1937



Deze foto vonden we voorin het boekje met oude foto's van Dokkum.
Ik vind het geweldig om mijn vader op zijn 15e te zien.
Mooi manneke op de bovenste rij.

De architect


Het liefste ontwerpt hij gebouwen
Hij tekent maar hoeft niet te sjouwen
Hij zorgt voor bestek
De boel krijgt een plek
En werklui die mogen gaan bouwen

Zwijmelen op zaterdag 275



Heerlijke stemmen en ontroerende toewijding.
Bij Trees vind je nog veel meer zwijmels.
Fijn weekend.

Stuiterbal

Rarara, het stuitert door het huis, zit soms voor zich uit te staren met een vage glimlach rond de mond en kwijlt daar zelfs bij. Wat is er loos in huize Boog?

Manlief heeft voor het eerst van zijn leven een NIEUWE auto besteld in de kleur en uitvoering van zijn keuze:


En nu moet hij wachten tot 31 mei. Is dat niet vreselijk zielig?

Uitzicht op de Middellandse Zee


Nadat onze winterschilder klaar was met de kamers en de keuken, zwaaiden we hem uit. Tot ziens in de lente als het tijd wordt voor de laatste werken aan de buitenkant van ons huis.

We hebben nu voor het eerst een keukendeur met glas om de kou, herrie en luchtjes tegen te houden.

Ik bestelde een poster voor de kelderdeur die wij vervolgens met moed, beleid en trouw tegen de deur bevestigden. Dat was nog niet zo simpel. Maar goed, hij hangt.

En kijk nou eens hoe leuk:


De jager


Er was eens een jager in Emmen
Die was in de herfst niet te temmen
Hij schoot in het rond
Maar raakte gewond
En nu hangt hij zelf in de klemmen

Zwijmelen op zaterdag 274

Een hit uit 1974, ons verlovingsjaar.
Sinds 16 februari dragen wij al 44 jaar onze ringen.




Ik wens jullie een heerlijk weekend.
Wij krijgen morgen weer vluchtelingen uit Maastricht te logeren.
Ze hebben niets met carnaval.
Dus dan spring je in de auto en race je naar paps en mams.

Opruiming

Ik beloof het, morgen begin ik

Kijk bij Marion voor de andere invullingen.

Klusje voor Marja

Vorige maand bestelde ik 737 foto’s bij het Kruidvat. Printjes vanaf eind 2016.
Woensdag kon Robbert ze afhalen en wist ik dat ik me de komende weken niet hoefde te vervelen.

Het snijapparaat ligt klaar, de plakstiften staan in het gelid en het eerste album ligt maagdelijk voor me.

Ik had eigenlijk van tevoren veel meer moeten schrappen. Niet elke foto is albumwaardig. Maar ja. Ik heb ze nu toch al voor mijn neus liggen. En dat voor 8 cent per stuk ….

Natuurlijk kom ik al onze tuinklussen tegen en heel veel kleinkinderen. Veel te veel foto’s van de familie barbecue waar ik alleen al een album mee kan vullen. Zakje voor zakje begin ik alles uit te zoeken. Iedere dag een uurtje of twee en dan weer even stoppen.

Deze leukerds kwamen ook voorbij: