dit populaire volksfeest. Altijd geldt: “Eerlijk duurt het langst” en “Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel”. Maar nu worden die regels zwaar overtreden. Hoe moeten we nog geloofwaardig blijven als we collectief de boel beduvelen?

Voor andere invalshoeken, klik hier.

Mol

Niet de plaats in de Belgische provincie Antwerpen, de scheikundige eenheid of het muziekteken. Nee, onze grootste plaag is deze mol en al zijn familieleden.
Het lijkt zo’n schattig diertje en dat is het ook, zolang het onze tuin met rust laat. Iedere ochtend inventariseren we de (puin)hopen.

Kijk, een echt siergazon hebben we nooit gehad. Dat hoeft ook niet. Maar een hobbelige veld met kale plekken, heuvelruggetjes en valkuilen is een debacle voor mijn onzekere pootjes.

Natuurlijk hebben we diervriendelijke dingen geprobeerd, maar dat mocht allemaal niet baten. Nu staan er een aantal klemmen. Mollemans is echter niet voor één gat te vangen en komt een meter verder tevoorschijn met een nieuwe molshoop. Is dit (g)een typisch gevalletje “hopeloos”?

Gewoon mooi

Kaart

Volgens de statistieken kunnen de meeste vrouwen slecht kaartlezen en hebben ze minder ruimtelijk inzicht dan mannen. Vandaar al die mopjes over inparkerende blondjes en verdwaalde dames. Er zal heus serieus onderzoek zijn gedaan naar deze eigenschappen, maar gelukkig bevestigen uitzonderingen de regel.

Manlief heeft niet zoveel met plattegronden en ik ben dus de gids bij gezamenlijke autoritten. Dat heeft ons in het verleden regelmatig op heel bijzondere locaties gebracht. En dan bedoel ik hier “met opzet” en niet “per abuis”. Ik stuurde hem door bossen op smalle, onverharde wegen en hij twijfelde soms toch wel een beetje, maar we kwamen altijd weer veilig terug in de bewoonde wereld.

Van kaartlezen in een andere betekenis heb ik echter geen kaas gegeten. Evenmin ben ik gezegend met inzicht in theebladeren of koffiedik. En soms is dat maar goed ook. Menig mens zou behoorlijk in paniek raken als hij van tevoren zou weten wat hem allemaal gaat overkomen. Misschien denkt een van jullie dat je je wel degelijk kunt voorbereiden op de dingen die op je pad komen. Oké, in sommige gevallen is dat inderdaad mogelijk, maar over het algemeen is het geen haalbare kaart.

Binnenkort is het weer tijd om kerstwensen te versturen. Vroeger hingen er jaarlijks meer dan tachtig kaarten aan de schouw. Tegenwoordig wordt er veel via e-mail verstuurd. Heel begrijpelijk, gezien de kosten. Toch moeten we deze maand iedereen ons nieuwe mobiele nummer doorgeven, aangezien ons vaste abonnement eind van de maand afloopt. Via een kaartje dan maar?

Andere bijdragen aan deze WoW vind je bij Aline

Van mijter naar kalkoen

De mijter kan weer in de ballen
Zodat er geen gaten in vallen
Het feest is voorbij
Van rijmen weer vrij
Laat nu dan de kurken maar knallen.

Manlief mag op jacht naar wat kerstgroen
Dan ga ik met ballen wat leuks doen
Voor ons geen buffet
Met veel te veel vet
Maar ik gun iedereen de kalkoen