De barbier


Je kunt voor het scheren en knippen
Bij deze man aan komen wippen
De ware barbier
Verzorgt met plezier
Daar kan echt geen ander aan tippen

Zwijmelen op zaterdag 189




Als kind zwijmelde ik bij dit soort muziek:

1963


1965


Robbert mailde mij maandag ook een van zijn favorieten.
Natuurlijk voeg ik zijn linkje straks toe.

Muziek blijft een verrijking!

Fijn weekend, zwijmelaars.

Ouderschap


Aanhankelijkheid

Hoogte- en dieptepunten

In plaats van de bucket list die op het smoelenboek rouleert, zou ik een item willen introduceren dat de lading van de aldaar geplaatste lijstjes iets beter dekt. Geen dingen die je in dit leven nog zo graag zou willen doen, maar een opsomming van bijzondere momenten die je hebt beleefd, je hoogte- en dieptepunten. Daar bestaan geen standaardformules voor. Ieder mens is immers uniek.

Ik noem de dingen, die op mij de meeste impact hadden:

Beschermd en in harmonie opgroeien in een geweldig gezin (1955-1975)
De enige dochter zijn van een liefhebbende vader die je begrijpt
Verliefd worden (1971)
Helemaal alleen naar een jeugdkamp in Engeland (1973)
Trouwen en 6 maanden later zwanger worden (1975)
Vier gezonde kinderen krijgen (1976/1978/1979/1981)
Kennismaken met de computer (eind jaren 80)
Afscheid nemen van schoonvader (1980) en moeder (1990)
Slopende en avontuurlijke tocht door Les Gorges de Galamus (1990)
Verhuizen naar Brabant / sluiten van de winkel / fulltime job (1997)
Parachutesprong (2001)
Rugoperatie van manlief en de positieve gevolgen (2003)
Emigratie naar België (2005)
Baarmoederhalskanker en een nieuwe kans (2007)
Oma worden (2008/2013/2015)
Het plezier van bloggen ontdekken
Heel bijzondere vriendschappen en keiharde teleurstellingen
Leren wat paniek met je doet
Genieten van vele trotse momenten met man en kroost
Genoegen moeten nemen met een falend lijf
Vertrouwen verliezen en herwinnen

Paddo's


Help!
Onze nieuwe doorweekte grasmat barst van de kleine bruine paddenstoeltjes.
Is dat slecht voor het gras of gaat het vanzelf weer over?
Heeft iemand daar verstand van?

De glasblazer


Dat glas in model is te blazen
Blijft volksstammen steeds weer verbazen
Het vloeibare glas
Is kneedbaar als was
Er vormen zich flessen en vazen

Op school kwam er ook ooit zo'n vakman
Wij kregen er echt geen genoeg van
Wat hij daar toen deed
Was magisch en heet
Zo wonderlijk wat er met glas kan

Zwijmelen op zaterdag 188






Ik duim voor zon en mooie langste dagen.
Duimen jullie mee?

Fijn weekend!

Ouderschap



Jong geleerd, oud gedaan

Regels


Soms is logica ver te zoeken

Bij Marion vind je de uitleg voor deze uitdaging en invullingen van andere bloggers.

Moeder natuur


De natuur schenkt mooie dingen
Toch niet altijd zegeningen
Toen de sluizen open gingen
Viel er hier niet veel te zingen
Watervloed niet te bedwingen
En maar dweilen en maar wringen

De tandarts


Er was in de zestiger jaren
Een heel ander soort van gevaren
Die vent in die bus
Bedoel ik hier dus
De klas was dan niet te bedaren

Je moest dan per vijftal naar buiten
Al huilde je tranen met tuiten
Hij werkte met lood
Je ging bijna dood
Het klapperde echt in je kuiten

Er viel helemaal niets te grappen
Je luisterde en moest het snappen
Want snoep was funest
Het was echt de pest
Je eindigde met klapperhappen

Wie is er niet bang voor die boeman
Wie bibbert en beeft daar dan niet van
Misschien één of twee
Ik heb geen idee
Van mij mag die vent in de braadpan

Zwijmelen op zaterdag 187






En de vertolking van Karin Bloemen:



Vandaag wordt mijn lief 66,
ik pluk weer een gouwe, ouwe van onze bandjes,
er komt een dierbare vriend logeren
en we blijven genieten van al het goede.


