Poëziealbum

Op mijn achtste verjaardag kreeg ik een poëziealbum cadeau.
Er werd aan klasgenootjes, leraren en familie gevraagd om een gedichtje te schrijven en het met plaatjes te versieren. Mijn christelijke omgeving leverde over het algemeen zeer brave versjes aan.
Ik heb mijn album nog eens doorgebladerd en een paar versjes gescand.
Een klasgenootje uit 1964 stuurde ik haar eigen versje. Binnen 3 dagen kreeg ik mijn versje retour.
Dat zijn van die leuke dingen.

van mijn oma  
van mijn moeder 
van mijn broertje 
Mijn nichtje stuurde het versje dat onze opa voor haar schreef.
Hij staat niet in mijn album, omdat hij al ernstig ziek was in 1963.
 Als laatste twee de versjes van Ellen aan mij en van mij aan haar.

Heerlijke nostalgie.

5 opmerkingen:

  1. Ik ben een stuk jonger dan jij, maar bij mij staan dezelfde plaatjes in mijn album, whaha!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn eerste poëziealbum heb ik voor mijn 7de verjaardag van mijn oma van vaderskant gekregen.
    Nog altijd een dierbaar bezit.
    Helaas is het album van mijn moeder (geboren in 1928) met de Watersnoodramp in 1953 verloren gegaan.
    Ik hoop dat mijn kleindochter al die tastbare herinneringen bewaart.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je "poesiealbum", zoals wij zeiden, is een dierbaar bezit. Ik heb een album in hartjesvorm. Wat was het spannend als iemand er iets in geschreven had. Zat er een zelfgemaakte tekening bij of een mooi plaatje. Ik weet nog dat je onderling soms plaatjes ruilde. Vooral die met glittertjes waren heel veel waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Marja,
    Ja, dat zou zo maar van mij kunnen zijn omdat dat mijn hartjesalbum is.
    Groet,
    Ellen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat leuk Marja, dan is dat van jouw blog geplukt en op Facebook gekomen op die site .

    Toch blijf ik het bijzonder vinden ik blog de nog niet in 2010...Dus was echt verbaasd het tegen te komen :-D

    BeantwoordenVerwijderen