Miggels (gastblog)

In de beginjaren 60 gingen wij (familie van den Boogaardt) zomers naar vakantiepark "Miggelenberg" in Hoenderloo op de Veluwe.

"De Mig" zoals wij het noemden bestond toen uit een gedeelte met vakantiehuisjes en een campingafdeling welke grensde aan de huisjes.

Op vak A1 kampeerden wij in een tent die mijn vader had laten uitbouwen zodat deze geschikt was voor 9 personen. Ook wel door de medekampeerders "de circustent" genoemd. (Iedere plaats had toen minimaal 400 m2 ruimte!)

Sanitair? Een klein huisje met een dames- en herenafdeling. Een betonnen goot met koudwaterkranen erboven en een toilet, voor die tijd al een luxe. Géén warm water of douche. Maar goed, we k(r)ampeerden.

Vak A1 grensde bijna aan het huisje de "Fijnspar" (Toen hadden alle bungalows nog een naam van de bomen of heide). Beide grensden aan de zandverstuiving waar mijn broer Hans en ik graag speelden. Zandkastelen bouwen èn als toppunt van genieten, een vulkaan bouwen. Een berg zand met een bezemsteel in het midden en van onderen een gat maken voor het vuur, en voilà, bezem er uit , vuur aan en je hebt een vulkaan! Dit tot groot ongenoegen van de beheerder, dhr. Morsink.

En op die zandvlakte begon de "ellende". Op een zandverstuiving zijn natuurlijk ook zandvlooien!
Gezien de beperkte hygiëne zoals ik hierboven al beschreef kregen deze diertjes alle kans om zich vooral in het haar te vestigen met als gevolg JEUK. Dit laatste werd door ons benoemd als Miggels want we hadden er alleen last van op de Miggelenberg! Eenmaal thuis en na een heerlijk bad was alle "ellende" weer achter de rug.

Tot op de dag van vandaag hoef ik alleen maar tegen mijn meisje (natuurlijk kent zij bovenstaand verhaal uitentreuren) te zeggen dat ik last heb van Miggels en ze weet wat ik bedoel.
Even kriebelen en de "Mig"was weer even terug.

Zalige vakantietijden om nooit te vergeten. Zoals het toen was zal het nooit meer worden maar niemand neemt ons die fantastische herinneringen af.

De zomerschilder, Jacob op reis en de tuin

Ja, dezelfde man die hier in de winter alles kwam witten en verven heeft zich nu omgetoverd tot een zomerschilder. Hij maakt al het houtwerk en de garagedeuren prachtig donkergroen. Intussen hopen wij dat er zo min mogelijk verkeer langs ons huis rijdt, want het zandpad is kurkdroog en dat stuift enorm. Wij willen geen gespikkeld lakwerk.

Jacob, onze auto, is sinds zaterdag bij onze dochter aan het logeren. Hij mocht mee naar Tsjechië en heeft zijn oogjes uitgekeken. Vanavond wordt hij weer teruggebracht naar zijn baasje. Dochterlief zal de airco wel missen als ze de komende dagen in haar zwarte Peugeot stapt.

We sproeien ons te pletter nu het zo heet en droog is. Maar de planten zijn ons dankbaar. Ik snak naar een verfrissend regenbuitje. Jullie ook?
 

Zwaai zwaai

Hier in Ravels is alles onder controle.
Ik laat even weten dat ik jullie niet ben vergeten.
Zwaai, zwaai!



Geniet van de zomer


Morgen begint de meteorologische zomer.
Ga allemaal heerlijk genieten.
Dat doen wij ook.
XXX

De makelaar


Bemiddelaar in heel veel spullen
Bereid om zijn zakken te vullen
Wel roerend of niet
Zolang je maar biedt
Dan zie je zijn mondhoeken krullen

Heel even dan

Weer wat kiekjes gescoord via Facebook en Google photo.
Ik deel ze graag met jullie.




Woensdag zijn mijn stents vervangen en dat viel me allemaal 100% mee.
Een dagopname waarvan slechts de ritjes van en naar de operatiezaal in bed werden doorgebracht.
Pijnloos en met gezellig geklets tijdens de bezigheden.
Ik ben erg blij met dokter Roza.

Verder bevalt deze blogvakantie mij heel goed.
Ik voel me zo vrij als een vogel.


Dag lieve allemaal.

Indianen en een blije man

Vader en dochter genoten van een workshop in indianenstijl




Robbert staat te glunderen bij de auto die hij zaterdag op onze trouwdag mocht ophalen.
Een maand eerder dan gepland. Super tof!


Tussendoortje

Er zaten duiven op het dak van buurman Jef, onze Luc kwam de gazons verticuteren en bemesten en in de voortuin doen de nieuwe plantjes en bolletjes hun best.

Intussen geniet ik al 10 dagen van mijn blogpauze. Het bevalt me best.

Gisteren moesten we op controle bij Roza en maakten we een vervolgafspraak voor een stentwissel over een paar weken. Omdat de nieren momenteel minder goed functioneren is dat een teken dat de sondes moeten worden vervangen. Dat gebeurt in de operatiezaal maar niet onder narcose.

Hink-stap-sprong naar een zwijmel? Moet kunnen.



Limerickje?
Ik probeer er nog een spionnetje tussendoor te gooien, maar ik weet niet of dat gaat lukken ….. momentje …..

Spionnen zijn vreemde figuren
Die niets liever doen dan begluren
Zij raken in zwijm
Van ieder geheim
Maar moeten dat later bezuren

Zo …. nu zijn we weer helemaal bij. Toch?

Liefs uit Ravels.

Afgekickt

Na alle ziekenhuisopnames ben ik van een paar verslavingen verlost. De sigaar staat op nummer 1. Mijn manie om iedere zaterdag de cryptogrammen uit dagbladen te printen en op te lossen staat op nummer 2. Maar nu het tuinseizoen is losgebarsten merk ik eens te meer dat bloggen eigenlijk ook al maanden geen verslaving meer is. Soms voelt het zelfs als een verplichting.

Natuurlijk verdwijnt mijn blog niet en houd ik niet helemaal op met schrijven. Toch zullen er veel minder logjes verschijnen en ga ik ook veel minder reageren op andere blogs. Zo nu en dan een zwijmel of limerick, maar niet iedere zaterdag en zondag. Is er belangrijk nieuws dan zal ik jullie op de hoogte houden.

Knuffel uit Vlaanderen.

De trainer


Hij zorgt dat haar spierbundels groeien
En mag zich er graag mee bemoeien
Houd moed! Zet ‘m op!
Je doet het echt top!
Haar wangen gaan er zelfs van gloeien