Ik wens jullie een heerlijk weekend.

Ouderschap


Onderwijzen

Super stress en dan gelijk krijgen

Ik zal even beschrijven wat er donderdag en vrijdag gebeurde.
Ik meldde me om 3 voor 8 en werd vriendelijk ontvangen. Binnen een uur werd ik in mijn hemdje naar het operatiekwartier vervoerd. Om kwart voor 10 was ik klaarwakker en had een utopische bloeddruk van 11/7. Helemaal geweldig. Ik mocht dus al heel vroeg terug naar boven.
Na de lunch kwam mijn eigen uroloog op de kamer en nam nog even het scenario voor het komende etmaal met mij door.

Ik zou vrijdagochtend van de blaasspoeling worden verlost en na flink veel drinken mocht de sonde ook worden verwijderd. Daarna moest ik zelf geplast hebben en dan was alles oké. Herkenbaar, omdat ik dat in 2012 ook had meegemaakt. Hij was zelf de volgende dag afwezig, maar ik wist waar ik aan toe was.

Prachtig in theorie. Helaas heeft hij dit niet met de verpleegsters gecommuniceerd. En wat bleek vrijdag het geval? De bureaucratie nam het over.

Wel 5 of 6 keer heb ik aan diverse verpleegsters gevraagd wanneer ik naar huis mocht. De spoeling en sonde waren verwijderd, mijn urine was helder en ik kon om half 12 melden dat ik zelf naar het toilet was geweest. Daarna bleef het stil. Akelig stil. Ze mochten niets beslissen voordat er een arts bij mij langs was geweest.
Even later werd de warme maaltijd bezorgd: soep, kabeljauw met aardappelen en peentjes en een perzik. Ik kreeg geen hap door mijn keel.
Bij het afruimen vroeg ik nog of ze mij toch alsjeblieft niet voor de avondboterham hadden ingepland. Tja, als ik hier lag, kreeg ik ook te eten ….

Ik heb vervolgens 5 uren op de rand van mijn bed gezeten met toenemende stress. Niemand kon mij vertellen óf en wanneer er überhaupt een arts langs zou komen. Het speet hun zeer.
Rond half 4 plaatsten ze zelfs nog een bekertje met een pil op mijn nachtkastje. Ik vroeg wat dat was en het bleek een pijnstiller te zijn. Ik had helemaal geen pijn. Ik wilde naar huis.
Ze keken me aan alsof ik gestoord was ….

Even voor jullie informatie: Die arts komt je niet meer onderzoeken, hoor. Het is puur een formaliteit. Alleen hij of zij mag bepalen dat je naar huis mag.

Om half 5 arriveerde de avondhap, de stoom kwam inmiddels uit mijn oren en de stoppen sloegen door. Ik kleedde me aan, pakte mijn koffertje, belde Robbert en liep naar de verpleegsterspost. Ik ging over mijn braafste grenzen heen en meldde me af. Acht verbijsterde zusters keken mij aan en er werd meteen telefonisch contact gezocht met een deskundige. “Ik teken elk formulier”, verzekerde ik de dames. (ik kijk wel eens naar dat soort tv-series)
Dat bleek niet nodig te zijn. Ze waren geschrokken van mijn initiatief en mijn staat van ontreddering en gaven permissie om te vertrekken.

Huilend stond ik buiten Robbert op te wachten. Stijf van de adrenaline.

Vanmiddag vertelde ik dit verhaal tegen mijn uroloog en hij was het helemaal met mij eens. Ze hadden mij daar helemaal niet mogen houden. Dat had hij immers met mij afgesproken?
Ja, dokter S. maar het was misschien wel handig geweest als u de verpleegsters daarover ook had ingelicht.

