Piep zei de poliep

Vandaag weer een cystoscopie gehad en jawel hoor, er piepen al nieuwe poliepjes om een hoekje. Terwijl ze in de afgelopen zomer toch in drie TUR sessies te grazen zijn genomen.

We hebben in overleg besloten dat ze nog even mogen onderduiken en op 30 mei gaan we ze weer controleren.
De rotzakjes.

Was het maar zo mooi en onschuldig als deze ….

De escortdame


Een heel mooie dame uit Aken
Die wilde de heren vermaken
Zij bood hun genot
Niets was haar te zot
Al kostte dat wel een paar knaken

Zwijmelen op zaterdag 223






Rust in vrede Al Jarreau (1940-2017)


Fijn weekend allemaal.

Gescande herinneringen

In mijn tweede “zwijmelen op zaterdag” schreef ik over het nummer dat Robbert in de jaren 80 voor mij had aangevraagd bij de BRT. 
Nu vonden we de bevestiging tussen onze paperassen en dat was toch leuk genoeg om te scannen. 
Hij had natuurlijk de post op de zaak laten bezorgen, omdat het anders geen verrassing meer was voor mij.

Ook duikelde ik mijn geboortekaartje op. 
Leve de techniek van vandaag.



Dit is mijn 2300ste blogbericht en dat allemaal op onze verlovingsdag

Overdosis (gastblog)

Nee, niet het soort overdosis waar menigeen nu aan denkt! Daar is al genoeg over geschreven. Het soort waar ik me al heel lang aan erger heet geluidsvervuiling op radio en televisie.
Bij elke zender, wat ik ook aan zet (geen pop), kan er geen verkeersinformatie, nieuws, aankondiging enz. worden gedaan of het wordt “gelardeerd” met achtergrondgeluiden. (Boem, boem, boem, muziek etc.) Het lijkt wel of we naar een hoorspel moeten luisteren. Bij de televisie is het niet anders. Aankondigingen met herrie erbij.

Het meest irritante vind ik de verkeersinformatie. Wetende dat dit verzorgd wordt door de ANWB, heb ik met hen contact opgenomen en mijn ongenoegen geuit.
Ik wil duidelijk horen hoe het op de wegen is gesteld en niet naar een halve disco moeten luisteren waardoor veel info verloren gaat.
Het antwoord van de ANWB: “Sorry, daar kunnen wij niets aan doen. Wij leveren de berichtgeving en de radiomakers leggen de informatie in een bedje.” Ja, u leest het goed “in een bedje”! M.a.w. een hoop herrie erbij.
Wat is de toegevoegde waarde hiervan? Niets! Voor mensen met oorsuizen, meer dan een miljoen in Nederland, is het helemaal een drama.

Eerlijk gezegd denk ik dat deze ontwikkeling op radio en tv een hype is onder de nieuwe generatie radiomakers. Radio en tv moet “hot” blijven. Dat ze ontzettend veel luisteraars en kijkers weg jagen deert hun niet. Ze krijgen hun salaris toch wel.

Met bovenstaande kennis heb ik contact opgenomen met diverse publieke en commerciële zenders. Het is triest maar waar. Bijna niet één reageerde. Zij die wel een antwoord gaven beloofden snel contact op te nemen.
U begrijpt het al. Inderdaad, ik heb nooit meer wat vernomen.
De NPO spande de kroon. “We hebben uw bericht doorgestuurd naar ………. en hij/zij laat snel wat van zich horen”.
Vijf maanden later: niets, nada, niente. En dan word ik toch zo boos. Wat een minachting van de luisteraars c.q. kijkers.

Ik hoor in mijn omgeving dat ik niet de enige ben die zich stoort aan deze vorm van media-vervuiling. Mocht u zich hierin herkennen, reageer dan alstublieft richting media. Misschien kunnen wij gezamenlijk de “radio- en tv-makers” op andere gedachten brengen zodat we weer naar fatsoenlijke uitzendingen kunnen luisteren en kijken zonder “bedjes”.

Bij paps

Door onze hoest- en blafsessies werd een bezoek aan mijn vader natuurlijk telkens uitgesteld. We wilden geen virussen of bacteriën bij hem binnen gooien.
Tien dagen geleden werd pap ineens heel benauwd en verward. Hij is die zaterdagavond zelfs per ambulance afgevoerd en terdege onderzocht. Ze vonden hem toch goed genoeg om met een kuurtje prednison huiswaarts te keren.
We werden goed op de hoogte gehouden door onze dochter, maar zaten op hete kolen. Een paar dagen later werd ook een longontsteking vastgesteld en het ging helemaal niet goed met hem. Antibiotica werd toegevoegd aan zijn pakket.

Zondagmiddag konden we hem gelukkig eindelijk in de armen sluiten. Hij heeft alweer een jas uitgedaan, maar is nu redelijk stabiel.
Moe, zwak en oud, maar wat een koppige Friese rakker is die man.
Het was een goed gevoel om hem toch nog even heerlijk te kunnen knuffelen.

De koerier


Zijn taak is pakketten bezorgen
Soms kan het niet wachten tot morgen
In strijd en geweld
Is hij vaak de held
En fietst hij met stress en met zorgen

Vertragen - focus

De nieuwe invalshoek van Reismeermin: “Focus op vertragen”.

Er schoot me geen verhaal of gedicht te binnen.
Gelukkig mag ik het ook met muziek invullen.



Dat doe ik dus met song hierboven en de groep hieronder.