Onrechtvaardigheid

In de zomer van 1981 zaten we samen op zwangerschapsgym,  ook wel biggengym genoemd. Zij was in verwachting van haar eerste kindje en ik van nummer 4. We konden het goed met elkaar vinden en gingen in augustus bij elkaar op kraamvisite. Zij was moeder geworden van een stralende dochter en ik van een zoon, die dezelfde naam zou hebben gekregen als hij een meisje was geweest. De geboortes werden ook door dezelfde engelachtige verloskundige begeleid.

Onze kinderen voedden we zelf en ze groeiden als kool. We hielden contact en kletsen regelmatig gezellig bij over onze koters. Inmiddels volgden we ook de postnatale gym om onze buiken weer in het gareel te krijgen.

Toen viel er eind december een kaartje op de mat. Zij hadden hun dochtertje verloren aan wiegendood. Wat vreselijk oneerlijk, wat onrechtvaardig! Ik voelde me zo schuldig, omdat ik 4 gezonde kinderen had en zij helemaal niets meer.

De uitvaart was hartverscheurend en staat op mijn netvlies gegrift. Er waren honderden mensen. Onze verloskundige was er ook. De beide ouders steunend op elkaar, het piepkleine witte kistje, de muziek ……….... Er was werkelijk niemand die het droog hield.

Dit nummer werd gespeeld, omdat ze daar zo graag op danste met Suzanne in haar armen.


Het engeltje heeft later 2 broertjes gekregen.

5 opmerkingen:

  1. He bah, wat naar zeg. Onrechtvaardig inderdaad. Maar zo gaat het soms.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat vreselijk zeg...het leek mij altijd zo eng om een kindje daaraan te verliezen, ik sloop regelmatig naar de wieg om te controleren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt mij vreselijk... en zo onrechtvaardig.

    Wat zal dat een klap zijn geweest. Het komt dan ook zo dichtbij, omdat jullie zoveel gedeeld hebben.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O, dit is het ergste dat je kan gebeuren.. Hun oudste kindje.. Ik hoor van mensen dat ook dit kindje altijd blijft meetellen in het gezin. Je vriendin heeft dus 3 kinderen, maar eentje heeft zij niet zelf mogen houden...
    Het is inderdaad bijna te pijnlijk om dit te moeten aanzien van je vriendin, die je hetzelfde geluk had gegund als jijzelf ervaart met een jong kindje..

    Ik hoop dat de ouders van dit kindje het hebben kunnen aanvaarden en dat zij gelukkig konden worden met hun twee zoons. Het leven is op geen enkele manier rechtvaardig... dat blijkt hier toch maar weer...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. O wat afschúwelijk en ik kan me voorstellen dat het je niet lekker zat dat jij vier gezonde kinderen had. Ik maakte iets vergelijkbaars mee toen onze zoon dochter geboren werd en kindje van mijn kamergenote na 4 dagen overleed, ik was bevallen van de tweede, zij van haar eerste. Ik hoop heel erg dat ze toch nog een gezin hebben gekregen al is dat énen kindje nooit te vervangen.

    BeantwoordenVerwijderen