Klussen

Huis helemaal perfect, relatie aan diggelen


Hieperdepiep hoera

Vandaag wordt het kleine manneke 92
Hij zit hier bij zijn vader op schoot
Zijn moeder draagt een witte blouse
Zus Annie zit voor hem
De twee overlevers

Fragiel

Ik vind het toch steeds weer bijzonder
Natuur blijft voor mij echt een wonder
Zo teer en fragiel
Ontroert het mijn ziel
Ik voel me zo nietig daar onder

Zwijmelen op zaterdag 96


Guus Meeuwis werd geboren in het plaatselijke klooster van Mariahout, een dorpje in de huidige gemeente Laarbeek, waar zijn ouders tijdelijk woonden. Meeuwis ging naar het Lorentz Casimir Lyceum, en studeerde vervolgens rechten in Tilburg. Op het Stella Maris College werd al snel duidelijk dat Meeuwis artistiek en muzikaal begaafd was. Na een romantisch weekend in Brugge met zijn vriendin Valérie schreef hij het nummer Het Is Een Nacht. Uitkomend voor het Tilburgs Studenten Corps Sint Olof wonnen Meeuwis en zijn begeleidingsgroep in 1994 met dit nummer het eerste AHC-Studentensongfestival op de ALSV Quintus in Leiden. De groep kreeg vervolgens een platencontract aangeboden door talentscout Willem van Schijndel. Zo ontstond de groep Guus Meeuwis & Vagant (vernoemd naar het lievelingscafé van Meeuwis en zijn "studentenvrienden"). Deze begeleidingsgroep bestond oorspronkelijk uit Marc Meeuwis, Jan Willem Rozenboom, Hugo van Bilsen, Robin van Beek en Dirk Oerlemans. In 2001 is de band Vagant opgehouden te bestaan en richtte Meeuwis zich op een solocarrière.

Ik wens jullie een fijn weekend.


Samen sterk

Er wordt de laatste week heel wat geklust in blogland. Dankzij het nieuwe thema van Plato worden al schrijvend zowel panden als lijven grondig verbouwd. Dit gebeurt niet altijd belangeloos en de verhalen zijn vaak grappig, ontroerend, schokkend of zelfs verbijsterend. Voorbeelden te over dus. Vandaar dat ik een nieuwe invalshoek probeer te vinden. Dat was eigenlijk nog niet zo simpel.

Gisteravond overlegde ik met mijn (v)echtgenoot en we filosofeerden wat over ons verleden, dat gezamenlijk intussen een periode van ruim drieënveertig jaar bestrijkt. In die tijd hebben we vele groeiprocessen doorgemaakt en zijn op diverse momenten nieuwe wegen ingeslagen.
Ik neem aan dat dit voor veel mensen geldt. Al zijn er natuurlijk figuren die vastberaden hetzelfde pad volgen en hun principes koesteren en in ere houden. Vaak zorgden de omstandigheden voor koerswijzigingen en regelmatig was het ons kroost dat het tij deed keren. Ook (schoon)familie dreef ons wel eens tot rigoureuze stappen. Uiteindelijk was de kwaliteit van onze relatie doorslaggevend. Voor ons heiligde dit doel vele middelen. Together we're strong.

Wij zijn praters en communiceren er dus lustig op los. Niet de hele dag door, maar sowieso eindigen wij de avond aan een tweepersoonstafeltje in de eetkamer. Alle andere ruimtes zijn dan opgeruimd, de computers afgesloten en de lichten grotendeels gedoofd. Het laatste uurtje voordat we gaan slapen.
We nemen de dag door, brainstormen, plannen een weekmenu, delen onze ervaringen en stellen de koers eventueel bij. Op zulke momenten worden vaak ook beslissingen genomen over wijzigingen in onze woonsituatie, de aanschaf van het een en ander of hoe we onze houding bepalen tegenover de problemen die op dat moment op onze bordjes liggen.
Wanneer er geen gelegenheid is, doordat we logees hebben of doordat er onenigheid is, voelen we ons allebei ontheemd en verloren. We zijn een maf stel.

Het septemberthema is renoveren. Het woord zelf mag niet worden gebruikt en de tekst moet exact 300 woorden tellen. Kijk bij Plato voor alle renovatieverhalen.

Turkije werd Ravels

Afgelopen zondagmiddag rond 4 uur zouden oudste zoon, schoondochter en kleine meid vertrekken naar Izmir voor twee weken pionierswerk in de Turkse gemeente aldaar en een weekje vakantie als afsluiting. Rond het middaguur ging de telefoon en meldde zoonlief dat hun vlucht diezelfde ochtend om 6 uur was vertrokken. Volgens hun vliegmaatschappij hadden ze de website in de gaten moeten houden. Nou ja zeg! Je vervroegt toch niet zomaar een vlucht met tien uren?

Op dat moment wilden ze maar één ding: zo snel mogelijk naar pap en mam in Ravels. Hier konden ze uithuilen, op adem komen en opnieuw beginnen met het zoeken naar een vlucht en het invullen van een klachtenformulier. Thuis in Banholt hebben ze namelijk geen internet.

boeket van buuf
Wij hebben ze twee dagen en nachten opgevangen en zo goed mogelijk geadviseerd. Het is gelukt om dinsdagmiddag opnieuw te boeken bij een andere maatschappij. Ook hun retourvlucht was namelijk geannuleerd omdat ze bij de heenreis niet kwamen opdagen. Dat heet een “no-show” (ik noem het een klucht). Door alle dubbele kosten hebben ze het laatste vakantieweekje moeten laten vallen.

We hebben onze troost en bijstand geboden en even heerlijk van Rafaella genoten. De buurvrouw bracht zelfs nog bloemen van haar schoonzoon, die zijn winkel een weekje sluit i.v.m. vakantie.
Nu in de clinch met Vliegticket en Corendon.

Maak me wakker als het hier saai wordt …...