Hij was onder de indruk en zou er zeker iets mee doen. Wat zou dat fijn zijn. Zeker voor de volgende keer, waarvan ik nu weet dat het binnenkort gaat gebeuren.
Voor alle zekerheid hebben we ook maar een klachtenformulier ingevuld.
Better safe than sorry.

Hoe nu verder met de blaas?

Wel, de verwijderde poliepen zijn net als 4 jaar geleden van het type Transitioneel Cel Carcinoma (TCC).
Omdat ze snel kunnen groeien en zich verspreiden zijn ze op den duur gevaarlijk. Ze gaan dan in het spierweefsel doorgroeien en zelfs buiten de blaas. Dat mag niet gebeuren.

De arts stelde vanmiddag voor dat hij eerst in overleg gaat met wat collega's van andere disciplines.
Zelf wil hij het liefst een nieuwe TUR plannen binnen enkele maanden. In elk geval gaat hij over 4 weken weer even binnen loeren om te zien hoe mijn blaas zich hersteld heeft van de ingreep.

Het ziet er dus naar uit dat ik deze zomer opnieuw moet worden opgenomen.

We zijn blij dat het geen ergere vorm van kanker is, maar zoals ik eerder schreef: ik kom voorlopig niet van die vent af. Dat is balen.

Dank voor alle duimen en lieve wensen. Jullie zijn schatten!

Barbecue


“Nee joh, gewoon een informele barbecue.”

Kijk even bij Marion voor de andere invullingen.

De marskramer


Hij kwam vroeger langs alle deuren
Om met al zijn spullen te leuren
Een mand of een teil
Een borstel of dweil
Die had hij in allerlei kleuren

Zwijmelen op zaterdag 186






Bij het inplannen van deze zwijmel is nog niet bekend wanneer ik naar huis mag.
Trees heeft aangeboden om de linkjes te plaatsen van sommige zwijmelaars.
Zodra ik thuis ben, neem ik het automatisch over.
Alvast onwijs bedankt, lieverd.


Ik wens jullie een heerlijk weekend.

WE Blaasconcert in D mineur



Wat een timing, Plato. Kom je uitgerekend nu met dit thema. Ik ben helemaal in de stemming voor blaasinstrumenten, al maak ik daar zelf geen gebruik van. Eerlijk gezegd ben ik eerder het slachtoffer dan een van de spelers. Of ze werkelijk muziek maken weet ik niet, aangezien ik tijdens het spel in Morpheus' armen lig. In elk geval verdienen de “spelers” er een dik belegde boterham aan.
Misschien zullen er wat hoge tonen te horen zijn of licht gepiep. En wie weet, ronk ik daar gezellig tussendoor. Ze zullen vermoedelijk geen filmpje op YouTube plaatsen, dus we kunnen het niet controleren. En dat is maar goed ook.

Na het ontwaken zal ik zeker oei-oei geluiden produceren, die vergelijkbaar zijn met het gekreun van een landend vogeltje met te korte pootjes. Ook daar zullen ze beslist geen cd van maken. Het levert niets op. Zolang ik geen harp hoor, ben ik in elk geval op deze aardkloot wakker geworden in plaats van op een wolk. Dat is toch best een pluspunt.

Daarna kan het gezeik beginnen. Ik mag me het lazarus zuipen aan plat water om de natte groep in beweging te brengen en te houden. Spoelen is de snelste weg naar herstel. Er is maar één doel: zo snel mogelijk van de bedrading afkomen teneinde als een speer naar huis te kunnen vluchten.
Wanneer dat moment is aangebroken, hoor ik tromgeroffel en prachtige zangstemmen. Dan is het ergste leed geleden, want thuis is alles veel minder erg. Daar mag ik mezelf zijn.

Bij publicatie van deze klaagzang spelen de blaasinstrumenten helaas nog de hoofdrol. Ik hoop over de afloop binnenkort de loftrompet te kunnen steken. Dan kan er weer gezwijmeld worden op zaterdag en gezongen op zondag. Dat klinkt als muziek in mijn oren. Dus: Let the show begin!

Deze WE heeft als thema “musiceren”. Kijk bij Plato naar de andere invullingen.

Ouderschap

Drijvende crèche

Nenuwachtig en zerveus

Overmorgen moet ik me om 8 uur melden bij het ziekenhuis. Ik hoop woensdagnacht redelijk te kunnen slapen, maar ik ga uit van een paar uurtjes, dan kan het alleen maar meevallen.

Normaal gesproken raak ik al van de leg wanneer mijn dagritme verstoord wordt.
Ik word er paniekerig en piekerig van. Niet dat het ergens toe leidt, maar het nuchtere verstand is even op de loop.

Het liefst zou ik de kalender even snel een week verder willen zetten. Ná de dag dat ik de (goede) uitslag krijg van de uroloog.

De logjes voor donderdag en zaterdag plan ik vast in, maar die dagen zal ik niet zo trouw bij jullie kunnen reageren. Dat neemt vast niemand me kwalijk. Mijn pc blijft namelijk thuis en andere middelen heb ik niet.

De ingreep heet TUR. Nieuwsgierigen mogen zelf googelen.
Alle duimen klaar?

De rechter


Een rechter spreekt recht, mag je hopen
Hij mag zich nooit om laten kopen
De bak in of vrij
Beslist enkel hij
't Moet wél zonder vormfout verlopen

Zwijmelen op zaterdag 185






Nog een zwijmel van hetzelfde bandje. Ik heb alleen de wikkels bewaard. De rest is naar het containerpark. Zalig dat bijna alles op het internet te vinden is.


We zijn deze week veel buiten bezig geweest, al dan niet in het zonnetje. Wat voel je je dan heerlijk rozig 's avonds. Het doet me denken aan de stranddagen uit mijn kindertijd.

Geniet van het weekend, zwijmelaars. Tussen de buien zoeken we gewoon de zon.

Ouderschap


Vol vertrouwen

Gastvrijheid


Iedereen was welkom op het verjaardagsfeestje

(dochterlief werd 7 tijdens onze vakantie in Brabant
manlief reed met liefde naar Voorburg om haar vriendjes op te halen)

Bij Marion vind je alle invullingen van “gastvrijheid”

De piloot


Garros was een dappere vogel
Hij stierf helaas door Hermanns kogel
Nu tennist men daar
In mei ieder jaar
Dat las ik dus net via Googel*


*dichterlijke vrijheid
(uitspraak vrij naar van Gaal)

Zwijmelen op zaterdag 184






Nog steeds geïnspireerd door onze cassettebandjes.


Fijn weekend, zwijmelaars.

Ouderschap


Reddend zwemmen

Groeizaam weer

Woensdag was het dan zover. 
Hij ging de zoden leggen in de hoop dat ze niet het loodje zouden leggen. 
Heel veel sproeien dus.

Het koude, natte weekend was voor velen een teleurstelling. 
Festivals en uitjes verliepen klam en kleumerig. 
Ons gras was er blij mee.

Vanaf vandaag gaan de temperaturen weer omhoog.
Al houden we het deze week niet droog.
En ik was nog wel zo goed op dreef met wieden ...

De begrafenisondernemer


Ze sjouwen zich suf met de doden
En stoppen ze onder de zoden
Geen vrolijke job
Met al dat getob
Wat ernst is toch zeker geboden

Soms dragen ze zware gewichten
Dat voelen ze in hun gewrichten
Het zit ze niet mee
Geen prettig idee
En eeuwig die trieste gezichten

Zwijmelen op zaterdag 183






Woensdag zijn de graszoden gelegd en natuurlijk sproeien we ons het heen en weer, want overal vallen buien behalve in Ravels. Al zien we op de radar dat er een felrode onweersbui aan gaat komen, dan blijkt die net linksaf te slaan. Bij wijze van spreken kan Turnhout blank staan, terwijl wij snakken naar de eerste drup. We hebben hier een vreemd microklimaatje.
Nu maar hopen dat het keurig aanslaat. Het is nu nog een soort dambord. We wachten het geduldig af.

Ik hoop dat jullie allemaal genieten van het pinksterweekend ook al moeten de borstrokken weer uit de kast. Maak er wat leuks van.